Alle inzendingen over De Brugklas

Reeds in de brugklas wordt het onderwezen aan knapen van ’t geslacht der Bidsprikhaan: Blijf als het kan bij ‘t vrouwvolk ver vandaan en wees vooral voorzichtig bij het kezen. Als de natuur je tot vrijage dwingt vang dan een vlinder of een honingbij als een prelude tot de minnarij en geef die haar vlak voor je haar bespringt.…

Derk doet de brugklas voor de tweede keer, en daar het groeihormoon niet valt te stelpen, maakt hij te midden van de verse welpen de indruk van een halfvolwassen beer. Soms slaat hij twee drie klasgenootjes neer, zoals een steen terechtkomt op wat schelpen.…

Luidkeels zingt neef Jeronimo de lof van zijn kleindochter die net in de brugklas zit. Ze is pas elf, de jongste van de klas maar ze schiet momenteel omhoog en je kunt nu al zien dat ze mooi wordt en ze is zo bij de pinken. Kijk, ze is koud een dag op school en ze doet al aan wijsbegeerte.…

extreem koud seizoen een fantastische avond met jouw vrienden en zo hard lachen dat jouw spieren pijn doen Wakker worden en minuten nagenieten van een prachtige droom die nog dagen duurt slagen voor een belangrijk proefwerk terwijl jij bij jouw buurman hebt gegluurd In een drukke stad ineens oog in oog met jouw grote jeugdliefde uit de brugklas…

Meisjes van het gymnasium Lezen alles van Homeros en Vergilius En als het niet uit de Oudheid is, Dan toch wel van Hermans en Mulisch O, ze zitten pas in de brugklas? Dan lezen ze op zijn minst een goede jeugdroman Van een alom geprezen schrijver... -Door volwassenen, wel te verstaan Nee, nee, niet Carry Slee!…

Toen we bij elkaar in de klas kwamen Hadden we het nog niet door Er gebeurde zoveel in die tijd Nieuwe klasgenoten en lokalen Meer leerkrachten dan we ooit hadden En zoveel verschillende boeken en vakken Er was een nieuwe periode aangebroken Een heel nieuw begin voor allemaal We dufden nog niet gelijk een relatie aan Daarvoor waren we nog…

Gebiologeerd Luisteren we allen Dit uur wordt er meer geleerd Dan de lessen Die we vergallen Dan de lessen Die vervallen Elke les klieren Nooit zijn we stil Alleen nu Nu iedereen luisteren wil En ademloos In zich opneemt In de poos Dat de lerares Eindelijk haar Minuten claimt Wat is het dan Dat we zo zoet zijn Als honing van…

Al vanaf de eerste week in de brugklas koesterde zij een heimelijke liefde voor haar leraar natuurkunde. Bepaald rimpelloos werd haar bestaan daar niet van – naarmate de dagen weken werden en de weken maanden, ervoer zij het meer en meer als een kwelling dat hij haar leraar was; onbereikbaar kortom.…

Ik voelde me beroerd, liet me op mijn bed vallen en barstte in huilen uit. ik zit nu op 3 mavo maar vanaf de brugklas is het al mis, ik kon niet wennen aan de nieuwe school en ik voelde me er ook echt niet op mijn gemak in het begin.…

Vooralsnog zit ze in de brugklas, net als Bert, mijn andere geesteskind. Ook hij heeft zijn toekomstplannen al klaar; uitvinder wil-ie worden. De volgende ochtend stonden ze stipt op – hun – tijd voor mijn deur. Mar hield haar spitse kinnetje iets omhoog en keek mij fel aan. En Berts leuk, open jongensgezicht stond stuurs. ‘Kom binnen. Koffie?…

Patissot voelde een rillinkje, alsof je voor de eerste keer de vrouw ziet die je ziel zal verwoesten.…

zonder jou zijn er momenten dat de pijn mijn reflectie doorboort mijn gevoelens boven me uitstijgen ik streef zonder hersenen maar met een rikketik dat het lichaam verlaten heeft wat een pijnlijke scheiding is…

de landloper op straat met introverte ogen onder het hemeldak wakker geschud door een hanepoot van de spin werkend aan een toekomstweb ochtendboodschap voor hem hang niet af van één streng die levensbedreigend is als het doorgeknipt wordt…

Huisjes op de dijk met wilde tuinen, waar ik wel eens doorheen wil struinen verfrissende wind door mijn haren naar heldere vertes staren Daar sta ik, blik op oneindig Ik wacht op dat moment dat ik vangen wil Ik zie geen verschil Verder is het stil Geen auto’s, geen treinen, geen fabrieken Geen massa, geen wind, slechts molenwieken hier…

Ze staat hier en kijkt om zich heen en wiegt haar heupen op weelderige klanken Ze neuriet wat en gaat zitten met haar teddybeer op haar schoot Ze sluit haar ogen en geniet van de muziek die alleen klinkt in haar hoofd De wereld gaat aan haar voorbij langzaam vanuit haar dromen Ze heeft een heerlijk leven maar vliegt weg naar vroeger naar…

Vorige week werd er met man en macht gewerkt aan het pleintje bij Buurtjeskerk. Verbaasd vroeg ik aan een van de stratenmakers of het plein nu al gerestaureerd moest worden terwijl het er amper in ligt. De man sprak Bargoens, een taal die in deze streek onbegrijpelijk is, hoewel mijn vrouw hem wel direct begreep. Het had iets te maken met een feestelijk…

Miskend! Miskend zijn wij! Het katholieke volksdeel is miskend! Dries van Agt heeft het zelf gezegd! Het heeft Hare Majesteit niet behaagd de uitvaart van Johannes Paulus II bij te wonen. Het kabinet vond de gereformeerde J.P. Balkenende – als hoogste politieke functionaris – voldoende. En dat terwijl bijna de helft van alle wereldleiders daar in…

De Telegraaf Binnenland wo 26 jan 2005, 22:05 Driek van Wissen nieuwe Dichter des Vaderlands AMSTERDAM - Driek van Wissen is de nieuwe Dichter des Vaderlands. Hij is de opvolger van Gerrit Komrij en interim Simon Vinkenoog. Dit is woensdagavond bekendgemaakt in Amsterdam. De verkiezing van de Dichter des Vaderlands werd georganiseerd…

even voor half zeven of iets later snelt zij binnen mijn prinses mooier dan ik ooit kan dromen gevatter dan ik ooit zal zijn toch zal de dag ooit komen waarop mijn lijden zich zal lonen en ik haar voor altijd tot mijn koningin zal kronen ----------------------------------------------- geschreven in 1993 - ongepubliceerd…

Ik heb het geluid van jouw val uit het niets op de vloer niet gehoord omdat mijn hart zo keihard brak.…

Voor wie niet kan kiezen is er van alles genoeg, behalve tijd…

ik wandel langs de graven alleen de drukte voorbij van de eendagsvliegen ik voel me verbonden met de overkant waar er rust is niemand me opjaagt waar is mijn hart dat geloofde in vriendschap voor het leven nu omgeven door een zwarte kleur de nacht valt vroeg binnen ik verdwijn als een stip in de duisternis mijn ogen vallen toe…

Als jonge jongen moest ik op de lagere school een keer meedoen aan een uitvoering van de kerststal. Niet dat ik Jozef was of het kindeke Jezus, maar één van de drie koningen of zoals het mij later werd verteld: één van de drie Wijzen uit het Oosten. Met die laatste kwalificatie was ik wel blij. Ik vertelde toen trots aan één van mijn vriendjes in de…

ik hunker naar de warmte de kilte brengt riltekens op lichaam en geest de winter duurt nu al jaren ik slik mijn gevoelens weg om de verkilling niet te voelen ondanks de slechtnieuwsberichten het sarcastische schrijven dat de tijd weer geen tijd voor me had telkens opgeschoven worden naar later het slot blijft vastgevroren achter de…

Nog zachter dan een zedig streelgebaar Ontvouwt de roos haar vurig rode kroon Haar volle blaad’ren in het ochtendschoon Dodijnend door een zoele zucht aldaar De doornen deren niet haar zoete toon Zo vredig vlammend deze tijd van ‘t jaar Hier breeduit bloeiend, licht, helder en klaar Zulk woekerende weelde; ongewoon! Deez’ schone schijn,…

Ik plant voor jou een boompje midden in de tuin Ik plant het wat uit de wind, op een plek waar vooral de zon heel veel schijnt, ik plant het zo in de omgeving dat het daarmee ook nog mooi lijnt. Ik verzorg hem wel iedere dag zodat hij groeit tot hoog in de kruin. En als ik dan ‘s ochtends naar buiten kijk dan vertakken mijn gedachten…

De wind fluisterde dat de sneeuw snel zou komen, regen droop af en in mijn dromen dwarrelden gekleurde vlokken neer op het land als een warme sprei over een bed dat werd toegedekt met zachte hand. De wind fluisterde dat de sneeuw snel zal komen, regen droop af Mijn water ging stromen…

De wind fluisterde dat de zon snel zou komen, regen droop af in mijn dromen dwarrelden kleurige bloemen overal neer op het land als warme sprei over een bed in het prille ochtendgloren toegedekt met zachte hand En in de tuin op de breuklijn van donker en licht werd een jonge bloem geboren, de eerste van dit jaar, ze had…

Men legde wegen naar de horizon, bouwde torens in de wolken geld stroomde in de vaart der volken Er was een tijd dat alles zo maar kon Maar die horizon versteende, de klok verdwaalde ‘s winters werd het te heet, ‘s zomers te nat, kleur nam de benen zo ligt het ei van Columbus weer in eigen hand. Naar het schijnt, schijnt…

a…