4186 resultaten.
Meidag.
poëzie
3.8 met 4 stemmen
2.259 De lucht is warm, de lente is daar,
Het groen komt zich vertonen.
Och, lieve Heer! zie gunstig neer!
Wij klagen nooit ons dagen meer;
Wij willen dankbaar leven;
Och Heer! wil ons vergeven!…
Bloei
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
562 Zijn inborst leefde
vroeg in de lentemorgen
in de dauw van mei.…
Ouderschap
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
490 Opzoek in het gras
wachten gulzige jongen
met open snavel.…
Het blonde geluid
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
448 ik zag zon
twinkelen in je haar
hoorde het blonde
geluid van de lente
keek je aan
in je ogen klonk
de omfloerste melodie
van ik wil met je gaan
jij pakte mijn hand
op de muziek
van golven liepen
wij langs het strand
waar meeuwen zeilden
op ijle tonen verwijlden
en wind in wit tegen blauw
ik hou van jou dirigeerde…
Ontwaken
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
505 Met een transparante parel van het blad
wordt mijn visioen in mysterie beneveld
bezongen door een aria dat galmt
in de glorie van de dageraad.
Ik overwin het eerste licht door een kier
de hoop op het weerzien van mijn droom
één gedachte bij de aroma van cacaobonen
dat is de handeling wat vanzelfsprekend gaat.…
Van dood hout
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
447 ik zag takken breken
wist ze van dood hout
vluchtend voor de wind
die ze jaren wiegde
in het groen als kind
nog weerspanden zij
al buitelend zijn kracht
caprioolden op de vlagen
maar grondden roemloos
tussen het gevallen blad
waar klein grut
zijn onzichtbare bestaan
krioelde in het donker van
de nacht en volle maan
om blad en takken…
Leegstand....
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
518 Ze staan
leeg
badder-en zwemseizoen
nog niet begonnen
Zon heeft
de aarde
met prille lentevingers
aangeraakt
Ze vragen
om
wielen
wielen van fietsen
Kijken uit
naar fietsers
die een rustpunt
aan deze plas zoeken
Binnensmonds
even vloeken
want ze staan
er nu wel:
onbewaakt.…
Het isolement
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
526 ik zie het laatste ijs
van de ruiten glijden
een groot stuk
wilde nog even betijen
de dooi was onherroepelijk
waar vorst ons het
uitzicht ontnomen had
schoonde de zon
het geblokkeerde contact
met alles van buiten
natuurlijk was het
binnen warm en knus
maar het isolement kwam
door de vroeg intredende
lente heel snel aan zijn end…
Mijn schilderij is blond
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
632 ik heb vanmiddag
in streken
het voorjaar opgezet
nog niet
met groot penseel
en felle kleuren
maar het pril van
eerst verschijnen op het
lichte wit van sneeuw gelegd
zon wist met
zijn koesterende warmte
al wat diepte in te stralen
mijn schilderij is
blond van wind en zon
in lentes eerste levensverhalen…
Katjes
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
516 Ik zag zo van die
zachte katjes
die het grijs nog
in de ogen hadden,
pluizig keek de lente
al om de hoek.
Ik bewonderde hun
moedig ontluiken
en nam ze even
in mijn hand,
om de zachtheid
van een nieuw
begin te strelen.
Wie aaide wie?…
Twee februari
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
601 Het licht wordt sterker
de dagen blijven lengen
tot het hoogste punt.…
Jij helderde zon
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
494 boven het luchtige
wisselen van woorden
en stemmen uit
hoorde ik ineens
een herkenbaar geluid
het lichte trippelen
van hakken
alsof de lente
pril en voorzichtig
binnen kwam stappen
jij helderde zon
zwaaide heel even
waarin blikken kruisten
en jouw ogen de kou voelden
die nog in mijn winter huisde…
Voorjaar
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
549 Ik roek oe, jazeker
voorjaar hangt in de lucht
En hoor de vogels,
ook zij winden zich op, zij fluiten
Afrikaanse liedjes
en stampen de vorst
terug in de grond
Het komt nu rap,
het duurt niet lang,
voor stampers melig
stuiven gaan en
duiven koeren
"roekoe, roekoe,
rokjesdag komt dr aan."…
Winterse gedachten
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
541 nog sneeuwt het
winterse gedachten
haalt felle hagel
venijnig zijn gram
maar verdrinkt
in de milde regen
wij schaatsen op
het ijs dat niet kwam
ik zie lente
in je ogen kleuren
als je zacht
ontluikend lacht
de zon klimt
iedere dag iets hoger
in het subtiel
verkorten van de nacht
toch zal ochtendvorst
de ruiten rijpen
gelukkig…
Lentebloem
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
564 bloemen zo fragiel
koesteren felle kleuren
bijen ontwaken…
Rijpt vorst kristallen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
438 mist vreet stilte
onder huilende takken
waar druppels spatten
op het rottend blad
vocht schuurt langs
basten van bomen
spiraalt naar toppen
in watten gevat
onzichtbaar
sombert het bos
zijn witte vachten
in koud kille nachten
in het eerste licht
rijpt vorst kristallen
is stilte weer terug
zonder vallende drup…
Vandaag
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
694 Is dit een groet van lente al misschien
of heeft de winter ook hen soms bedrogen?
Maar hoe dan ook, ik kan wel zingen nu
en even ook vergeten al mijn zorgen.
‘k Vertel dit aan mijn vrienden, ook aan u,
en ga gerust op weg naar weer een morgen.
Vandaag heb ik weer krokusjes gezien,
Ze maken me zo blij, zo opgetogen.…
Weken na de winterdagen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
488 Nog broos door de winterkou
spreidde zij haar bed met rozenbladeren
met vlinders in haar buik die ontpopt waren
door de zachte winterdagen.
Haar oneindige droom wekte controle
die ze voor het speciale pad had uitgekozen
door in een warm nest te oogsten
om hem weken na de winterdagen te ontdooien.…
Paasmorgen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
717 Ogen openen, zacht gordijnlicht wekt me half
slaperig nog, maar geluksgevoel zoekt een
weg door mijn lijf, windstil lijsterzang....
in nabije weilanden vreugd’ koe loeien
uit stallen losgelaten na winterverblijf...
geuren gebeuren, open slaapkamerraam
bloesemlucht vermengt met vers gebakken
brood... fietsbelbel klinkt anders, lentevrolijk…
Je zorgeloze tred
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
470 waar je loopt
dwarrelen lentebloemen
keert wind heel zacht
de kleuren om
zo dat jij lacht
willen ogen
je blikken zoenen
in een speels contact
maar jij ondeugend
weert het losjes af
ik weet de lichtheid
van je zorgeloze tred
bewonder het vertrouwen
dat jij in anderen hebt
maar zie handen in gebed
te vaak ben jij afwezig
in vergetelheid…
Ogen lachen dromen
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
557 als korte rokjes
shorts en topjes in
het straatbeeld verschijnen
flitst spanning door de lucht
hoofden zijn niet meer
voorover gebogen met
ogen op schermpjes maar
kijken verrast in het rond
om vooral live
het leven te ervaren
dat zich plots in alle
kleuren lijkt te openbaren
er wordt weer
samen gelachen
handen pakken elkaar
in…
Bijna sacraal
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
486 ik voel de zon
bijna sacraal
ontvang ik zijn warmte
ervaar hoe hij
spirit geeft aan mijn
al zo lang wachtend lijf
met gesloten ogen
zie ik sterren dansen in
zijn helder stralende aura
er is geen
onderscheid meer
tussen binnen en buiten
geven en nemen
zijn een geworden in
het delen van eeuwig leven…
In perspectiefloze kou
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
474 jij had de zon
al lang niet meer
vol zien schijnen
ik zag de kleuren
uit je gezicht en
ogen verdwijnen
je leefde al sober
op wikken en wegen
wist niets meer te geven
ooit had je bollen geplant
in zwart vruchtbare aarde
met warm groene hand
maar het winterde lang
in perspectiefloze kou
toch openen zij nu voor jou
met stralende…
Verleidelijke route
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
506 Opengevouwen
rozenbladeren lokken
de weg zonder doorns
voor een gespreid fluwelen
sensuele lentegeur.…
Ontspullen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
629 De opruimwoede is in mij gevaren,
’t gebeurde met de lentewind die daar
zo vrij en vrolijk wist van geen bedaren
en die me daardoor bracht in groot gevaar.
Ik zie zoveel dat beter zou verdwijnen
want ja, ontspullen is de mode nu
en hoelang dit kan duren, zon blijft schijnen,
ik weet het zelf niet, daarom vraag ik u:
weet iemand soms wat…
Wijsheid
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
532 Konden we maar wijsheid leren
van de blaadjes stoeiend met het licht.
Toekomst is nog niet bekend bij hen
en ook niet dat er ooit
weer herfst zal komen
die dan de bomen
geselt tot het laatste blaadje valt.…
Eeuwige schoonheid
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
579 ik wil de lente vangen
maar de bloesem
blijft vooralsnog
aan de takken hangen
heb mijn baret opgezet
voorzien van ezel
kwast en palet ben ik
de natuur ingegaan
een oase van kleur
waar penselen vele hemels
kunnen doeken zonder
aan kwaliteit in te boeten
overweldigd door
zo veel goddelijk moois
konden mijn handen
geen wonderen maken…
Langs de oude IJssel
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
718 We liepen
langs
schuchter groen
in onze wandelschoenen
Eenmanspaadje
aan
de Oude IJssel
lucht boven ons: loodgrijs
Waarin wakken
licht van lente
blauw van kou
van 'n vroeg april
Merels
lijsters,stil
of
van de wijs
Wind
wist niet
van wanten
bleef steken in z'n gril
Het scheepje
aan
de wal gebonden
droomde zich…
Kleur bekennen
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
504 jij bent gaan vliegen
weg van kou en regen
wilt kleur bekennen ook al
heb je dan wind tegen
gedachteloos zweven
op de losgeslagen
energieën van het
stressvol aardse leven
dat kolkt en wolkt
in een verpeste atmosfeer
maar jou niet deert omdat
je alles losgelaten hebt
zonder geknakt of
een zielig wrak te zijn
ben jij de lente gaan…
Het verboden spel
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
487 vlaagjes
opent hij de dag
om met een lach
koesterende warmte
van zon als deken
gratis mee te geven
hij verlost wolken
van vorm en kleur
droogt de lucht
tot in het blauw
kou zijn witte lijnen
recht kan schrijven
nu zon is vertrokken
zitten wij met de brokken
door sproeien en rook
hebben wij de nachtvorst
bevochten voordat hij
lente…