13844 resultaten.
Elke dag
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
625 Elke dag.
Denk ik aan jou lach.
Die ik voor het laatst.
Op jou gezichtje zag.
Elke dag.
Zie ik jou ogen.
En denk ik soms.
Dat je me hebt bedrogen.
Elke dag.
Doet dat mij verdriet.
Het gene wat jij.
Niet graag bij mij ziet.
Toch elke dag.
Denk ik aan jou.
En zit ik te denken.
Wat moet ik nou?…
Naakt te stranden
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
439 ik ben altijd
de treden op gegaan
vaak pas later
mezelf weer ingehaald
om in verbazing
te kijken waar ik bleef
altijd verwonderd
wat mij steeds dreef
om erbij te zijn in het
raken aan liefde en pijn
door het ontdekken van
ieders gevoelige plekken
hen te behoeden voor
de neerwaartse spiraal
door het reiken van handen
de zuiging…
EN ER VIELEN LELIES
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
567 Zij hebben de kern van ons hart geraakt
droegen hun eigen geliefde kleuren
waarvan takken traag en uitentreuren
op velden verbleven; onaangeraakt
ons verbonden onuitwisbaar klaaglied
heeft ieder bij de lurven gegrepen
wanhopig in maandenlange repen
van niet te stollen tranen van verdriet
hoe ijzig behouden hooggeplaatste
waarin finaal vergane…
Ogen strakken strenge vorst
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
475 je stem is dun
en glad als ijs
geeft geen enkele emotie prijs
ogen strakken
strenge vorst in het
donkerblauw van koude luchten
toch breek jij
als ik smelt en
eindelijk mijn lente toon
jij schotst wat scheef
in kruiend ijs
ontdooit dan tot een warme droom…
Gedachtes en gevoelens
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
643 Hoe ga je emoties uiten, als je hebt geleerd te onderdrukken…
Gedachtes en gevoelens, wat is het leven mooi
Gedachtes en gevoelens, bij elkaar zijn jullie zo super mooi!…
Zonder mij
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
604 Ik wou een verbintenis zonder mij
hij voelde zich verbonden
ging en nam mij mee
nu ik mijzelf verloren heb
het daglicht niet voor handen is
scheur ik het donker uit mijn zien
en mijn gezicht verbleekt
ik had de liefde niet begrepen…
Wankel
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
600 op de brugleuning
van mijn leven
zie ik hoe de weg
achter mij is geplaveid
vol liefdevolle tranen
vragen over het waarom
zullen nooit meer
een antwoord vinden
op de brugleuning
van mijn leven
vervormen druppels
voortdurend
mijn spiegelbeeld
in het water dat langzaam
aan mij voorbij voert
op de brugleuning
van mijn leven
tuur…
Danklied
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.256 Vaarwel mijn wolkendroom
met wereldwijd geduld heb je
mijn dwaze dromen en gedachten aangehoord
en liefdevol op 't zachtste kussen rust gegeven.
Waar ik zelf maar even was
of weer te laat gekomen,
jij bleef de zelfde wie je was,
de droom van al mijn dromen.
Je reist met stille krachten, die ook Hem verwachten
na de stille ademtochten van…
In the power of my mind
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
530 Voor wanneer jij er niet meer bent,
weet dan dat je altijd in mijn gedachten rond dwaalt
Want ik ben er inmiddels al zo aan gewend,
jij bent het zonnetje dat licht in mijn duistere hoofd straalt
Mijn best zal ik doen, om de pijn te overleven
Mijn best zal ik doen, om naar geluk te blijven streven
Mijn best zal ik blijven doen, om er alles voor…
waarde van het denken
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
490 iemand staat op een brug en
denkt naar beneden springen
denkt hij de kat zit
dan dagen zonder eten
denkt hij spring toch want
het leven is te weinig waard
denkt hij die afspraak
die men na moet komen
zoekt hij naar een mooie zin
om naar de overkant te lopen
kom, we gaan verder…
Vals sentiment
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
574 Een lekker vers
met veel sentiment doorweven
een echte tranentrekker
zo eentje over hoe zwaar het leven
van een boer wel niet moet zijn
voor dag en dauw gaat zijn wekker
en dan de huismoeder niet te vergeten,
ja ze zullen het weten,
zij zorgt voor Pa en de kleintjes
voor haar dertigste krom
haar leven is niet zo fijntjes
als van…
Wat blijft.
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.162 Je kwam in kleuren als het morgenlicht
de rode roze warme tinten.
Wees welkom sprak ik zacht,
er is een woning achter deze deuren.
Zij kunnen rusten in mijn groene bed,
ik brak en viel, maar kwam geheeld naar boven.
De woorden werden tot een huis,
omzoomd door tuin met lommerrijke bomen.
Je rode roze tinten voelden zich daar thuis
en bouwden…
Mijn dromen bij de hand
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
554 ik breek er
even tussenuit
ga alle gewoontes vergeten
vooral het dwingend geweten
een ver en zonnig land
mijn dromen bij de hand
sprookjesachtig etaleren zij hun
mogelijkheden de keuze is aan mij
maar ik wik en weeg
kan niet tot daden komen
consequenties vormen onderstromen
die mij voeren naar de werkelijkheid
ik wil drukte en geen…
Gedicht
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
489 Ik heb niets op deze aarde gezet
een ding heb ik gedaan
een gedicht van de ondergang gered
ze was zo
bevrijd geschreven
zij moest gewoon blijven leven
lankmoedig is zij
een voorbeeld niet alleen voor mij
maar voor velen
zij kan veel verdragen
en bovenal weet zij te delen
een pracht van een gedicht
zij schittert in het zonlicht
maar…
Aan het pad...paddestoelen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
707 Mijn woede
wilde ik
koelen
Temmen
mijn boosheid
....kwaad zijn
Ik trok
het bos in
liep 'n pad af
Het rook
naar regen
naar den,spar
Wat kon ik
star
en onverzettelijk zijn
Was het wijs
voet bij stuk
te houden?
De lijn
vast houden
door glazen gaan?
Adem halen
rustig adem
......halen
Was dit
-nu-
mijn leven,mijn…
Echoes van stilte
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
527 Een kleurloze nocturne om m'n schouders
rilt bevroren in de vochtige stilte
van een nacht zonder ouders
en een dag die verkilde.
Obscuur palet van eenzaamheid
een kwaal die niet went met de tijd.…
Wie de schoen past.....
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
580 In beeld
kwamen ze:
de schoenen
per paar,in rijen
een veld
van schoeisel
die van voeten
even geen weet hadden
Ik had de indruk
dat ik voor
een moskee
aangeland was
Maar de paren
wilde er
niet vrijen
met zoveel paar ogen
op hen gericht
en zoveel lampen
zoveel licht
onbarmhartig veel
Ieder nam deel
aan dit merkwaardig…
Goudkoorts?
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
488 Je wandelt
loopt door bossen
steile paden
omhoog,omlaag
Het is de vraag
of je
de goede weg
...inslaat
De goede afslag
hebt genomen
want alleen zon
je kompas
Niet te laat
val van avond
voor te zijn
want alleen
zon vervult
in herfst
je dromen
waarin het goud
voor het plukken
hangt aan bomen
voor het rapen
ligt
aan…
Vampiert onbekommerd
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
481 jij toverbalt
zuigt kleuren
van het bot dat
al kaalgevreten is
snuisterijt gewone
dingen die plots
een nieuwe tekst in
een oud lied gaan zingen
tierelantijnt en
versiert wat niet echt leeft
vampiert onbekommerd
de vrijheid die men nog heeft
maakt van de dood
een open goot in het
nu al af dingen op
dierbare herinneringen…
Een tijdloze kust
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
448 ik hoor de
vroege vogels weer
schrijf letters neer in
een sprankelend verband
was gestrand
op een tijdloze kust die
de altijd rollende golven
met eeuwigheid sust
diep verankerd
in het zuigend zand van
licht autistische gewoontes
bij een perspectiefloos land
hun gezang
doorbreekt het treurend
afzien op de dagen die
veel lasten…
Toch zijn er rafels
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
474 ik streepte zwevend
weg in straffend raken
wist van mythische figuren
bouwstenen te maken
voor mijn komend rijk
gegrondvest op de rede
geen dwaze luchtkastelen
versierselen en ornamenten
maar transparante treden
op de ladder naar omhoog
zonder losbandigheden aan
het einde van de regenboog
toch zijn er rafels
in de krochten beneden…
Vrouwen in Marokko
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
642 Ze wandelen avond in
de schemer van 'n bladzij
bijna omgeslagen
licht schuw rond dit uur
Nog brandt
het dagelijks vuur
dooft sissend
in zee, als samengebald
ze slenteren avond in
alleen, met twee
met drieën gegroeid
tot silhouet
Herhalen met verve
hun schimmenspel
tot nacht -onhoorbaar-
in het slot valt.…
blind en doof
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
569 laat mij zweven op wolken
schaars verlicht
boven het zinken van de zon
zonder notie
van tienduizend doden
en meer
niet weten
van sterven
van wraak
niet weten
van haat
laat mij drijven boven de einder
zonder besef
van verderf
van onrecht
zonder besef
van eindigheid
blind en doof
laat mij huizen onder de horizon…
Ik lees je
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
480 ik zoek je in de spiegeling
van 't meer, toch ben je daar niet
de bevrijding die ik vond
in jou met jou
beelden van fietsen door velden vol graan
die wind deed ruisen, noch
jouw handen over mijn spiernaakte lijf
zal ik ooit vergeten
evenals jouw opgaan in het niets
toch ontmoetten wij elkaar weer, ongezien
en één week voordat je vrij…
Licht & donker
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
615 Het is
een spel
een dagelijks spel
van licht en donker
donker en licht
De rollen
zijn verplicht:
dag & nacht
blauw & wolken
zon en maan,de hoofdrol
Het oneindig spel
eist zijn tol:
nat worden
van regen
koud zijn
door snijdende wind
val op glad ijs
geen hand voor
ogen zien door
invallende duisternis.....
Maar welk
een gemis…
Taal van winter
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
645 Nog spreekt
winter taal:
van plotse bui
sneeuw of regen
Kille wind
tegen
laan en straat
spiegelglad
Buien?
je kunt ze
zien hangen
aan het loodgrijs
van het gehemelte
Nog hoor ik
de taal
in het kaal
van bomen spreken
Hoeveel weken....
voor
m'n diep verlangen
naar Lente?…
Kijken hun ogen uit....
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
609 Ze kijken
hun ogen uit
de gevels
van de Leidse panden
De levendigheid
handel & wandel
aan de grachten
het verkeer
Een dame & heer
die voorzichtig
oversteken
een hond,uitgelaten
Ze kijken
hun ogen uit
zullen er niet
...over praten
Stilzwijgend
aan de oude gracht
waarin...
bootjes op en neer.…
Voor aap
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
670 Liggen wij
niet voor aap
in onze halfslaap?
De dekens,weggeslagen
schuilend onder
de kreuk van lakens?
Alleen
met weinig
tot geen publiek
Wij lachen
ons een kriek
in dierentuinen
Waar
deze dieren zich soms
in schillen tooien
Maar wij staan
zoveel meer
voor aap
Bij het zien
van aap
aan 't apenkooien.…
Heer & Meester
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
582 Schaduw
is er
heer en meester
Jij leest er
een boek
en ik de krant
Een plaid
met lekkernijen
aan onze blote voeten
Zon probeert
nog te spelenvaren
tussen pril lentegroen
Niets doen....
is -bij dit weer-
het allerbeste.…
Zee in mijn hoofd
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
605 De golven in mijn hoofd
slaan tegen de kust
in een verwoed trachten
alles weg te spoelen
Maar mijn hart laat niets gaan
ondanks dat het beter zou zijn
om even niets te zijn
om te overstromen
De golven in mijn hoofd
overspoelen slechts de verlangens
die ik niet wil vergeten
die ik vast probeer te houden
Maar alles wat ik kwijt wil…