3651 resultaten.
Herfst
hartenkreet
4.1 met 53 stemmen
1.115 Iemand zei:
‘Die herfst? Als je het mij vraagt, mogen ze hem overslaan,
maar niemand vraagt het mij…’
En ik?
Ik kijk melancholiek die goudomrande wereld aan
en voel: die herfst, die hoort erbij.…
De doods-gedachte
poëzie
3.7 met 23 stemmen
4.211 De doods-gedachte is een bitter kruid
dat in elks leven wast
en in de afzondering wordt geplukt.
De mens steekt het in een knoopsgat van zijn jas.
Of hij rechtop gaat of zijn hoofd bukt
steeds stijgt de wrange geur
en hangt altijd in de aandachtige neus.
Als hij één ogenblik zijn gelaat betast
dan voelt hij het doodshoofd achter zijn vlees…
LOFZANG DER GEESTELIJKE MAAGDEN.
poëzie
3.0 met 12 stemmen
4.291 OP DE WIJZE: HET DAGET UIT DEN OOSTEN.
Laat ons de wereld heten,
En ’s werelds slaverny,
En kiezen van drie staten
De beste staat van dry,
De staat van maagdeleven,
Hoog verheven.…
Ochtendgevoel
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
801 ‘s Morgens ontwaken valt niet mee
maar dan snel op en aan de thee
ik sta nog in mijn kloffie
en bedenk dan, ik lust alleen koffie
Onder het genot van koffie en 'n boterham
Hoor ik op de radio veel gezwam
Om de mens te plezieren en te interesseren
Voor onderwerpen die mij blesseren
Want het gaat nergens over, ongein
Om de tijd te verdrijven…
Pijn
hartenkreet
4.4 met 73 stemmen
1.562 Tegen elk lichamelijk pijntje
is er wel een medicijntje.
Ben je ziek, gewond of naar,
staat bezoek met bloemen klaar.
Is er ook een medicijn
tegen innerlijke pijn?
Leeft men dan ook met je mee
met een bloemetje? Welnee!
Raak je in je ziel gewond
dan lijk je uiterlijk gezond
en voer je je genezingsstrijd
in gelaten eenzaamheid.…
Postzegels
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
1.373 Het duurde even
En nu heeft hij ze eraf geweekt
De zegels zwemmen in het water
Zijn hoofd is even geleegd
Hij legt ze op een papiertje
Het vocht wordt ontrokken
Hij ziet de zegels langzaam krommen
Zijn tenen bewegen in zijn sokken…
Tjilpend zomerfeest
netgedicht
4.3 met 73 stemmen
1.741 In de kastanje is het feest
daar zitten honderd pietjes.
Ze zingen allemaal in koor
de mooiste vogelliedjes.
En ik? Ik kom heel stilletjes
ook even op visite.
‘k Zit in mijn tuin bij het getjilp
tevreden te genieten.…
Groeien...
hartenkreet
4.3 met 85 stemmen
2.092 Probeer
en keer
de dingen
naar een positief gevoel
Probeer
en leer
van dingen
Kom zodoende tot je doel…
Twee-eenheid
netgedicht
4.6 met 82 stemmen
1.891 Tintelend mysterie
Twinkelend kristal
Lieflijke materie
Spiegel van ’t heelal
Bikkelharde gratie
Tedere cesuur
Simpele creatie
Edel avontuur.
’t Magisch beeld der sterren
bracht ons samen hier
riep ons tot twee-eenheid:
rozekwarts en stier.
--------------------------------------------------------------------
Toelichting:
Met dit…
Sokken wassen
hartenkreet
4.8 met 74 stemmen
1.314 Er was eens een heertje in Assen
dat wandelde steeds door de plassen.
Z'n vrouw zei: 'Man,
trek je kaplaarzen an,
anders moet ik je sokken weer wassen'.…
Grafschrift
poëzie
3.8 met 19 stemmen
5.910 Hier leit Vondel, zonder rouw;
Hij is gestorven van de kou.
- - - - - - - - - - - -- - - - - - -- - - -- - -- - - - -
Een grafschrift dat Vondel op hoge leeftijd - toen hij zichzelf niet meer verwarmen kon - had gemaakt.
Men mag (zei hij) als ik sterf, dit op mijn graf zetten.…
Zonder woorden
hartenkreet
4.3 met 69 stemmen
1.412 Soms kan je het praten
maar beter even laten
en zonder woorden zeggen
wat je hebt uit te leggen.…
Dipperig
hartenkreet
4.2 met 78 stemmen
1.530 Soms kan ik me zo treurig voelen.
Waarom? Ik weet het niet.
Het komt me zomaar overspoelen.
Die moedeloosheid, dat verdriet.
Soms kan ik me gelukkig voelen.
De hele wereld kan ik aan.
Het komt me zomaar overspoelen.
Die blijheid, ‘k lach en zing spontaan.
We kennen ze toch allemaal,
die ups en downs in ’t leven?
Zo’n up mag van mij héél…
Falen
hartenkreet
4.3 met 80 stemmen
1.952 Soms moet je je gedwee gewonnen geven.
Je weet: je hebt je best gedaan.
Maar ondanks al je ploeteren en streven
is het toch ergens mis gegaan.
Een nederlaag gelaten accepteren,
terneergeslagen verder gaan.
Proberen van ’t fiasco iets te leren…
Hoe pak je dat in al je wanhoop aan?…
twinkeling
hartenkreet
2.9 met 8 stemmen
2.685 Door de poortjes van je ogen
straalt
onvoorwaardelijk
iets van mij
in jou
een twinkeling
die je overal mee naar toe neemt.…
Lijn
hartenkreet
4.4 met 73 stemmen
1.506 0, wist je `t nog niet,
ik snoep toch niet meer?
Nee dank je, nee heus,
ik hoef echt niet meer!
Ik doe aan de lijn,
zo voel ik me fijn.
Zeg, dring nu niet aan,
ik laat het toch staan!
Of zal ik één keer...?
Hè nee, nou niet weer...!
Ach, geef me dan maar één stukje, heel klein.
Maar morgen dan doe ik echt weer aan de lijn!…
Lach, kijk, praat, leef...
hartenkreet
4.3 met 80 stemmen
1.642 Lach eens naar een ander
Tuur niet naar de grond
Laat je ogen stralen
Kijk toch in het rond.
Praat eens met een ander
die dat nodig heeft
Laat je hart toch spreken
Dan weet je dat je leeft.…
postmodern
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.378 Quantum oergedruis
siddert nog tussen de tenen
van de tijd en in de oksels
van melkwegstelsels
Weerkaatste materie
gestolde energie druppels
dartelen tussen de rimpels
van hun waarschijnlijkheid
Het niets van Nietzsche
lost op in quark gelei
maar pas op voor wormgaten
in de snaren van de nietigheid
Werkelijkheid is pure wiskunde
geworden…
AAN DE JONKVROUW MARGARETA VAN RIJN
poëzie
3.6 met 19 stemmen
4.955 AAN DE JONKVROUW MARGARETA VAN RIJN,
KUNSTIG AFGEBEELD DOOR FILIPS DE KONING.
Gratior et pulchro veniens in corpore virtus.
(Het bevalligst komt de deugd in een mooi lichaam uit.)
Wat zien we hier? Is ’t verf en schijn,
Of wezen? O, gij overschone!
Men krone u billijk met de krone
Der schoonheid, paarle van de Rijn.
Kwam ’s levens…
strijkconcert voor twee
hartenkreet
3.6 met 20 stemmen
1.843 Jouw schaterlach
geeft me een lekkere schok
Ik hoor het dubbelconcert van Bach
en krijg onverwacht een stijve stok.
Twee strijkers die smachten
moeten niet langer wachten.
Wij willen noten kraken
waar stemmen staken.
We zijn er hard aan toe:
samen
entre nous…
stil verlangen
hartenkreet
4.0 met 22 stemmen
4.438 Uitgelaten schenken we onze lichamen
in doen en denken vrij.
Open deuren en ramen
koelen onze warme posities.
Ieder stukje huid wil graag delen
met wat mondeling wordt overeengekomen.
Tranen verschijnen als liefdessappen,
ogen spreken over een gave,
brandende tongen zijn niet te blussen.
Het genot is oorverdovend.
Maar ik kende geen verlangen…
oogwit
hartenkreet
4.2 met 22 stemmen
2.791 Een oorspronkelijk wit zet een loom
bruin naaktstrand plots tot denken.
Twee neergedaalde slanke lijven
zitten niet met hun blanke tint.
Dubbelwit lopen hij en zij
bekeken naar de vloedlijn.
De warme lichamen omarmen elkaar
en vermengen zich een beetje
met de koele zee.
Beide hoofden verzoenen zich,
liefdevol en
jaloeziewekkend
Een diepblauwe…
Aards
hartenkreet
2.7 met 16 stemmen
1.507 Voor stellingen is geen plaats.
Jouw ogen in mijn schoot,
zo nabij, een gaaf gezicht.
Een zwangere zee van stilte
baart rijk omrande luchten.
Wij bewegen licht geroerd.
Mijn hand zoekt rust op je warme dij,
jij tast naar mijn droom.
Aarden in het hemelse
geeft ons vurige gloed.
Wij zijn in de volheid van de maan.
De zon heeft nu geen schijn…
geestig
hartenkreet
3.7 met 41 stemmen
3.805 je huid is stiekem mijn taal
jouw adem mijn verhaal
het tere bloot
kleurt je aandoenlijk rood
ik streel tot je
maagdelijk wit bent
eindeloos natuurlijk
dat is jou bekend
twee lijven beramen
in warmte en kracht
een nieuw lichaam
floretzacht
wij zijn het zwakke
vlees ontstegen
en hebben Pro Deo
de geest gekregen…
UITVAART VAN MIJN DOCHTERKEN (1633)
poëzie
4.1 met 53 stemmen
11.667 De felle Dood, die nu geen wit* mag zien,
Verschoont* de grijze liên.
Zij zit omhoog, en mikt met hare schicht
Op het onnozel wicht,
En lacht, wanneer in ’t scheien
De droeve moeders schreien.
Zij zag er een, dat, wuft* en onbestuurd,
De vreugd was van de buurt,
En, vlug te voet, in ’t slingertouwtje sprong
Of zoet Fiane zong,
En huppelde…
HET STOKSKE van Joan van Oldebarnevelt, vader des vaderlands
poëzie
3.8 met 74 stemmen
13.914 Mijn wens behoede u onverrot,
O STOK en stut, die geen verrader,
Maar ’s vrijdoms stut en Hollands Vader
Gestut hebt op dat wreed schavot;
Toen hij voor ’t bloedig zwaard most knielen,
Veroordeeld, als een Seneca,
Door Nero's haat en ongena,
Tot droefenis der braafste zielen,
Gij zult nog, jaren achtereen,
De…
REI VAN BURGZATEN
poëzie
3.6 met 35 stemmen
5.948 O God, verlicht haar kruis,
Dat zij den held op ’t huis
Met blijschap mag ontvangen,
Die tussen hoop en vreze drijft,
En zucht, en uitziet met verlangen
Waar dat hij blijft.…
Gebed, uitgestort tot God, over mijn gedurig kwijnende ziekte
poëzie
4.0 met 23 stemmen
5.011 Gij die de ziekte kweekt en doet haar weer verdwijnen,
aanziet een Christen-hart, belegerd door veel pijnen.
O Vader alles troosts! Gij weet en ik beken,
dat ik een aarden vat en broos van stoffe ben.
Aanziet de zwakheid dan van uwen arme dichter,
mijn rauwe wonden zalft en maakt mijn kwalen lichter.
Of zo 't u dus behaagt om onzer zonden schuld…
GESPREK OP HET GRAF VAN WIJLEN DE HERE JOHAN VAN OLDENBARNEVELT
poëzie
3.5 met 26 stemmen
5.333 Vreemdeling
Kerkgalm
Vr. Wie luistren om de vraag eens vreemdelings te horen?
K. Oren.
Vr. Wie stopt ‘s Lands Voorspraak hier de mond met deze steen?
K. Eén.
Vr. Mauritius? Wat kon de Landvoogd dus verstoren?
K. Toren.
Vr. Zo heeft hij om verraad hem ‘t leven afgesneên?
K. Neen.
Vr. Was ‘t om de vrijheid dan met kracht…
Geuze-Vesper of Ziekentroost voor de Vierenentwintig
poëzie
4.0 met 48 stemmen
8.473 Had hij Holland dan gedragen,
Onder 't hart,
Tot zijn afgeleefde dagen,
Met veel smart,
Om 't meinedig zwaard te laven,
Met zijn bloed,
En te mesten kraai en raven
Op zijn goed?
Maar waarom de hals gekorven?
Want zijn bloed
Was in d' aders schier verstorven;
In zijn goed
Vond men nooit de pistoletten
Van 't verraad…