4186 resultaten.
Onbezorgd
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
527 jij laat nu al
zoveel lente zien dat
zomer daar amper
van durft te dromen
je prilheid is voorbij
jouw volle bloesems
vullen de hemel met
hun oneindige diversiteit
pas als de kleuren
gaan vergroenen tot
volwassen blad komen
lange dagen op jouw pad
waarin jij de volheid
van bestaan in al zijn
vormen kan genieten en je
nog onbezorgd…
Het overwinningslied
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
559 ik heb
vanmorgen vroeg
met mijn merel gesproken
hij is van zijn
hoge tak af gedoken
kwam goed in zicht
zag zijn wakkere
ogen vol blijdschap
over het eerste licht
begon mij omstandig
uit te leggen hoe hij zich
tegen indringers verzette
het territorium was
van hem en zijn griet
hun nestje en liefdesgebied
ik begreep hem
draaide…
Geschilderd wit
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
556 Eeuwig vertrouwen
verlangend naar bloesem geur
in winter portret.…
Oneindig verlangen
hartenkreet
4.9 met 8 stemmen
1.257 van groot belang
het wiegje stond gereed, het bedje zacht gespreid
de eerste pakjes in alle haast genaaid en gebreid
ondanks moeheid en misselijkheid in de morgenuren
kon ik de vele ongemakken met blijdschap verduren
we kenden het geslacht en hielden het nog geheim
't moest voor familie en vrienden een verrassing zijn
hadden wij ooit de lente…
Het laatste blad
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
506 hangen
heb met
bladeren geruiseld
een zomer lang
alle koelte gevangen
stormen getrotseerd
zag takken breken
waarvan het einde nog
niet was geformuleerd
nu somberend in een
wereld vol vergrijzen
donkere dagen die
in de ochtend al verijzen
ik val en vervolmaak
het kleurig herfsttapijt
weet in afscheid nemen dat
de nieuwe lente…
Het magistrale
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
565 lucht streept in
het grijs en roze licht
besluit de kortste
dag het jaar het is
bijna weer volbracht
nog hebben wij
geen tijd om met
onszelf te praten
feesten vragen in
gezelschap aanwezig zijn
pas als het stiller wordt
witte bladzijden verschijnen
omdat de kleine notities
gaan verdwijnen uit
de oogst van vorig jaar
dan komt lente…
Hun laatste benen
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
477 de kleuren
waren weggemoffeld
in een grijze lucht
die pas aan de einders
lichtjes rafelden
zouden de genen
nog een keer
op hun laatste benen
de ronde doen in een
surplus van overleven
nu alles geven
om in lente de winnaar
te kunnen zijn van de
strijd met elementen
en mededingers pijn
we kennen fluisterende
bloemen het synchrone…
De blauwdruk
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
461 waar kleuren
langzaam nestelen
in grijs van
grauwe maanden
slaapt wit in pas
gevallen sneeuw
zijn winters
maagdelijk rusten
toch zal er iets
gaan broeien in
leven dat door snoeien
kort gehouden wordt
het zijn geen
stemmetjes die soms
winden kleuren wel
de klank van samenspraak
die over het mysterie
van de blauwdruk gaat…
Stilt de hemel
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
521 als licht
kraakhelder blijft
verstijft de zon
is de matrijs kapot
waarin warmte en
wondertjes wonen
het soepele dat
danst en zingt
verstart in gaan
stilt de hemel
in een koud en
kil onaangedaan
kom maar wind
vlaag een lieve
eerste lentebries
nog is het wat vroeg
maar kraakhelder
wordt geen troef…
Grijsde grauwe dagen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
528 grijsde
grauwe dagen
in eentonigheid
versliep de
uren knorrig in
een winterslaap
die de korte dag
nog donkerder zag
geen sprankje zon
of bedje sneeuw
met warmte voor
de net ontloken
allereerste krokus
en toch is er
beweging in de
zwarte grond waar
wortels en knollen
al stevig bollen
het is wachten
op de vleug die de
lente…
Wachter
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
449 Wachter..
Wachter
ben ik
aan het pad
Ik wacht..
en
dat is dat
Verwacht
van mij
geen wijsheid
Ik lijd
een
winderig leven
Mijn 'stekels'
groen
in de kruin
Welke spin
zal in m'n knot
een web gaan weven?…
Model? Object?
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
493 Weer sta ik
model
ben ik
object
Staat hij
zich
aan mij
te vergapen
Hij sluipt
kruipt
op zoek
naar het perspectief
Wij, schapen
staan
vele malen
op de gevoelige plaat
Je kunt er
een dam
van bouwen.…
Hoog in het octaaf
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
500 wij hebben gebeden
om op de schaats te gaan
de streken te horen
in het passeren van riet
de mooiste krullen te scoren
in het ijl van
heldere lucht kleurt en
klinkt alles scherper in vlucht
tot de vorst strenger wordt en
het ook in fundamenten kraakt
waar breuk al danig mort
pas als de eerste druppel
pingt in ontdooien zingt
lente…
herrijzen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
468 als ik om mij heen het land zie
dat lustig de eitjes tikkend
het paasfeest samen viert
krabbelt kriebelend in mij
de belofte van nieuwe lente
want waar wij pasen vieren
ontwaakt ook de natuur
die uit de grond kruipend
zoals de maker van dat alles
het leven ons herrijzen doet
in de zoektocht naar het licht
doorbreekt het slapend zaad…
Ontdooit de muziek
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
519 wij dansten het gras
groener dan het ooit was
spaarden margrietjes
met een ingehouden pas
wisten de lucht
strakker dan de hemel
totdat het eerste blauw
door de zon werd gekust
toen was het gedaan
met de rust en barstte
het leven los om alles in
te halen na hagel en vorst
lief ontdooit de muziek
in de vrije natuur na
maandenlang…
De zeewaterse kou
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
500 ik zag ze allemaal
passeren in condens
rond het stoffelijk element
hebben zij zich gedrapeerd
soms herkenbaar als mens
zij vormen naast elkaar de
grens tussen vochtig en blauw
waar luchtig transparant
de warmte laat schieten
tegen de zeewaterse kou
wordt dit toekomstig reizen
het verblijven in moleculen
waaruit je bent opgebouwd
eenmaal…
Klimpartij
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
500 Ze klauteren en klimmen
hun benen en armen
zelden stil
Zoeken zich
het hoogste punt, de top
waar zon hen kan verwarmen
hun makker, kameraad
bij deze klim-en klauterpartij
meestal te aanschouwen
in de maand van mei...
Ze klimmen en klauteren
een schouwspel....
in m'n achtertuin
dat ik nimmer missen wil.…
Volop zon bij maxima
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
551 Vorst hield aan in kille nachten
waar het lange wachten smachten
naar de glimlach van een zachte
lente werd, de bron van krachten...
...luchten waar geen wolken rijzen,
stralend in de ochtenddauw
de gouden glans op zonnewijzers:
Helios in hemels blauw.…
Wintert vorst
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
553 nog donkert
herfst in de
humus van nat blad
wintert vorst
sporadisch onder
dit afdekkend pak
het rustige is schijn
onstuimig bruist en
heelt de evolutiepijn
daar ontkiemt
wat ooit is geweest
maakt lente al tot feest
voor hen die in de
aarde onrust voelen waar
voorjaar is gaan woelen
wil melker
03/01/2019
www.wilmelkerrafels.deds.nl…
Winterse scheuten
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
479 in winterse scheuten
knoppen de prille
kleuren van lente al
bolletjes bruinen
aan randen spruiten
vorstwitte stengels
zwart aardse
beschutting houdt
warmte nog lang vast
een micro klimaat
waarin voorjaar
ongezien kan gedijen
om ons te verblijden
met haar onverwacht
schitterende lentepartijen
wil melker
15/02/2019
www.wilmelkerrafels.deds.nl…
Blote voeten
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
447 je hebt even
lente gedanst
onhoorbare tonen
raakten jouw
voorjaarshormonen
waar pril
teer groende
tussen zon en kou
bloeiden juweeltjes
kleuren in grauw
danste jij
op je eerste
blote voeten
om de warmte
van zon te zoeken
je gelukzalige
lach tekende jou
stralend lief tegen
het opkomend
wolkjesoffensief
in het warme
zonnereflecteren…
De eerste leg
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
533 lichte
zucht wat bomen
aan de horizon
in volle vlucht
narciste
groepen geel
met een handje
warme zon voor
zij het wisten
had in
het perk de
krokusbolletjes
al uitbundig
bloeiend bemerkt
waar zij pauzeerde
defileerden de
bonte vliegers
hun blijdschap over
haar vroege komst
de nesten af
en gereed voor
de eerste leg
nu lente…
[ Een witte trilling ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
468 Een witte trilling,
van de bloesems, ik huiver –
voor wat komen gaat.…
Vlinderend gevoel
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
394 ik voelde
de wind met
het kind in je spelen
het was niet
de vrucht
van je schoot
maar ze ontwaakte
als jij van het eerste
lentewiegen genoot
een vlinderend gevoel
van voorjaar en blij
in de bloemenwei
ontsnapt aan
de winter en
eindelijk weer vrij
je danst en
zingt het gras groener
dan voorgaande jaren
kleuren verschillen…
Mogen wij mee
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
423 ik zag bloemen
reiken langs de
ranke lijnen van
jouw aandachtsveld
zij hadden snel hun
hartjes open gesteld
in het weerkaatsten
van de mooiste kleuren
wiegend op de wind
musiceerden zij
schoonheid en pracht
die je nergens vindt
jij danste vogelvrij
blij lachend in een
eldorado van de
heerlijkste lentegeuren
jij gaat deuren…
Het gelach van de zon
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
475 ik heb met
schaduwen gespeeld
rond het gelach
van de zon
ook met kleine
witte wolkjes die
snel donker werden
aan de onderkant
zij vulden de velden
vergrijsden het
blauw en de helderheid
die wij van zonnig kenden
toch heb ik
mijn hoop behouden
op een brandend revival
van het koesterend licht
de donkerste rafels
zijn onder het…
Liefde in het volle Licht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
451 Een komeet slaat in, het Licht
verdwijnt in de aarde, het wordt koud
een winter van honger en ziekte
die vernietigt, en dan
een nieuw begin
in de lente, de terugkeer
van het Licht, het Licht:
struiken en bomen botten uit
vogels zingen van verlangen
het witte hert snuift
tussen de berken en kijkt
naar het Licht, het Licht
O mijn liefste…
Je slanke hals
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
493 zal
vogels laten
stijgen om met
mijn blik nog
verder langs
je slanke hals
te kunnen reiken
gras zal in
het prille groenen
je schoenen
overbodig maken
om je voeten
heerlijk zacht te
kunnen raken
jij kent
als kind de
wind die danst
door je haar
waar zon het
blond in lichte
krullen draait
ik weet dat jij
vroegtijdig
lente…
Lentebloemen
netgedicht
4.6 met 10 stemmen
440 de sneeuw
smolt zacht
waar jij je
voeten zetten
om de eerste
kleuren op
lentebloemen
te leggen
kleine eilandjes
waar het groen
pril was
opgeschoten
knoppen
door de kou
tussen open
en gesloten
wachtend
op de warme
adem van
je stralende lach
de sporen
lezend die je
al van verre
glinsteren zag…
Lentegevoel
netgedicht
4.8 met 43 stemmen
497 warm was
de aarde
die zwart rulde
toen jij de
potten vulde
met lentegevoel
je lach
omhulde
scheutig de
eerste groene
krullen in het al
spruitend gewas
je kende
hun kleuren
rook bijna
de geuren in
het planten van
de blauwe druif
zo waren
de jaren maar
dit keer zal
het anders zijn
met de pijn van een
nieuwe geboorte…