De katapult van Moroni
Het dak was er niet meer
De muren waren rood
De vloer was rood
De doorgestikte deken,
met de hand gemaakt door oma, was rood
De ruiten waren rood
Alles was rood
Stukken van de muilezel ingewanden en botten
faecaliën en haren
lagen verspreid
door de kamer
samen met stukken
dakpannen en kalk
Alles was rood…
van crème brûlée naar hondendrol
fopspeen restje tandpasta
streepje slijm als enig spoor
het hoofd leeggezogen
op zin en zon gebeten
wrokkig in trillend harnas
tegen wind en beter weten
iets klopt nog binnenin
keilende kiezel uit katapult
openspattend op de voorruit
zonder erg - geen barst
geen ongeluk geen slachtoffers…
verpulver het potlood
de vingers aan de rol
rullen geurige tabak
likken warm het slijk
de letters branden
aan rokende zinnen
de woorden knetteren
een zwevende waas
verzilver de katapult
het elastiek stil de spil
springt en velt tong
flarden mompelmoed
o nicotine o alcohol
o wierook o waanzin
dat alle heerlijkheid
genoegen vindt…
de letters branden
aan rokende regels
knetteren de woorden
in een zwervend font
ik verpulver de papaver
paverpa de ververpul
de vingers aan de rol
rullen geurige tabak
monden slokken warm
het slijk der aarde
longen zuchten ontspannen
dwars op geduchte werken
ik verzilver de katapult
tapultka de ververzil
elastiek stil de spil
sprong…
Ze zijn op ’t Libisch zand gestrand
brachten een onverwacht consult
met bullepees en katapult
en staken loom de kop in ‘t zand
Verprutst de naam van ‘t vaderland
Kamelen lachen zich een bult
Hillen lijkt wel suf geluld
stamelt zachtjes moord en brand
Marine, luchtmacht, landingstroepen
hoort ie ’s nachts bevelen roepen
Hij droomt het drietal…
verre bergen leken
is een glinsterend leger
van Duizenden
in het rondzingende licht
van het projectiescherm
Het is geen kwaadaardig leger
Het is een leger van dieren
Eekhoorns, konijnen
Chinchilla’s en stokstaartjes
En schildpadden
Die met hun pantsers klappen
Alsof ze daarmee
ons weg kunnen jagen
Wij
Wij met onze kapmessen en katapulten…
Duizend plus duizend is het aantal
herten dat bijkans onhoorbaar
door mijn hoofd heen dendert
Ik zou er een paar willen schieten
met mijn katapult van zacht brokaat
en stevig roodbruin leer
Het steentje in de slinger is mijn
milt die ik voor de gelegenheid
bekleed heb met iets als zuiver ijs
In hun hart zal ik ze treffen deze
dieren…
486
Bezig met laden