ik kijk naar
al m'n boeken
waar ik van hou
Dostojewski
ik heb het armoedige
appartement gezien
ik heb ook de brieven gelezen
en ik schik nu romans en brieven
in mijn bloedende boekenkast
maar opeens schrik ik:
zoveel jaren geleden is het al
dat ik het las en heb het niet herlezen
wie weet ben ik bijna
alles vergeten en denk ik…
Ja, bitter is het wel, wanneer je alleen met het verleden genoegen begint te nemen, zei de oude man peinzend. Het verleden is als gedronken wijn! Wat heb je aan geluk dat voorbij is? Wanneer je jas versleten is, gooi hem dan weg...…
mijn russisch
was niet goed
haar engels zoveel beter
we lachten in een groet
ze haarde blonder
dan veroostenlijke genen
waar ooit haar grootouders
in afstamming verschenen
amandelde met ogen
in een blik die dostojewski
ook zou mogen maar zonder
schuld en boetekleed met schik
rook naar toendra's
was de lente in siberisch bos…
Vertaling kwatrijn:
“Wees maar niet bang van deze Grote Beer,
Het land van Tolstoj, steppe en baboesjka,
Van Dostojewski, samovar, Petroesjka,
Want ècht, die Poetin is een toffe peer.”…
Zelfs in dit donkere seizoen was het niet meer de lugubere stad van Dostojewski, waar je in ieder portiek een man met een bijl verwacht. Het deed me ook niet zoveel dat nu in de winkels alles te krijgen is, althans voor hen die geld hebben.…