5925 resultaten.
Het hart van begin tot eind
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
1.224 Het eerste licht, stralend fel
Het wit pijnlijk contrasterend
De snelle hartslag
Het ritme van ontdekking
Tatoemb, tatoemb, tatoemb, tatoemb, tatoemb
De puber kleurrijk uit de pop
Wit ontdekt zwart
Het grijze kloppen van het hart
Op zoek naar zichzelf
Tatoemb, tatoemb, tatoemb, tatoemb
Genietend van de regenboog
Zon en regen samen in…
Blind
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
675 De mist in flarden
De weg terug is verdwenen
Ook vooruit geen zicht…
Tweede leven
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
1.681 Bij de eerste blik leefde ik op
Stralende passie, surreëel
Eerste liefde
Tweede leven
In mijn strijd tot overleving
Zag ik een wereld hoger dan de hemel
Eerste liefde
Tweede leven
Je hield me gevangen
De ontsnapping was ongewild
Eerste liefde
Tweede leven
Je liet me los, zonder waarschuwing
Zakte ik ineen
Zonder liefde
Zonder…
Welterusten mam
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
1.716 De stilte van de nacht
Trekt een spoor over mijn rug
Naar onder en weer terug
Een traan teweeggebracht
Als wees niet thuis te rade
Te vroeg van mij ontnomen
Aan het stigma nooit ontkomen
Van een joch vol geestesschade
Ik wou dat je kon zien
Mijn trots verdiend behaald
Op het pad weer neergedaald
Een man nu van aanzien
Welterusten…
Nog een keer
hartenkreet
3.8 met 16 stemmen
587 Ik geloofde niet in liefde
Tot ik jou zag
Hou van me…
Nog een keer
Neem me mee
Verder dan ik ooit zou durven
Leid me…
Nog een keer
Het verlangen
Maakt de belofte zo zoet
Bevredig me…
Nog een keer
Ik weet niet
Hoeveel keer ik nog aan kan
Ik weet niet
Hoeveel keer ik overleef
Maar tot ik doodga
Smeek ik je
Nog een keer
Nog…
De heupbroek
hartenkreet
4.6 met 14 stemmen
1.664 De zomer breekt aan
Het is niet te stuiten
Met de vrouw komt ook
De laatste mode naar buiten
Bloot moet, zo lijkt
De regel te ontstaan
Ongeacht mooi of lelijk
Zo is mij niet ontgaan
Goddank is de legging
Uit het wereldbeeld verdwenen
Maar wat er voor terug is
Doet lijf en leden beven
De heupbroek met
String en 't korte hemd
De nachtmerrie…
Ode aan de IJssel
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
977 Een rode lijn door het gebied
De Hollandse IJssel, onze rivier
Begeleid door steen en riet
een lint van werk, vertier
Een visser peinzend aan de kant
De dobber vol van leven
De aanbeet, vis, een figurant
Door honger aangedreven
De hand omhoog, een schipper zwaait
Een kind wijst naar de boeg
De vlag wappert, ach het waait
De reis nog lang…
Warm
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
810 De lente gestart
De kou voorgoed verdwenen
Mijn zon dat ben jij…
Aan m'n fysiotherapeut
hartenkreet
3.9 met 12 stemmen
1.903 Klootzak
Je weet telkens weer
Je vinger op de zere plek te leggen…
Is er dood?
hartenkreet
4.8 met 41 stemmen
3.632 ~ Verlost van vlees
~ Geweekt in hartevocht
~ Ik zie je pijn
~ Door mijn laatste ademtocht
Waar ben je?
Je sterven sloeg me neer
Is er nog leven?
Mijn God, wat doet dit zeer
~ Ik ben hier, mijn lief
~ Mijn lippen op de jouwe
~ Ik kan niet weg
~ In dit stadium van rouwen
Kon ik maar één keer...
Je kussen, je…
Het laatste lichtje
netgedicht
3.5 met 23 stemmen
2.019 Onze laatste dans
Gaat verder in mijn ziel
Zoveel passen
Mijn benen doen zeer
Onze laatste kus
Vloeit voort in mijn aderen
Zoveel huiveringen
Ik vat nog kou
Onze laatste woorden
Echoën na in mijn hoofd
Zoveel rimpelingen
Zal ik verdrinken?
Zoveel gevoelens
Ik ben verdwaald
Het laatste lichtje dooft…
K5N1
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
707 Een enkeling besmet
met doden als gevolg
met de duivel een duet
dat ’t levenslied opzwolg
Besmetting wordt epidemie
Het virus grijpt in ’t rond
Voor vrede heerst een allergie
Daar aan het aanvalsfront
Een vaccin dat steeds weer flopt
Om de oorlog te verslaan
Als de kogelgriep niet stopt
Gaan we er allen aan.…
Elke dag blauw
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
1.976 Elke dag blauw
Dat zul je beamen
Elke dag blauw
Om je rot voor te schamen
Elke dag blauw
Je leven getekend
Elke dag blauw
Je conditie weersprekend
Elke dag blauw
Ik kan er echt niet meer tegen
Elke dag blauw
Ik moet afscheid overwegen
Elke dag blauw
Ik stel m’n grens, ik durf
Elke dag blauw
Vaarwel m’n lieve smurf
Getekend…
Huivering
poëzie
3.4 met 21 stemmen
3.811 Het leven verlangt steeds naar de dood.
Bemin je? Weet jij waar vandaan
Wij kwamen en waarheen wij gaan?
Neen? Nu, wat heeft dan blijven nood?
Ik breng je geen geluk, ik kom
Alleen vergeten in je schoot,
Moe van het reizen naar de dood
Die nader komt als ik niet kom.
Het vuur krimpt onder dunne korst,
Nauw sluit de kou van het heelal
Rondom…
De dwangarbeiders
poëzie
3.0 met 9 stemmen
3.340 De koelies kermen op de zwarte kaden
Onder de Zuid-Chinese zomerzon,
Met plompe zak of zware ton beladen,
Eenzelfde zang van Sjanghai tot Kanton.
Zij zijn maatvast en doen de laadstok deinen
Het ritme van hun draftred doet 't gewicht
Half zweven door de lucht, de schouderpijnen
Zijn minder onverdraaglijk, bijna licht...
Zij leven…
En niet verdwijnt
gedicht
2.2 met 9 stemmen
9.230 Agendaloos daalt de avond
schrikt niemand
als op het station een didgeridoo
zijn aardklanken uitstoot
de drum van de
passagierstrein aanwelt
en je iemand aan de overzijde
van het windverlaten perron
door de bewegende ruiten
van de coupé heen ziet
en niet verdwijnt niet verdwijnt
--------------------------------
Uit: 'Dichters in…
Dialogue Mystique
poëzie
3.7 met 6 stemmen
2.620 ‘O marinero
en esta fonda’.
'O lichtmatroos,
Wat zoek je toch
In deze kroeg?'
'k Zit in mijn hoek
En drink een glas,
Ik lig niet graag
Des nachts in 't gras.
- Neen, neen, matroos,
Je hebt toch drank
Aan boord genoeg.
'k Was derdhalfjaar
Ter walvisvangst.
En voor de stilte
Heb ik angst.
- Maar in het dok…
O Konakry
poëzie
4.0 met 6 stemmen
2.522 O Konakry wat was je heet;
Nog heter dan de negerinnen,
Die gingen glanzend van het zweet
Heter dan langgespeende zinnen,
O Konakry!
O Konakry wat was je stil;
't Bleef ochtend in de brede lanen
Als was je een grote duiventil
Getimmerd onder de platanen.
O Konakry!
De zon kwam niet uit 't wolkgebied
Een vochte…
Onder het zonnezeil
poëzie
2.9 met 10 stemmen
3.077 Onder het zonnezeil, verrukt door de wind,
Zit ik gelukkig.
’t Noodlot is nukkig,
Maar er blijft niets meer dat me aan ’t leven bindt.
De vrouwen, vroeger voor eeuwig bemind,
Liet ik gelukkig
Vroegtijdig achter zonder kind.
Ik heb genoeg aan de natuur,
Altijd grootmoedig,
En aan de stille of stormende oceaan,
Eindloos voorspoedig.
Een vluchtig…
BRUILOFTSLIED
poëzie
3.5 met 8 stemmen
4.482 Mijn gade, het is goed, wij zullen toeven
In een klein stadhuis, ik zal niet vertrekken,
Al bleven mij veel eilanden te ontdekken
Die zich om mijn afwezigheid bedroeven.
Niet dicht bij zee, om mijnentwil,
't Werd mij ondraaglijk aan de rand
Der ruimt' te rusten, bij de golven stil:
Bewaar mij diep in 't binnenland.
'n Gewezen vestingstad…
Sinterklaas bestaat
netgedicht
2.7 met 15 stemmen
3.692 ‘Cogito sum’
R. Descartes
Sinterklaas keek in de spiegel.
Hij twijfelde aan alles: zijn baard,
zijn mijter, zijn tabbert, zijn staf.
Alles een groot vraagteken!
Toen ging hij zitten. Een oude wijze
man keek in de spiegel van zijn ziel.
En hij zag dat hij bestond: een oude
wijze man die nadacht over het leven.
12-11-2006…
DE ZEE
poëzie
3.3 met 12 stemmen
5.119 De zee, het enige leven dat strekt
Van begin tot einde
-Terwijl alle andre, voor kort gewekt,
Gedwee en weerloos verdwijnen-
Geeft in eeuwige breking
De grote, zachte verzekering
Dat, wanneer allen versterven, verstijven,
Zij bevallig zal blijven.
En als ik ga gehaast,
Genaderd en genaast
Door de jagende dood,
Hoor ik de troost
Van ’t…
Stoomboot in de mist
netgedicht
2.6 met 44 stemmen
4.649 Een stoomboot in de mist.
Het mysterie tijdelijk verborgen.
Het roepen achter dranghekken
is veilig, is geborgen.
Op de kade het verlangen.
Zwaaien verkleint de afstand
tussen wat is en wat gaat komen.
Zie de maan en zie de bomen.
De wind waait letters
door het woeste water.
Komt hij nu of komt hij later?
Een moeder sust.…
Sinterklaas bestaat als je dat wilt*
netgedicht
2.7 met 13 stemmen
3.758 Oh, het diepste verlangen
weer kind te mogen zijn.
Met grote ogen te kijken
naar het ‘Sinterklaasjournaal’.
In bed liggen dromen van
Pieten bij de voordeur.
Zou er morgenochtend
misschien? Misschien
een boek van mijn lijstje?
Of toch die DVD? De enige
die dat weet is Sinterklaas.
En of die wil bestaan?!
* Onder de titel…
Begin december spelen wij een spel
netgedicht
3.1 met 17 stemmen
3.303 Begin december spelen wij een spel
met kleine kinderen en grote mensen.
Verlangen rijmt op hartenwensen.
We vragen soms te veel, weten we wel.
Begin december spelen wij een spel.
Zonder verliezer is iedereen tevreden.
Zo ging het vroeger, zo gaat het in het heden.
Begin december spelen we een spel.…
Altijd 5 december
netgedicht
1.7 met 28 stemmen
8.256 ‘Het leven is een geschenk, maar we krijgen het niet cadeau’
Okke Jager
Zie ginds gaat de stoomboot.
Onder een grote witte pluim
- in de vorm van een uitroepteken -
zie je alleen een schipper achter
het levensstuur dat hij vasthoudt
alsof het om het allerduurste
cadeau van Sinterklaas gaat.
En zo is dat. Hij leeft!
Dus: pak uit…
Een paar dagen voor Kerstmis
netgedicht
2.8 met 19 stemmen
2.294 De man vraagt me heel vriendelijk
- ik vind het zelfs verdacht - of ik
even tijd heb. Een afgemeten
antwoord rolt over mijn lippen,
stuitert een paar keer tegen de man
zijn oren en verdwijnt met het regen-
water in een afvoerputje. Hij draait
zich om, een straatkrant in de hand,
op zoek naar een volgende passant.
Ik ben het weer. En knik…
Het gekerstmis
netgedicht
2.4 met 11 stemmen
1.899 Man staat voor het raam.
Het sneeuwt in zijn hart.
Hij draagt een witte trui.
Achter hem een lege stoel.
Er omheen de ruimte van de stilte.
Hij kijkt achterom.
Hij ziet niets, behalve dan
de lege stoel. Wanneer hij
zich weer omdraait,
ziet hij in de weerkaatsing
van de ruiten dezelfde
leegte, maar dan buiten.…
Maannacht
poëzie
4.1 met 22 stemmen
11.829 Roep mij niet wakker midden in de nacht
omdat de maan bloeit met zo fel een luister
er blinkt voor mij in 't schijnbaar dode duister
een dieper licht dan ooit ik heb verwacht,
en klank en geur die me onverzadigd lieten
en, een voor een, de uren van zaligheid,
zijn, licht en teer, niets meer dan rekwisieten:
de laatste droom is de een'ge werkelijkheid…
IN DE WACHTKAMER
netgedicht
2.6 met 11 stemmen
2.075 In de wachtkamer wordt
vooral gewacht, zoals
een vader op het antwoord
van zijn zoon: rustig
en gelaten. Zittend tussen
doe maar kalmpjes aan
en schiet een beetje op.
En er wordt zeer veel gezucht,
lucht die overschiet,
als na het zingen
van een lied, buiten adem
en ook weer niet.…