Geen pelzen meer van node,
Geen vlammen in d haard!
De lieve lenteboden
Doorzwieren beemd en gaard:
Ze zoeken onder 't zingen,
Waar 't jeugdig nestje stond,
De kleine bannelingen
Terug op d' oudergrond.
Het grauw is weggedreven,
Daar 't licht zich in verloor:
Beglansde wolkjes zweven
D' azuren hemel door;
En ieder pareldropje,
Haar…
Adrianus bouwt uit lettergrepen
zijn eigen, overkoepelend verhaal.
Vanuit het bolwerk van de filosofie
kijkt hij naar de binnentuinen van de geest,
waar de gedachten als schimmen dwalen,
alsof er nooit een grens is geweest.
Hij zweeft transcendentaal boven de materie,
een koorddanser tussen vervreemding en concept.…
Waar eens de Nederlandse paus Adrianus VI
zetelde; wordt heden ten dage iets van een
versteende hoop onder de aandacht van een
oplettende mensheid gebracht.
Christus Salvator die nog steeds redding
biedt aan het oog, dat in de diepere betekenis
achter zijn afbeelding de ware boodschap ziet.…
Adrianus zag ik staan en zijn achternaam was bijna de voornaam van mijn vader. En inderdaad, hij was geboren in 1954. Het was hem niet aan te zien, veertig had ook gekund. Zo snel als hij zijn identiteitsbewijs tevoorschijn had gehaald, zo snel trok hij zijn hand weer terug.…
Want in de vormkracht accentueert zich het moderne kunstbewustzijn: Poëzie is geen ontroerend spreken, maar een van de aanleiding en de schrijver losgeraakt gewas, een natuurlijk organisme, een bloem.
Zo openbaart zich de scheppende kracht van een artiest ook alleen maar in zijn werk, in elk op zichzelf staand gedicht, en de creatieve kracht van een…