De kim daalt neder uiterwaard
het spant strekt zich
uit de stand van de zon
het moment kromt uit willekeur
en zo is mijn vel versneden
tot daar is het leven
twee meeuwen vinken de horizon af
het velijn van het zijn
zout' 't water tot een zilte lijn
de golven klauwen aan de dijken
het zand geeft zich over
bergen naamloos zonder getal…
ik ben een anomalie
een stille afwijking in lijn
geen buigpunt dat zich voegt
geen scharnier zegt
zo moet het zijn
maar in mij keert iets om
een trager innerlijk bestaan
verdragen wordt hier Anders
geen last die buiten blijft
staan
maar een dalen naar binnen
waar elke stap zich herschrijft
want voor zij wordt gezet
lost de beweging…
(Boektitelgedicht)
De rivieren Eufraat en Tigris
stromen echt al eeuwen
IN BABYLON, tegenwoordig Irak
SNEEUW dwarrelt en vaak stormt
in dikke vlokken of stuif
als de top van ARARAT
na vermoeiende
en zware dagen
op zoek naar de ark van Noach
eindelijk is bereikt
Zelfs DE sportieve CHINEES
heeft zeer scrupuleus
vlag geplaatst…
Bij verdriet door verlies van naasten gaan we niet gelijk
de hand aan onszelf slaan; suïcide heeft een diepere
technischer oorzaak, een mentale anomalie.…