Alle inzendingen over Terlouw

Rinus Terlouw De Sparta Trots Vroeger stond je bekend als Rinus de Rots Rinus Terlouw Je hebt de Glorie jaren nog meegemaakt Dat het daarna minder gegaan is heeft alle Spartanen diep geraakt Je had een geweldige mentaliteit Met Jou in de verdediging was er nu veel meer succes bereikt Rinus Terlouw Wat ze ook zeggen Je bleef Sparta…

Wantrouwig tijdsgewricht Meningen knetteren Hypes flitsen langs Bij Van Nieuwkerk en Pauw Hopelijk doen we in 2017 Iets met het wijze Verhaal van Terlouw…

De toespraak ook gehoord van Jan Terlouw? Hij had het over touw en brievenbussen en over het klimaat dat we gaan blussen. Alleen Monasch dacht: “man wat zeg je nou”. Maar wat zo’n toespraakje al niet vermag. Hij komt: De Nationale Touwtjesdag.…

, Sprak Jan Terlouw laatst op de radio, Het voelde als een onverwacht kado, Waaraan heel Nederland zich kan verwarmen. Als hulde aan de oud-politicus, Hang ik een touwtje uit m’n brievenbus.…

Het kopstuk Jan Terlouw is welbespraakt. De kijkers thuis, dat geef ik op een briefje, zijn door zijn ode aan het madeliefje als broos symbool van de natuur, geraakt. Een bloempje herwaarderen, goed idee! Doe maar van plastic; gaat-ie langer mee.…

later volgt de afrekening Film n.a.v het boek van Jan Terlouw…

Kamperveense wonderboy Terlouw Werd in een domineesgezin geboren Schreef Oorlogswinter, Koning van Katoren En bleef zijn levensidealen trouw Hij koos het midden, wilde niet meer praten Met Hans noch met de felle progressieven Was meer van redelijk alternatieven En zelfs van plan de boel de boel te laten D66 slonk tot één procent Toch werd…

kier mag staan hij was een man van wetenschap en rede een politicus met visie, nooit tevreden zijn pen was zijn zwaard, zijn boeken zijn schild een erfenis van wijsheid, voor wie het wil met de schrijver en de man aan de overkant van tijd klinken zo zacht als waarheid fluistert, zijn lessen en verhalen galmend na in het hart waar Jan Terlouw…

Als ik zo’n stukje Tour zie op TV Denk ik altijd ~Goddank, ik doe niet mee Die smalle zadels en ook altijd heet Dat schrijnt toch aan je reet met al dat zweet~ Ik snap niet dat die kerels zoiets doen Alleen voor op de meent die slappe zoen…

Christusverloochening! Kerst is een verkoopfeest ’t Is een vertoning die Hypnotiseert Daarom negeer ik die Manifestatiedrift Thuis bij mijn boompje Zit ik niet verkeerd…

De heer Jan Terlouw u weet wel die oude man van houtje touwtje tot de Corona-risico groep behorend laat van zich horen in de NRCourant regering leg uit waarom je doet wat je doet en vooral waarom je laat wat je laat geef ons de bronnen, kengetallen, feiten laat ons meevoelen, denken, doen, handelen 17 miljoen Nederlanders 17 miljoen meningen…

Mijn lieve zoon dacht ons laatst met een airco te verblijden maar bij de eerste windstoot uit dat krachtig apparaat verdwenen onze boedel en wijzelf bijkans op straat ikzelf wist nog maar net een vrije zweefvlucht te vermijden Wel waren we verrukt om zulk een krachtige propeller al blies ons nieuwe bankstel dan ook hulploos door de ruit maar…

De zilveren maan Strijkt 's avonds En 's nachts Als wachter, magneet Nooit geheel onverwacht Over onze planeet Tussen zonsondergang En de komst van de hoeder Der minnaars en maagden Als aanstaande moeder…

zingen – dat is onze trouw met Danny Blind, die rust bracht in het spel en Louis van Gaal, altijd zichzelf, altijd fel Ger Lagendijk, met souplesse en klasse Adri van Tiggelen – geen bal die hij mistte Tonny van Ede, de stem van het Kasteel Sparta in zijn aderen, zijn hart en zijn ziel en dan onze spitsen, met vuur in hun ziel Rinus Terlouw…

Vrienden kun je alles zeggen, sterker nog, die zijn daar juist voor. Je moet ook naar ze kunnen luisteren, heel belangrijk, dat gehoor. Je moet ook op elkaar kunnen rekenen, met goed of minder goed nieuws. Je moet voor elkaar iets kunnen betekenen, een schouderklopje, of je zegt iets liefs. Echte vriendschap is niet te benoemen, er zijn domweg…

Geweld neemt toe, in de meest harde vormen, zou iemand weten hoe het tij te keren? Ik zou zo graag al was 't maar een klein beetje de mensen willen leren, dat geweld niks oplost. De ene na de andere stille tocht moet worden afgelegd, als er voor de zoveelste keer een slachtoffer is gevallen. Hoeveel mensen moeten er nog sterven door…

Slapen, eten, drinken, zijn de noodzakelijkste dingen om in leven te blijven. Maar als liefde niet bestond, zat ik nu zeker niet te schrijven!…

Je hebt vrienden en je hebt vrienden, tussen beiden zit een groot verschil. De ene vriend is er als hij tijd heeft, de ander pas als hij 't wil. Toch wil dat zeker niet zeggen dat de een beter is dan de ander. Dat is iets wat ik niet hoef uit te leggen, wat ik zeker niet verander. Ze blijven je vrienden, hoe dan ook, en dat er verschil…

Waarom sterven mensen jong, wat is de bedoeling ervan? Ik wilde dat ik toveren kon. Kijk, eeuwig leven dat hoeft nou ook weer niet, maar mensen die jong sterven, geeft nog steeds zoveel verdriet. Hoeveel kan een mens verdragen, ja, ik weet wel, kruis naar kracht, maar ik mag dit toch wel vragen, al is de dood nog zo zacht. Tenminste…

Je vraagt om een gedicht of rijm, speciaal voor jou alleen. Dus pak ik mijn pen en doe dat gewoon, ben tenslotte niet van steen. De een houdt van lezen, de ander van kunst, jij verzamelt niet veel, vraagt alleen mij om een gunst. Ik weet dat ik je er een plezier mee doe, weet van tevoren nooit hoe, zo'n gedichtje nu eigenlijk aflopen…

De klok tikt de tijd weg, soms doet hij dat snel. Als je erop zit te wachten, doet hij het veel te traag. Soms vliegt de dag je handen door en is hij om voor je 't weet. Soms heeft hij 48 uur, althans dat lijkt zo, of loopt hij dan soms voor? Gebruik de tijd, en doe het goed. Dat is de intentie van dit 'verhaal'. Een race tegen…

Ik denk bij mezelf, ik ga "even " dichten, maar soms is dat zo simpel niet. Moet je je op een bepaald onderwerp richten, of schrijf je "gewoon" wat je op dat moment ziet? Wat er dan op papier komt te staan, doet er eigenlijk niet zoveel toe. 't Mag overal over gaan nee, ik word het schrijven nooit moe! Maar om nou alles te schrijven…

Het leven is, zoals het is. Daar verander je niks aan. Toch is het of ik wat mis. Nee, niet de zon, sterren of de maan. 't Zou zoveel anders kunnen zijn. Hoe precies, dat weet ik niet. Ik bedoel niet meer, van wat dan ook. Ik bedoel veel minder, pijn, zorgen en verdriet!…

Je hoofd, je nek, schouders en armen zijn de bovenkant van je lijf. Met dat gedeelte kun je knuffelen en omarmen. Dan komt je borstkas, buik en billen, je kunt er op zitten en zou soms willen, dat 't een ander maatje had? Dan komen je benen, met eraan vast, voeten en meestal ook tenen. Da's 't eindpunt van je lijf. Blijf dat allemaal…

Net een vakantie achter de rug, 't was welliswaar één week, knus en gezellig was 't, te kort ook, naar 't bleek. Maar wat zijn we eigenlijk voor mensen, als we altijd maar méér blijven wensen? Té snel, té veel, té vaak, té meer, ja hoor, we doen 't telkens weer. Zullen we de té maar weglaten en wat meer tévredenheid kweken,…

Vriendschap, liefde en gezelligheid bijna onlosmakend verbonden, wie heeft deze woorden uitgevonden? 't Moet iemand zijn geweest, die gevoel had in z'n lijf en er mee om kon gaan. Maar waarom kan niet iedereen deze taal verstaan?…

Is het echt zolang geleden dat kind zijn, heel gewoon was? Dat vrede, vriendschap, plezier hebben, elkaar helpen, de gewoonste zaak van de wereld was? Is het echt iets van de vorige eeuw, dat dit de normaalste dingen waren, dat je gewoon op de leukste en simpelste dingen blind kon varen?…

Vrijdag de dertiende, een ongeluksgetal, nou bij mij niet, in elk geval. Ben welliswaar niet echt gezond, maar loop nog op beide benen rond. Je kunt 't slechter treffen in 't leven, daar kwam ik vorige maand weer achter. Een jonge vrouw werd aangereden, ze overleefde de klap niet en lag onder een laken stil op straat. Een politiewagen…

Winteravond in januari, 't is vroeg donker, de kaarsjes branden, gordijnen zijn dicht, de koffie loopt door, 't stormt. M'n gedachten zijn als de wind, wat ik voel, merk en vind, kan soms net zo stormachtig zijn, als regen, wind of zonneschijn. 't Kan loeien en tekeergaan, ook kan 't zachtjes, teder en langzaamaan, komt er rust…

Als er helemaal niets meer mag, ga je soms wel eens overstag. 't Is moeilijk consequent te blijven, makkelijker is 't om 't op te schrijven. Dwars tegen alle situaties in, doen ze toch hun eigen zin. Let er maar niet op en denk gewoon, ondankbaarheid is 's werelds loon!…