1764 resultaten.
wachten
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
394 zo lang men zich
herinneren kon
wachtte ze
overal waar ze was
wachtte ze
niemand stond stil
wist waarop
of waarom
een leven lang
in de wacht
zoveel ongehoord
gezien…
Oranjebruin
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
514 De letters van De Blokker
ontroeren altijd weer.
Vooral 's nachts als niemand
ze ziet en ze toch zo hun best doen.…
water dragen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
428 in haar omheinde
universum
draagt ze het water
naar de zee
rijgt ze
de dagen aaneen
verliest ze de tijd
uit het oog
uit haar bewolkte hart
verdrijft ze alle
wankele waarheden
neemt ze de huilende zee
in haar armen
weeft ze de rafelige randen
van vergeten dromen
tot een geheel
in vergeten dromen
dwaalt ze rond
de stoffige gaten…
en altijd is er
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
519 en altijd is er de angst
voor de wakken in het ijs
de zuigende kracht
van het drijfzand
het verdwalen
zonder kompas
de diepe put
van het verdriet
het kantelend woord
op de weegschaal
de stormen
zonder bakens
het verliezen
van de tijd
het breken
van de ogen
het loslaten
van het leven
het verdwijnen
in het niets
de eindeloosheid…
nacht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
402 in deze lange nacht
raken onze ogen
bij al die duisternis
de weg voor even kwijt
we leven kort met
gesloten ogen in het
fluisterend donker
in die lange nacht
zien we het
magisch licht
worden we omhuld
door stiltes
van onuitsprekelijke
schoonheid…
donker en licht
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
476 de nacht hult zich in
inktzwarte duisternis
het schip mindert zeil
in het zicht van de haven
de nacht is in uren geteld
in de vroege ochtend zet
de zon alle zonnezeilen bij
het schip, huis zonder plafond,
draait mee met
het wonderlijke licht…
meesterwerk
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
483 wie verstaat
de kunst
om het donker
hart te vinden
het reizend
licht te vangen
om het te strooien
in de ziel
wie zal de
schepper zijn
van dit zachtmoedige
meesterwerk…
broos en bitterzoet
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
476 tussen jou en mij
weven we broze
bitterzoete draden
een onzichtbaar
onverbrekelijk web
onze vingers glijden
over de vage contouren
van twee kinderen
zo lang geleden
een jongen en een meisje
onze handen reiken
naar elkaar
in de broze bitterzoete
draden resoneert
de melancholie…
het liefste voor lief
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
444 in ingetogen evenwicht
verweven we de verhalen
van toen en nu met elkaar
zwijgend nemen we alles
het liefste voor lief
ware meesters in de beperking…
grensland
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
416 ze komen benauwend dichtbij
de witte bladzijden die ze
in haar handen houdt
aan de zijlijn meandert
het sjoemelend hart
door het grensland
tussen verzinsels en
splinters van de niet
te vangen werkelijkheid…
op de bodem
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
436 op de bodem van
het bestaan brengt hij
een verborgen klankdicht
aan het licht
niets is per ongeluk
de zon schittert
in het water
alles is nu
gekantelde tonen
uit een veelbelovend leven
hangen als wolken
boven zijn hoofd…
jong
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
394 het voorjaar aarzelt
in het onbestemde licht
van deze prille dag
een vogel strijkt neer
op het brede pad
naar het hart
geen notie nog
slechts contouren
van wie we zijn…
licht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
546 traag en haperend
spannen we het doek
over een raamwerk
het schelle licht
van de werkelijkheid
doet pijn aan onze ogen
een amalgaam van
van verwonding en verlies
golven zijn te hoog
soms springt op ons doek
uit het niets
een zacht schitterend licht
dat de duisternis doorbreekt…
sleutelbewaarder
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
459 achter de deur ligt
de wereld op de loer
de dunne grens tussen
het een en het ander
de sleutelbewaarder
nam de bange benen
een slingerbeweging bracht
hem van het vertrek hier
naar de aankomst ergens anders
droeviger en wijzer keerde hij
terug naar waar hij
ooit vertrok
de sleutelbewaarder zette
alles wat hij schreef
tussen haakjes…
het begin
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
519 het begin
het diffuse
mistige begin
is het mooist
er is hoop
opwinding
en angst
alles ja
alles is mogelijk
en dan
het broze
verloop van
het feest
het verteerde vuur
dat als as
de luwte
buiten het
blikveld vindt…
vast
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
440 in het oord van
gesloten deuren
schaarse ruimte
en vlakke dagen
ligt een man
in de bleke leegte
van versteende dagen
en het hart in winterslaap
een man met
vogelvrije dromen
pendelt van de kast
naar de muur…
Verbroken
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
624 in mijn Hof van Eden
flirten met het licht
van Haagse Schoolschilders.
en de nobele nimf Eva
vereert mijn adamsappel
en slikken wordt moeilijk
en praten lukt niet meer
en ik verlies alle puntjes
op alle i'tjes, maar
vind er twee terug
om te plaatsen op de 'ij'
van het woordje 'paradijs'
waar Eva en ik zijn aanbeland.
en het…
hoeveel
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
495 hoeveel ruimte
heb je om een vlucht
naar voren te maken
over je schaduw te springen
en de hemel te bestormen
hoeveel tijd
vraag je om vriendschap
te verbreken
gedachten los te laten
en de leegte leeg te maken
hoeveel stilte
laat je binnen om een speld
te horen vallen
de woordenstrijd te staken
en de liefde te vieren…
dicht bij huis
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
410 ongewapend
wil ik schrijven
zonder pen en papier
dicht bij huis
wil ik getuigen
van de wilde luchten
hoe de westenwind
de wolken tegen
de heuvels opblaast
hoe het landschap
me in mezelf
stil laat staan…
vandaag is een mooie dag (voor Nadia E)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
435 er is een waarheid
van de getallen
en een van de
menselijke maat
ze bestaan
al die onzichtbare
jaren maanden uren
van de waarheid
onze huid die
geen licht verdraagt
is van overal en
van alle tijden
de zon brandt traag
in dit polderland
geharnast schuilen we
achter donkere wolken
brenger van het leven
de menselijke maat
zegt…
zonder licht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
404 de vijandelijke tijd
slaat de dagen stuk
de besmeurde slakkengang
van ijzeren uren
leven in het donker
zomaar zonder licht
geen kruit gewassen
tegen het duistere bestaan
niets meer
om bang te zijn
in de kleine toren
het leven zonder licht…
wakker worden
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
423 wie te vroeg opstaat
is nog niet aan de dag toe
hij maakt de wankele oversteek
van drijvende dromen naar hier en nu
hij wuift de mijmeringen weg
geeft het denken aarzelend een hand
hij hoort de klop van de dag en
buigt nukkig het hoofd voor vandaag
wie het dekbed loslaat
wacht een koude onthulling…
slinger
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
462 in tijden van ontwrichting
raak je de bevroren ondergrond
van een onbewogen onthechting
blootgesteld aan blikken
die je onbarmhartig
van buiten naar binnen keren
het naakte bestaan
meer is er niet
laat je van hier naar nergens gaan
in tijden van ontwrichting
wacht je op de slinger die alles
terug in beweging draait…
gronden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
411 langs de grote
grijze rivier tracht ik
het verleden te ontlopen
de bodem is
soms zo zacht
dat ik wegzink
van vaste grond
naar de afgrond
is een kleine stap
van de zwarte rouw naar
het passionele rood
daartussen de witregels
alles van vroeger
meenemen naar later
kan ik niet
niet alle doden
zijn begraven
ik zit de storm…
het is niet de zon
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
530 het is niet de taal
het is wat je deelt
het is niet de belofte
het is het verlangen
het is niet de kwetsbaarheid
het is het verstoppen
het is niet de volgende dag
het is het nu
het is niet de ander
het is jijzelf
het is niet alleen grappig
het is de droefheid
het is niet de zon
het is wat je voelt…
heimwee
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
472 de zomers zoals ze waren
het strijklicht in de winter
de verzwegen verhalen
de liedjes die jij zong
het droevige van de dingen
de verdwenen slenterstraatjes
de tranen bij het inslapen
het oversteken van de rivier
de schittering van de schelp
de zoute plekken op de ziel
het achterblijven op aarde
de vreemde die ik ben…
in wiens armen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
431 de wind slingert
tollend al het tere los
hamerende regendruppels
teisteren de weerloze huid
ik kan moeilijk
net als de planten
mijn wortels in
de aarde vasthouden
ineengedoken op de rand
van waken en slapen zit
de stormvogel op het dek
verstekeling aan boord
in gesloten hartkamers
blijft het duister
de taal van het gaan
is wat…
op de rand
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
457 liggend onder een
schaduwrijke plataan
zag ik oogluikend
de vage contouren
van het wiegend
bladerdak
ik hoorde een haan
kraaien en ergens
blafte een hond
ik wankelde op
de luwe rand van
gaan of blijven
op de rand van
waken en slapen
zweefde ik
de diepte in
waar morpheus
met zachte hand
het maanzaad over
mijn knikkebollend…
wat als
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
432 de aangeslagen snaren
verdwijnen in de stilte
het ingesneeuwde leven
onvindbaar blijft
de voorjaarswind het
prille niet wiegen kan
de camera de dief is
die de zielen steelt
het vloeibare voorgoed
overgaat in het vaststaande
de ondoorzichtige vensters
niet open gaan
het huis geen pad heeft
om naar toe te lopen
de tak afbreekt…
al wat is
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
513 er is
de smalle reep asfalt
waarop men fietst
de stilte van de oeroude dijk
de kleine vogel in de rietkraag
de berm vol boterbloemen
er zijn
de gefilterde lagen
waaruit we bestaan
de dagen van de zeepbellen
de overscherende zwaluwen
de grillen van de zee…