Alle inzendingen over den haag

3651 resultaten.

Sorteren op:

Herfst

hartenkreet
4.1 met 53 stemmen aantal keer bekeken 1.115
Iemand zei: ‘Die herfst? Als je het mij vraagt, mogen ze hem overslaan, maar niemand vraagt het mij…’ En ik? Ik kijk melancholiek die goudomrande wereld aan en voel: die herfst, die hoort erbij.…

De doods-gedachte

poëzie
3.7 met 23 stemmen aantal keer bekeken 4.211
De doods-gedachte is een bitter kruid dat in elks leven wast en in de afzondering wordt geplukt. De mens steekt het in een knoopsgat van zijn jas. Of hij rechtop gaat of zijn hoofd bukt steeds stijgt de wrange geur en hangt altijd in de aandachtige neus. Als hij één ogenblik zijn gelaat betast dan voelt hij het doodshoofd achter zijn vlees…

LOFZANG DER GEESTELIJKE MAAGDEN.

poëzie
3.0 met 12 stemmen aantal keer bekeken 4.291
OP DE WIJZE: HET DAGET UIT DEN OOSTEN. Laat ons de wereld heten, En ’s werelds slaverny, En kiezen van drie staten De beste staat van dry, De staat van maagdeleven, Hoog verheven.…

Ochtendgevoel

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 801
‘s Morgens ontwaken valt niet mee maar dan snel op en aan de thee ik sta nog in mijn kloffie en bedenk dan, ik lust alleen koffie Onder het genot van koffie en 'n boterham Hoor ik op de radio veel gezwam Om de mens te plezieren en te interesseren Voor onderwerpen die mij blesseren Want het gaat nergens over, ongein Om de tijd te verdrijven…

Pijn

hartenkreet
4.4 met 73 stemmen aantal keer bekeken 1.562
Tegen elk lichamelijk pijntje is er wel een medicijntje. Ben je ziek, gewond of naar, staat bezoek met bloemen klaar. Is er ook een medicijn tegen innerlijke pijn? Leeft men dan ook met je mee met een bloemetje? Welnee! Raak je in je ziel gewond dan lijk je uiterlijk gezond en voer je je genezingsstrijd in gelaten eenzaamheid.…

Postzegels

netgedicht
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.373
Het duurde even En nu heeft hij ze eraf geweekt De zegels zwemmen in het water Zijn hoofd is even geleegd Hij legt ze op een papiertje Het vocht wordt ontrokken Hij ziet de zegels langzaam krommen Zijn tenen bewegen in zijn sokken…

Tjilpend zomerfeest

netgedicht
4.3 met 73 stemmen aantal keer bekeken 1.741
In de kastanje is het feest daar zitten honderd pietjes. Ze zingen allemaal in koor de mooiste vogelliedjes. En ik? Ik kom heel stilletjes ook even op visite. ‘k Zit in mijn tuin bij het getjilp tevreden te genieten.…

Groeien...

hartenkreet
4.3 met 85 stemmen aantal keer bekeken 2.092
Probeer en keer de dingen naar een positief gevoel Probeer en leer van dingen Kom zodoende tot je doel…

Twee-eenheid

netgedicht
4.6 met 82 stemmen aantal keer bekeken 1.891
Tintelend mysterie Twinkelend kristal Lieflijke materie Spiegel van ’t heelal Bikkelharde gratie Tedere cesuur Simpele creatie Edel avontuur. ’t Magisch beeld der sterren bracht ons samen hier riep ons tot twee-eenheid: rozekwarts en stier. -------------------------------------------------------------------- Toelichting: Met dit…

Sokken wassen

hartenkreet
4.8 met 74 stemmen aantal keer bekeken 1.314
Er was eens een heertje in Assen dat wandelde steeds door de plassen. Z'n vrouw zei: 'Man, trek je kaplaarzen an, anders moet ik je sokken weer wassen'.…

Grafschrift

poëzie
3.8 met 19 stemmen aantal keer bekeken 5.910
Hier leit Vondel, zonder rouw; Hij is gestorven van de kou. - - - - - - - - - - - -- - - - - - -- - - -- - -- - - - - Een grafschrift dat Vondel op hoge leeftijd - toen hij zichzelf niet meer verwarmen kon - had gemaakt. Men mag (zei hij) als ik sterf, dit op mijn graf zetten.…

Zonder woorden

hartenkreet
4.3 met 69 stemmen aantal keer bekeken 1.412
Soms kan je het praten maar beter even laten en zonder woorden zeggen wat je hebt uit te leggen.…

Dipperig

hartenkreet
4.2 met 78 stemmen aantal keer bekeken 1.530
Soms kan ik me zo treurig voelen. Waarom? Ik weet het niet. Het komt me zomaar overspoelen. Die moedeloosheid, dat verdriet. Soms kan ik me gelukkig voelen. De hele wereld kan ik aan. Het komt me zomaar overspoelen. Die blijheid, ‘k lach en zing spontaan. We kennen ze toch allemaal, die ups en downs in ’t leven? Zo’n up mag van mij héél…

Falen

hartenkreet
4.3 met 80 stemmen aantal keer bekeken 1.952
Soms moet je je gedwee gewonnen geven. Je weet: je hebt je best gedaan. Maar ondanks al je ploeteren en streven is het toch ergens mis gegaan. Een nederlaag gelaten accepteren, terneergeslagen verder gaan. Proberen van ’t fiasco iets te leren… Hoe pak je dat in al je wanhoop aan?…

twinkeling

hartenkreet
2.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.685
Door de poortjes van je ogen straalt onvoorwaardelijk iets van mij in jou een twinkeling die je overal mee naar toe neemt.…

Lijn

hartenkreet
4.4 met 73 stemmen aantal keer bekeken 1.506
0, wist je `t nog niet, ik snoep toch niet meer? Nee dank je, nee heus, ik hoef echt niet meer! Ik doe aan de lijn, zo voel ik me fijn. Zeg, dring nu niet aan, ik laat het toch staan! Of zal ik één keer...? Hè nee, nou niet weer...! Ach, geef me dan maar één stukje, heel klein. Maar morgen dan doe ik echt weer aan de lijn!…

Lach, kijk, praat, leef...

hartenkreet
4.3 met 80 stemmen aantal keer bekeken 1.642
Lach eens naar een ander Tuur niet naar de grond Laat je ogen stralen Kijk toch in het rond. Praat eens met een ander die dat nodig heeft Laat je hart toch spreken Dan weet je dat je leeft.…

postmodern

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.378
Quantum oergedruis siddert nog tussen de tenen van de tijd en in de oksels van melkwegstelsels Weerkaatste materie gestolde energie druppels dartelen tussen de rimpels van hun waarschijnlijkheid Het niets van Nietzsche lost op in quark gelei maar pas op voor wormgaten in de snaren van de nietigheid Werkelijkheid is pure wiskunde geworden…

AAN DE JONKVROUW MARGARETA VAN RIJN

poëzie
3.6 met 19 stemmen aantal keer bekeken 4.955
AAN DE JONKVROUW MARGARETA VAN RIJN, KUNSTIG AFGEBEELD DOOR FILIPS DE KONING. Gratior et pulchro veniens in corpore virtus. (Het bevalligst komt de deugd in een mooi lichaam uit.) Wat zien we hier? Is ’t verf en schijn, Of wezen? O, gij overschone! Men krone u billijk met de krone Der schoonheid, paarle van de Rijn. Kwam ’s levens…

strijkconcert voor twee

hartenkreet
3.6 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.843
Jouw schaterlach geeft me een lekkere schok Ik hoor het dubbelconcert van Bach en krijg onverwacht een stijve stok. Twee strijkers die smachten moeten niet langer wachten. Wij willen noten kraken waar stemmen staken. We zijn er hard aan toe: samen entre nous…

stil verlangen

hartenkreet
4.0 met 22 stemmen aantal keer bekeken 4.438
Uitgelaten schenken we onze lichamen in doen en denken vrij. Open deuren en ramen koelen onze warme posities. Ieder stukje huid wil graag delen met wat mondeling wordt overeengekomen. Tranen verschijnen als liefdessappen, ogen spreken over een gave, brandende tongen zijn niet te blussen. Het genot is oorverdovend. Maar ik kende geen verlangen…

oogwit

hartenkreet
4.2 met 22 stemmen aantal keer bekeken 2.791
Een oorspronkelijk wit zet een loom bruin naaktstrand plots tot denken. Twee neergedaalde slanke lijven zitten niet met hun blanke tint. Dubbelwit lopen hij en zij bekeken naar de vloedlijn. De warme lichamen omarmen elkaar en vermengen zich een beetje met de koele zee. Beide hoofden verzoenen zich, liefdevol en jaloeziewekkend Een diepblauwe…

Aards

hartenkreet
2.7 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.507
Voor stellingen is geen plaats. Jouw ogen in mijn schoot, zo nabij, een gaaf gezicht. Een zwangere zee van stilte baart rijk omrande luchten. Wij bewegen licht geroerd. Mijn hand zoekt rust op je warme dij, jij tast naar mijn droom. Aarden in het hemelse geeft ons vurige gloed. Wij zijn in de volheid van de maan. De zon heeft nu geen schijn…

geestig

hartenkreet
3.7 met 41 stemmen aantal keer bekeken 3.805
je huid is stiekem mijn taal jouw adem mijn verhaal het tere bloot kleurt je aandoenlijk rood ik streel tot je maagdelijk wit bent eindeloos natuurlijk dat is jou bekend twee lijven beramen in warmte en kracht een nieuw lichaam floretzacht wij zijn het zwakke vlees ontstegen en hebben Pro Deo de geest gekregen…

UITVAART VAN MIJN DOCHTERKEN (1633)

poëzie
4.1 met 53 stemmen aantal keer bekeken 11.667
De felle Dood, die nu geen wit* mag zien, Verschoont* de grijze liên. Zij zit omhoog, en mikt met hare schicht Op het onnozel wicht, En lacht, wanneer in ’t scheien De droeve moeders schreien. Zij zag er een, dat, wuft* en onbestuurd, De vreugd was van de buurt, En, vlug te voet, in ’t slingertouwtje sprong Of zoet Fiane zong, En huppelde…

HET STOKSKE van Joan van Oldebarnevelt, vader des vaderlands

poëzie
3.8 met 74 stemmen aantal keer bekeken 13.914
Mijn wens behoede u onverrot, O STOK en stut, die geen verrader, Maar ’s vrijdoms stut en Hollands Vader Gestut hebt op dat wreed schavot; Toen hij voor ’t bloedig zwaard most knielen, Veroordeeld, als een Seneca, Door Nero's haat en ongena, Tot droefenis der braafste zielen, Gij zult nog, jaren achtereen, De…

REI VAN BURGZATEN

poëzie
3.6 met 35 stemmen aantal keer bekeken 5.948
O God, verlicht haar kruis, Dat zij den held op ’t huis Met blijschap mag ontvangen, Die tussen hoop en vreze drijft, En zucht, en uitziet met verlangen Waar dat hij blijft.…

Gebed, uitgestort tot God, over mijn gedurig kwijnende ziekte

poëzie
4.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 5.011
Gij die de ziekte kweekt en doet haar weer verdwijnen, aanziet een Christen-hart, belegerd door veel pijnen. O Vader alles troosts! Gij weet en ik beken, dat ik een aarden vat en broos van stoffe ben. Aanziet de zwakheid dan van uwen arme dichter, mijn rauwe wonden zalft en maakt mijn kwalen lichter. Of zo 't u dus behaagt om onzer zonden schuld…

GESPREK OP HET GRAF VAN WIJLEN DE HERE JOHAN VAN OLDENBARNEVELT

poëzie
3.5 met 26 stemmen aantal keer bekeken 5.333
Vreemdeling Kerkgalm Vr. Wie luistren om de vraag eens vreemdelings te horen? K. Oren. Vr. Wie stopt ‘s Lands Voorspraak hier de mond met deze steen? K. Eén. Vr. Mauritius? Wat kon de Landvoogd dus verstoren? K. Toren. Vr. Zo heeft hij om verraad hem ‘t leven afgesneên? K. Neen. Vr. Was ‘t om de vrijheid dan met kracht…

Geuze-Vesper of Ziekentroost voor de Vierenentwintig

poëzie
4.0 met 48 stemmen aantal keer bekeken 8.473
Had hij Holland dan gedragen, Onder 't hart, Tot zijn afgeleefde dagen, Met veel smart, Om 't meinedig zwaard te laven, Met zijn bloed, En te mesten kraai en raven Op zijn goed? Maar waarom de hals gekorven? Want zijn bloed Was in d' aders schier verstorven; In zijn goed Vond men nooit de pistoletten Van 't verraad…