Aan het kind van de kinderen van mijn kinderen
Eureka!
Na een lange reis, over vele jaren
Mijn zoveel achter-, achterkleinkind
Ik hoop dat je gelukkig bent
Ik wens daar jullie een natuur
Zo zuiver en vrij als water van beken van bergen
Als de leven gevende wolken in de lucht
Het licht in de wandel van zon en maan
Alle honger wens ik zo de wereld uit
Alle kinderen uit de oorlog, de oorlog uit de kinderen
Iedere ziel bij jullie geboren
Groeit op in een warm gezin
En mijn tijd zij begraven en vergeven
Vol ellende voor de een en ’t wegkijken van de ander
Ik huil voor ons schuivende klimaat, de pfas en de plastic soep
Voor ieder kind geboren in een hel
Ik wens je de boodschap van Walsch
En die van Rumi, Gandhi, de Dalai Lama
Van Tolle, hier nu, jij en ik
Ons tijdloos bewustzijn van elkaar
Ik wens je in liefde te leven
Als een ster tussen sterren
Als Schepper, gewaar van wat is
Van wie gij bent en wie wij zijn
... Het gaat niet zo goed met onze wereld hè.
Het gaat niet zo goed met ons.
Oude indianenvolkeren hadden als waarde dat ze de aarde goed achter lieten voor hun kinderen.
Iets dat wij vergeten zijn.
Sowieso zijn wij ons niet zo goed bewust van onszelf, onze aard, ons zelf.
Tijd om dat te veranderen. ...
Geplaatst in de categorie: spiritueel

Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!