75921 resultaten.
ik had je opgedoekt
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
716 je deurt niet dicht
nu gloort er licht
kan ik weer vrolijk kijken
weer samen zijn
genietend van het zicht
de schaduwen gaan wijken
ik was verdwaald
in kaalheid op de toendra
verloren in mijn hemelhoek
ik had je opgedoekt
verstond je taal te goed
moet mijn eigen leven leiden
ik laat de zon
weer schuchter toe
haar neergaan…
mijn sluiers van plezier
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
822 in het lopen
liet je me alleen
een handvol vergezichten
in lucht waaruit
de zon verdween
als ik mijn blikken richtte
je stapte op omdat
je mij niet langer koos
je schaduw was een vage troost
ik gaf je ziel
je werd opnieuw geboren als
blauwe bloem boven het koren
ik lichtte op
gaf jou mijn sluiers van plezier
je boosheid vond…
een hand als duizenden
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
944 ik keek je aan
voelde de klink
je opende een hand
als duizenden en liet me
zonder drempel binnen gaan
de ruimte was sacraal
in vleugjes wierook
droomden heiligen
hun beelden in een
eeuwenoud patriarchaal
ik zag de doopvont
waar mijn moeder stond
een priester om de kinderen
in te schrijven goot heilig water
over generaties jonge…
keek me in jouw spiegel aan
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
808 je las niet
wie ik was
zag een ander
in de woorden
ronder dan je zelf
als hoekig had
je had de slang
al lang gezien
negeerde twijfels
die slapen nog
dacht je misschien
in onze schrijfsels
waarheid bleek
een koude douche
waar jij met meest
van rilde je keek me
in jouw spiegel aan
ik was het die jij wilde
terug naar het spel…
leven is geen langzaam sterven
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
794 zacht is de kleur
die de straat
in verrassing geeft
dat wat anderen
verwerpen is
bij jou niet dood
groeit en bloeit
in schoonheid
door verwerven
streel de kleur
proef de geur
leven is geen langzaam sterven…
vleugjes erotiek
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
1.012 lachte
toen je zag hoe
ik mijn schouders rechtte
nonchalant liet zien
hoe strak ik was
ik zag je spanning komen
je ogen dwaalden
langs mijn ronde lijnen
ik liet mijn knieën even vrij
mijn tong was
vochtig op je lippen
je handen streelden mij
ik vonkte op je huid
jij tintelde van binnen
je spitste recht vooruit
we dronken liefde…
je schillen gepeld
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
709 ik schop
de bladeren los
zoek zomerin verdwijnen
wil in
de oogst de zon
weer warm zien schijnen
heb vruchten geteld
je schillen gepeld
en samen genoten van
je langzaam ontbloten
je sluierde lang voordat
Amor de roos had geschoten
de winter wordt zacht
gekoesterd door zinnen die
af en toe branden van binnen
en knoppen…
waar woorden beten zonder tanden
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
773 ramen dubbel glas
de wereld was er pas
toen jij haar binnen bracht
de lucht in scherven stak
wind in rinkelende stukken
de vloer zijn bodem gaf
het was de kooi
waar ogen zonder mededogen
je ontkleedden zonder handen
woorden beten zonder tanden
en de glimlach die nooit miste
bij het spuien van vergiften
gevangen in een lijf
je geeft…
je bent een seriemoordenaar
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
826 ik wilde niet dat je het zag
de chaos in mijn ogen
je bent een seriemoordenaar
die gedachte kwam steeds boven
het mes lag voor de hand
ik zag het bloed al vloeien
mijn stem is dan verlamd
jij zal me eerst gaan boeien
de kamer is niet fijn
de deur moet open blijven
mijn ontsnappingskans is klein
omdat ramen steeds gesloten zijn
ik…
heb de lucht gekraakt
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
820 donkere strepen
in de avondlucht
ik wil ze breken
samen op de vlucht
de horizon voorbij
dan is er eindelijk
weer ruimte voor jou en mij
samen in een wereld
voor ons beiden
zonder maatschappij
waarvan jij je al
zo lang bevrijdde maar
jouw paradijs bleef leeg
geef lente weer een veeg
ik heb de lucht gekraakt
in zachte warme zinnen…
wonen heel even in dromen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
800 ik kleur je even
uit de saaiheid vandaag
je lach in de klas
was vol dromen
hun stemmen
ze gaan je niet aan
je plukt hun gedachten
praat als ze komen
ik streel je met woorden
laat kleuren je donkere
ogen opfleuren met leven
dat nooit zal bestaan
we hebben samen
een wereld gemaakt
zonder angst we wonen
voor nu heel even in dromen…
het doek ontvankelijkt al snel
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
755 zwart op wit
staat een gedicht
pas in hart en geest
gaan de kleuren leven
die ik je wilde geven
nu penseel ik
tolerant je normen
het doek ontvankelijkt
al snel je warme vormen
en straalt je wereldlach
ik heb gewacht
wist dat wat in
woorden zou verschijnen
jouw kleuren waren in
een setting van de mijne
je beeld staat…
mocht rusten op je hand
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
763 ik fladderde wat traag
koos willekeurig bloemen
ik dacht de hemel vaag
verdwaalde toen en nam
je hulp maar al te graag
ik mocht rusten op je hand
waarvan de zachtheid
me verbaasde,we speelden
met de kleuren van de zon
lieten ons niet haasten
we zagen kleine dingen
lachten naar elkaar
ontdekten hoe we zonder
woorden samen konden…
in rondingen je lijf gezet
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
811 uit zand en vuur
heb ik je beeld geblazen
in rondingen je lijf gezet
je ogen glanzen
transparant verbazen
je ziel als bodem ingelegd
de zon licht zacht
je trekken uit en
schittert je beweging
je huid grenst aan
de wind en huivert
zijn gevoelige beleving
je bent gestold in het
moment van reageren
je wilde zoveel uitproberen…
de zelfbewuste tik
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
771 ze keken allemaal
monden vielen open
iemand keeg de hik
het doelgerichte stappen
de echo van de hakken
de zelfbewuste tik
een nonchalante lok
de iets te korte rok
ogen met wat schrik
ik zag het neusje
in die blik
daar was ik…
tsunamie de zee
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
1.117 soms moet ik
groter denken
dan het kleine
waarin we verkeren
niet over zorgen
het leven weer steeds
opnieuw uitproberen
dan beef ik de aarde
tsunamie de zee
spreek met de trollen
dans met een fee
schud aan de sterren
met een stevige hand om
even te roeren in astroland
maar als ik
dan terugkom en
jou vind in het bed…
het broos moment
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
759 ik dagdroom voort
tot het geschreven woord
de zinnen spreekt
die ik wil horen
pas dan stoort
werkelijkheid met zijn geluid
het broos moment waarin de
andere wereld wordt verkend
en eist realiteit
zij kluistert mijn gedachten
ik spartel nog wat na
de droom laat op zich wachten
ik ben weer terug
met voeten in de vette klei
maar…
zien je nooit als vrouw
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
779 de zon is vrolijkheid
kleurt al je gedachten
ze verjaagt het rotte
dat steeds in je bijt
je ziet nu alles goud
de hemel in het blauw
het diepe rood van bloed
maakt alle zwart weer goed
ze vinden je wel lief
en soms een beetje vreemd
ze zijn begaan met jou
maar zien je nooit als vrouw
je vroeg mij om je vriend te zijn
in een wereld…
gesprokkeld uit vergeten
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
744 vreemde ogen kijken
laten ongenoegen blijken
vervloeken me tot in de hel
is dit mijn wereld wel
ik kijk slechts door
de ruiten van mijn geest
ik kan nog niet naar buiten
chaos is weer langs geweest
mijn handen doen niet
wat ik wil, mijn lijf
verkrampt zodat ik gil
ik eis mijn eigen vel
ik loop met benen die
me niet meer mogen…
wit verschiet naar roze
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
767 ze keken al mijn kleuren grauw
lucht droeg minder vluchten
wind verkoelde snel tot kou
geen zon in spiegeling
donker rimpelden de poelen
ik had er ook geen zin meer in
maar in jouw hand
bloei ik weer op
schoon het vuil van vleugels
je kijkt me aan
fluistert zacht
dat kon niet door de beugels
ik schaam me
wit verschiet naar roze…
ademde iets sneller
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
931 ik zag de ader
kloppen in je hals
je ademde iets sneller
mijn handen
waren traag en
streelden je toen feller
je huid verstrakte
in het groeien van je lust
je hebt mijn tepels zacht gekust
je wilde
met mijn borsten spelen
vingers gleden naar beneden
ik voelde
hoe je binnen kwam
en mij heel teder nam
we waren
samen dat moment…
mijn etalage zet ik buiten
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
810 ik heb een etalage
met gezichten die niet leven
ogen staren en hun monden
doen niet van zich spreken
ik ken ze uit hun
woorden op papier
tranen en verdriet
zie je in hun trekken niet
als ik hen lees
beginnen ze te leven
ze weven dan herinnering
in het antwoord dat ze geven
ik wil ze handen schenken
een lijf dat kan omarmen
verbazing…
in koperkleur en staal gelijst
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
909 het donkere hout
heeft afgedaan
de wortelnoten glans
waar kinderhanden smetten
op barokke rondingen
is weer een nieuwe vangst
in kringloops grote netten
in glas
brengt licht de
luchtigheid die kaatst
in chroom en spiegelruit
pas kleur ontmoet in
het zwarte leer waarmee de
bank en stoelen zijn getuigd
ik heb de zon gevangen…
Speel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
904 ieder
spel is
heen en weer
soms
even anders
op en neer
het lijkt
op geven
maar
ik neem
toch meer
en groei
tot ik
weer geven kan
en dan
speel ik weer
heen en weer en lach
soms even op en neer…
gaat de naald op tilt
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
934 jouw onsje
weeg je soms
in grammen
want liefde
raakt vaak
weinig aan
vooral als
woorden drammen en
wij ons laten gaan
dan wordt er
niets meer afgewogen
gaat de naald op tilt
alleen de
etiketten zeggen
wie en wat je wilt…
als het weer wintert
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.147 ik heb je
warm geproefd na
het strelen van je benen
jij was zo
maagdelijk ondanks
de lokroep van zovelen
jij bent het kind
dat zomer speelt
als het weer wintert
dat glas blaast
uit de vormen die
nu zijn versplinterd
ik heb je scherven
niet gehad maar mocht
je warme liefde geuren
je zon schijnt weer
haar licht brengt zicht…
eenling in de wei
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
1.020 ik heb
je bloem gekust
de kleur gezien
jouw geur genoten
jij bent
mijn eenling
in de wei
zag je zeldzaam vrij
met jou
ontdekte ik het leven
jij geeft me
wat ik bijna was vergeten
het kind in mij
is weer ontwaakt
speelt graag met jou
en blaakt van levenslust
ik heb je
echt gekust
daar in die groene wei
bloeit ook een bloem…
ze kleurden geel
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.054 ik heb de rafels
aan elkaar geknoopt
maar kan hun golven
niet langer volgen
ze kleurden geel
en groenden rood
in een achtergrond
die blauw als stilte koos
ik wil de zee en met je mee
omdat ik in het golvend
blauw oneindig van je houd
ja, ik wil jou…
scheve schaatsen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.195 in de sneeuw
van je haren
glanst de ijsbaan
van je hoofd
scheve schaatsen
krassen daar genoegens
schuren zinnen
leggen bloot
de climaxen
ontdooien maar je
vriest de graadjes
lager met plezier
de hitte in
een gletsjer lust
laat weerstand smelten
in het zondige vertier…
woorden stoepten als tegels
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
993 ik zag je gezicht
in begrijpen
je voelde mijn reiken
naar steun
je handen zijn open
met een arm om me heen
zijn we langs stralen gelopen
daar waar de zon voor ons scheen
we hadden geen doel
maar woorden
stoepten als tegels
en vormden het pad
we hebben alles gehad
in zinnen zijn we vergeten
wat we hoorden te weten en zijn…