Alle inzendingen over Alda en Roland

Het hoofd is In het luchtledige Opgelost, Wat eens was is er niet meer - De bewoner van de bovenkamer Is verhuisd, zonder achterlating Van verdere gegevens, Zijn adres is onbekend…

Kijk in de spiegel En zie ogen dof Van levenspijn - Zo veel vragen Heb ik, antwoorden Die moeilijk te Verkrijgen zijn, Sta zo vaak Versteld van De ongerijmdheid Van dit leven, Voel me zo arm en naakt Dat ik alleen Nog maar jouw Ogen zie waarin Ik de mens ontdek Die ik al haast Was kwijtgeraakt…

Rolande huilt de reus is omgevallen 'érable' is zijn naam in bomenrijk een panorama is voorgoed veranderd meer 'ciel' dat wel Rolande huilt ik troost haar, maak ons koffie Roger, Rolande, ik wij zitten om de tafel en praten zacht het voelt alsof wij in de aula zitten met na de dienst de koffie en de cake de bomengeest vliegt weg…

Mijn neef Roland werd zo verliefd op Latifa dat hij zich bekeerde. Hij bad de sunnah, werkte in ooms slachterij en droomde van kinderen. Eergister werd hij in de koelcel gevonden (en dat is echt waar). Latifa ontroostbaar en vol ongeloof: waarom Heer, waarom heeft u de deur van zijn leven dichtgedaan?…

Vuurtoren Baken voor De mens op Ruwe zee Licht in het Donker die haar Naar veilige haven Loodst zoals het moet En de eeuwig vrije meeuw Die op het eiland De nieuwe dag begroet Met liefdevolle wensen voor een voorspoedig herstel opgedragen aan Alda Arts.…

Mijn neef Roland had een nicht, Maxime. Een talentloze kwek die op een boze dag uitglee in bad en haar nek brak (en dat is echt waar). Op weg naar de uitvaart gniffelden we wat. Roland vond dat ongepast. Niemand was er. Maxime liet niets na dan treurigheid en niemand die de treurigheid ontkennen kon. Ze was een jaar of 50.…

Was Roland niet die grote kleine broer Die na ruim dertig jaar (32) de plaat ging poetsen Op ebonieten en ivoren toetsen, Maar nooit visite bracht aan Lenny Kuhr?…

Voor Alda ' k Wil nog wat zeggen Maar de woorden die Zich aan mij opdringen Blijven onuitgesproken - Ongeboren blijven ze rusten In mijn opengevouwen handen Die deze dagen verlangen Naar vrede, veiligheid en rust Om aan te komen op de Door God geschapen kust Waar ook jij door Ruwe stormen heen Door het vuurtorenlicht…

Mijn neef Roland wist zoveel van auto's dat het zijn werk werd. Hij wist de weg onder welke motorkap dan ook tot hij eergister door een Audi rs6 werd geschept (en dat is echt waar). Uren deed men erover zijn rouwrandjes weg te poetsen Hij was pas twee-en dertig.…

En als hij in zijn eenvoudig vertrek, dat uitkeek op bomen en duinen, zat aan de tafel waarop men niets zag dan een vel papier, een flesje inkt, een boek met stukjes papier tussen de bladzijden gestoken, dan gingen Homerus, Dante en Chaucer bij hem in en uit, en hij vertelde hoe het nu ging worden, de grote poëzie - want al het andere kon hem niet schelen…

Roland Hainje een muzikale noot in schildering van woorden op het netvlies verschijnt warmte in penseelslag kleurrijk is de vriendschap in geschrift woord en beeld het is zo dat ik je nu vandaag feliciteren mag van harte voor nu en voor elke nieuwe dag…

Mijn neef Roland kon zo goed biljarten dat hij kampioen werd. Op het wk te Ankara liet hij alles en ieder ver achter. Eergister kukelde hij van de keukentrap (en dat is echt waar). Morgen bij de begrafenis zal de biljarttop opgelucht verdrietig zijn. Hij werd maar twee-en dertig.…

Het pad der deugd is mij te smal.…

Het geeft te denken dat huwelijk alleen rijmt op 'gruwelijk' en 'afschuwelijk'.…

Gelukkig goed geslapen, als een os Straks Canada waar Max veel in moet halen Dan tegen Portugal in de finale Maar eerst naar Court Central, Roland Garros Dus ferm ontbeten, beetje gymnastieken Ik zal voor de tv óók moeten pieken.…

Mijn God, bent u er nog? Vannacht heb ik in alle stilte geschreeuwd, gekermd en gevoelsmatig tegen U aangeschopt met alle kracht die in me was Niemand die me hoorde of me zag ik was alleen, met mijn onmacht mijn intense verdriet Is er dan echt niemand die mijn hulpeloosheid ziet? Radeloos omdat mijn partner langzaam maar zeker…

Mag ik........... eventjes huilen heel even maar? Even ontladen mijn onmacht uiten mijn God, het is zo zwaar. De onmacht...... die ik voel als mijn partner weer wat kwijt is en ik niet kan bedenken waar het is. Vandaag........... zijn het de sleutels die weg zijn de sleutels van m'n rolstoelbus met huissleutels ook. Het kan toch niet…

Mijn hart voelt warm zomaar opeens ik voel je arm ben het helemaal eens om elkaar te ontmoeten wens je graag persoonlijk te begroeten. Je hebt geen probleem met mijn beperkingen, mijn handicap wat voelt dat goed, ik voelde me zo alleen nee, nee, dat is geen wrange grap mijn innerlijke warmte bleek van generlei waarde zoals het leek.…

Er zijn van die dagen dat positieve dingen even vervagen ik voel me dan gevangen gevangen in een stevig web kan dan erg naar rust en vrijheid verlangen opbeurende woorden voelen dan als nep. Gelukkig zijn die dagen er niet heel veel, het helpt niet als je gaat klagen ieder mens krijgt zo een deel al vind ik wel..... de ene krijgt minder…

Iemand.......... Iemand........ die je alles toevertrouwt. Iemand........ waar je je diepste geheimen mee durft te delen. Iemand........ die met je huilt en met je lacht Zo iemand tegenkomen, wie had dat ooit gedacht? Iemand........ die je accepteert zoals je bent en je warme innerlijk wenst te ontdekken. Iemand........ die je de…

Voor Alda Die door een Diep dal bent Gegaan, je eigen Haar verloren, Je hoofd bedekt Met doek of hoed, Met alle kracht Die in je was Door kuren, bestraling En hormoonbehandeling heen, Kijkt nu weer vol Levenslust je leven in - En ik zie de Twinkeling in je Ogen, van vreugde Maar ook van dankbaarheid, En vandaag voor…

Mijn neef Roland kon zo goed koken dat het zijn werk werd. Hij bakte zwezerik zweette ui en zijn bavarois werd alom geprezen. Eergister is hij door zijn vrouw vermoord (en dat is echt waar). Bij haar arrest schreeuwde ze: hij kan dan sterren hebben mij sloeg hij dag en nacht. Hij werd maar twee- en dertig.…

Sinds de relativiteit absoluut werd, is het hek van de dam.…

Jeugd voelt verder dan ervaring ziet.…

Mijn neef Roland werd geboren met maar één oog. En met een donkere huid vanwege een slipper van tante Ans op de Antillen. Eergister werd de alcohol hem fataal (en dat is echt waar). Van pech weet je maar weinig tot het je bij je kladden pakt. Neef was pas twee- en dertig.…

Hij schrijft zijn zinnen zoals de schilder de verf strijkt op het witte doek woorden die bekoren zinnen die strelen met een pen die vertelt vanuit het hart rijmen hoeft niet hij blijft zich zelf sociaal bewogen hoezeer bewonder ik hem Van harte proficiat Roland Cobie…

Mijn neef Roland haalde als kind al het bloed onder je nagels vandaan. Een klein etter noemden we hem bij ons thuis. Eergister werd hij in zijn zwembad geliquideerd (en dat is echt waar). Een vrouw, een minnares of wat, een teckel en een slordige 80 miljoen liet hij na. Hij was pas twee- en dertig.…

Over mijn neef Roland zeggen wij intern dat hij in de schaduw leeft. Nooit eens op de voor- grond, nergens eens een volle zaal. Eergister ging zijn licht voor altijd uit (en dat is echt waar). Tante Ans weent sindsdien zacht, in haar schemer. Als 2 druppels zijn zij. Waren zij. Hij was pas twee- en dertig…

Mijn neef Roland had al dagen dat liedje in zijn hoofd. Margootje, Margootje, u weet wel, van Sonneveld, met dat Renaultje. Eergsister werd hij per guillotine onthoofd (en dat is echt waar). De droomangst des morgens maakte plaats voor een feestelijke gedachte: Neef werd die dag twee- en dertig.…

De stilte der natuur heeft veel geluiden.…