Alle inzendingen over #willy

Wim, wat wil Willy weten? - Wel Wilfried, Willy wil weten waar Wendy woont. Wendy woont waar Wilma werkt. Waarom wil Willy weten waar Wendy woont? - Wel, waarschijnlijk wil Willy Wendy waarschuwen want Wendy's Walter wil wat...! Wat wil Walter? - Wel..., Wilma! Wablieft! Werkelijk? Wanneer wordt Wendy wakker!…

Willy gooit een stuk zeep in de zee, zodat de vissen zich kunnen wassen. Misschien zijn ze gek maar hebben hun hart op de juiste plek.…

Cruijff straalt omdat hij zich met Willy best vermaakt, dat carnaval is geinig, een mooi stel met voetbalspeler twee keer 1! Alaaf! Maar tien jaar later is het niet meer gaaf, die Willy kan die Cruijff wel skieten. Wel- iswaar is Willy score-god, maar Ajax’ vedettes zijn een tik verwaand.…

Mijn herinnering heet Willy Dullens Je kreeg het als Limburger voor elkaar In 1966 Nederlands voetballer van het jaar Cruyff werdt de beste Omdat Willy Dullens geblesseerd raakte In aanleg de beste voetballer We zullen er voor altijd aan moeten wennen Dat de voetbalwereld zijn beste voetballer aller tijden nooit echt heeft leren kennen…

Ode aan Willy Dullens In aanleg was je de beste Limburgse voetbal tovenaar Het klinkt misschien raar Je hebt psychisch heel veel moeten lijden Zonder die zware knie blessure Was je de beste voetballer aller tijden…

Maar liever zie ik Willy met martini, En eega Máxima in haar bikini.…

Met deze koning is het altijd feest We nemen onze Willy goed te pakken En zetten hem voortdurend flink te kakken Maar is het niet een beetje mooi geweest Met zoveel humoristen moet het lukken Om nou eens iemand anders te gaan fukken.…

De dagen vervliegen Grijs zonder Indruk of schaduw achter te laten Slechts herinnering komen en gaan En schuiven maar moeizaam een plaatsje op om de nieuw-verworven beelden toe te laten En altijd is er dat schrijnende gevoel van treurnis omdat jij de mooie dingen die toch nog gebeuren niet meer kan meemaken Het zijn die momenten dat…

Als je echt van iemand houdt Iemand alles toevertrouwt Eén die echt weet wie je bent Ook je zwakke plekken kent Die je bijstaat en vergeeft Eén die naast en in je leeft Dan voel je pas wat leven is En dat liefde geven is...…

Het is hier neergezet Muren, bomen, dieren, op een stuk grond met ook nog mensen. Het is hier neergezet zonder reden, zoals ze denken met lucht vol adem Het is hier neergezet in licht en donker zonder tijd, zoals ze denken... Deze wereld…

' 'Huh Willy, wát!? Wil jij 'm nu al smeren? We moeten nog bij Donald gaan logeren Je doet gewoon weer eens een beetje dom' 'Maar Max die leuzen dan, dat is toch balen? Zelfs ík kan dat 'No Kings' nog wel vertalen'…

daar komen de donkere wolken maar dat is alleen maar regen kijk eens hoe mooi de regen is en al die natte rode bladeren van de bomen die maar staan te ruisen in de regen en de wind en ja een wollen balletje met een rinkelbelletje op de vensterbank die pak je en stop je in je mond probeer je,het lijkt al de wereld luister naar Willy…

De vlam die flakkert, fluistert poëzie jouw naam het zachtst gesproken, ’t vaakst gehoord, godinnen barstten haast van jaloezie, Apollo, Zeus, door j’ heerlijkheid bekoord Zij trachtten jou al eerder op te halen, als vrome Ikaros viel jij ter aarde, waar zij je van je dartelheid bestalen, bescheiden restte jou het lot t’ aanvaarden ... Olympos…

. ------------------------------------------- Geschreven naar aanleiding van de ziekte (2001-2008) van mijn dierbare man Willy ° 1929 - + 2008…

Hun schamele dagen brachten de klantjes Anekdotisch in Willy's belhamelsagen zoek Blootsknies gekrijt op de kasseien Van de Seefhoek…

Laten we fabelen in de luwte van een fantasie kom en dans mee op de maan of op de sterren die ik zie grijp mijn uitgestoken handen lach en spring op de rand van de nacht spring in de leegte van het avontuur dat op ons wacht roei naar het eiland van plezier geef je over aan je zinnen verwonder je niet over dit geluk kom dans en lach…

Carnac, Stonehenge geheugen van de wereld magneet voor de in maanlicht gedompelde dichterlijke ziel baken voor sterren stabilisator voor de polen zodat de maan niet als een marionet langs het zenit zal dolen een door zonnewind bevruchte cel oertempel levenswel toegang tot een andere tijd vertragingssleutel tot de eeuwigheid…

De kleuren van mijn dromen spatten caleidoscopisch uit elkaar een sterrenregen blijft achter voor de dag en in het zonlicht vonkt het na zodat elk beeld dat zich vasthecht op mijn netvlies beklijft in herinnering…

Ze sprak vol passie over pijn het lijden van haar Russische ziel over weemoedigheid en het gemis der dingen heimwee en verlangen van geur van verf op doek haar woorden raakten mijn hart dat in harmonie met dat van haar begon te zingen er vonkten lichtjes, ze dansten rond tussen hoofd en hart en mens daar in het duister bij de deur…

In het dal van het verlangen naar de zon reizen we stroomopwaarts het station Utopia reeds gepasseerd boven ons pakken de wolken zich donker samen elke bocht toont een nieuwe horizon en achter elke heuvel schijnt een ander licht het wonder van verandering is overal…

Zonovergoten plas glitterglans glasgeblazen verstilling stenengooiers testen het draagvermogen in sluiers duiken bomen in de verte Zon op de plas de rietkraag kraakt en ruist feërieke finale van een bewogen jaar De reiger krijst als een feniks op zijn nest roept om nieuw leven ontsteek het vuur en dans…

Ik hield mijn handen open voor jouw tranen en wiegde je zachtjes als de zee en op de toppen van het duin stond de dood te grijnzen we liepen er voor weg wij twee ik hield je hoofd gevangen aan mijn borst zodat je niet kon gaan het zout van tranen prikte op mijn huid we hadden nog een lange weg te gaan en achteraf was het…

Ik schrijf voor jullie een lied over de bomen over de wolken de hemel en de zee het schemeren in wazige vertes een lied van schoonheid dat klinken zal voor twee ik schrijf mezelf een lied om treurnis te verdrijven om te gedenken aan hoe het vroeger was hoewel verdriet er altijd wel zal blijven klink ik op jullie en hef daarbij het glas ik…

Ik klem het vast dat beeld van toen met beide handen en trek het naar me toe hou het vast voordat het wegglijdt in nevelen van vroeger vervlogen glimlach om dat woord dat nog ergens hangt en ik verbaas me hoe helder het nog klinkt…

Hoe groot is de afstand tussen schrijver en lezer wat schept de virtuele band is het de afstand hemelsbreed gemeten of de afstand tussen toetsenbord en hand kan je het oog raken dat deze letters leest dromen kweken in de tuin van het verstand Is het de afstand met het licht gemeten Of de afstand tussen geest en geestverwant hoe groot is…

Wanneer ik mij hul in poëzie vervaagt de beleving van tijd lichaam en ziel versmelten tot voorbij grenzen van de werkelijkheid ik beleef, intens gevoel dat ik zweef mijn hart klopt mijn lichaam uit op mijn wangen kleur, gehuld in geur voel ik mij opnieuw de bruid tonen van kleur in een spectrum van licht verzachten de lijnen in…

Het wazige land lijkt aan de einder op te lossen in de avondschemering het aanstormend licht slaat sterren tegen de muur van gebroken kristallen wij bevinden ons daar tussen dwalende lichten met als einddoel elkaar…

er is vrees voor Franse rellen brandende auto’s en geweld op straat in de steden woekert het vuur van de haat dat het uit de hand loopt kan een kind vertellen en de media orakelen het vuur nog aan dat het zo naar de rest van Europa kan overslaan…

Nog niet vergeten nog zoveel vragen niet gesteld er is zoveel dat ik moet weten wat je me nooit hebt verteld de weg loopt dood een kans op weerzien is er niet zoveel verlies zo groot de leegte het verdriet ik leid een goed leven krijg alle liefde die een mens kan wensen toch mis ik jou het meest van alle…

De verbinding is waar hemel en aarde elkaar raken daar Waar het water oplost in de verte van de horizon het punt waar de werkelijkheid verdwijnt steeds opnieuw de dag verschijnt Verbonden zoals de avond en de nacht door vriendschap en vertrouwen zachtheid en kracht Eenvoud in van elkaar houden Verbinding is draadloos contact…