Alle inzendingen over Wachtruimte

wachtruimte neem je nog even de dode tijd om over te leven uit handen te geven en verder te leven…

zo’n blaadje cirkels schrijvend aan een draad, gesponnen door november het lijkt een stil gebed welhaast smekend, als het zonlicht brekend in de oude nerven scherven vol verkleuring zet ach, het leven schenkt opnieuw het wacht onder de vracht van afgestorven hoop de samenloop van toen en ooit is weggegooid in lege glascontainers…

Dan hij..... de wachtruimte leeg en licht rode wijn en kleuren. Momenten van geluk.…

De wachtruimte slechts dun bevolkt maar een drukkende massa zwermt als een horde bijen op mijn gemoed. De klok is als een dreunende stem en mijn keel klopt als een bezetene op muren, lege eindeloze zalen dwalen door gedachtekanalen. Er is veel om te denken maar nog meer om te zwijgen.…

omdat het bierkrat leeg is en de paprikachips op zijn Je weet niet hoe het is om huis en haard te moeten verlaten, om je familie in de steek te laten op zoek naar betere levenskansen, al heb je geen idee van hoe en waar, terwijl je lotgenoten voor jouw ogen als verloren strijders verdrinken, hoe jij door geluk gered wordt en in een wachtruimte…

De wachtruimte wordt opgesierd door enkele fleurige plastic planten en op de achtergrond klinkt Marco Bors(t)ato. Maar er hangen ook twee posters waarop foto's prijken van een inderdaad oudere vrouw, van wie de blote hangborsten in allerlei standen zitten vastgeklemd en platgedrukt in een reusachtig martelwerktuig met metalen platen.…