Het mens-zijn is een herberg
elke ochtend nieuw bezoek,
vreugde afgewisseld met depressie
en ook de flits van inzicht
komt als een onverwachte gast
De duistere gedachte, schaamte en venijn
begroet ze met een brede lach
ze komen slechts de boel ontruimen
om voor jou weer plaats te maken
[vrij naar Rumi, een bekende soefidichter]…
Daar op de boulevard praten een poëet en filosoof over het leven.
Hij denk wat te zien aan de poëet en vraagt:
'Wat is er?'
De poëet lacht en zegt:
'Alles'
Ze lopen door.…
maar klein
nee lieverd jij bent niet
de druppel in de hele oceaan
je bent de oceaan in een hele druppel*
welke weg je ook heb te gaan
heb geduld lieverd heb geduld
wees de vlam die overdag niet opvalt
maar in de nacht z’n ware licht toont **
en hul je altijd in oprechte onschuld
dan komt alles goed
* citaat van de dichter mysticus Rumi…
uit de oorlog, de oorlog uit de kinderen
Iedere ziel bij jullie geboren
Groeit op in een warm gezin
En mijn tijd zij begraven en vergeven
Vol ellende voor de een en ’t wegkijken van de ander
Ik huil voor ons schuivende klimaat, de pfas en de plastic soep
Voor ieder kind geboren in een hel
Ik wens je de boodschap van Walsch
En die van Rumi…