Alle inzendingen over computerschermen

Een snelsonnet, bij voorkeur actueel Computerscherm, een toetsenbord, een stoel Een glimlach op ’t gelaat: verheven doel Soms spottend, bijtend, dan weer van fluweel De vraag is niet of het nog béter kan maar wél, wat vindt Ton Hettema ervan?…

De moderne mensen schermen zich af met allerlei soorten schermen, waarmee ze geheime communicaties plegen te doen. Schijnbaar mysterieus. Vroeger deden de ridders dat met schilden. De dwingende beeldschermen vergiftigen de vrije zielen en bijna niemand durft nog diep in de ogen van de ander te kijken. Ten tijde van de magische toverlantaarns…

een mok een paar pennen geen gitaar die heb ik niet wel al die boeken in mijn boekenkasten het licht dat naar binnen valt op een min of meer bewolkte middag een fles wijn een rol toiletpapier twee luidsprekers naast het computerscherm een pakje Lucky Strike en wat herinneringen aan mijn vader die inmiddels dood is Ik had hem willen…

Twee schemerlampen verlichten mijn kamer, terwijl het licht van mijn computerscherm ook nog aardig meedoet. Een spin houdt mij gezelschap bij mijn wrede openhartoperatie.…

De rustige adem, het open spelen van haar oudhoutgeribbelde hand, hij krimpt ineen tot hij vergeet dat hij bestaat, staart voor zich uit, als naar een computerscherm. Staat als een graf onder de laatste groene bloem. Wortels leggen zich vriendelijk om zijn arm. Hij durfde zelfs niet meer bang te zijn.…

Ik zie haar achter in de kamer, voorbij de dossierkasten in de hoek bij het raam, achter haar computerscherm zitten. Ze torent met haar grote lijf boven het bureau en de dossierkasten uit. Ik hoor haar praten, lachen, hoesten, lachen, totdat ze, om het uur de lift neemt naar de benedenvloer, en van de afdeling verdwijnt.…

De droom wendde zich en vanuit mijn slaapkamer riep Selma 'Zit je nog lang achter dat computerscherm of ga je mij eens lekker verwennen?'. Ondanks driekwart fles Jack Daniëls schrok ik volop wakker en toen ik mijn dekbed open sloeg, lag daar een briefje met 'gefopt!' erop.…

De winteravond valt vredig vroeg en blust het felle kunstmatige licht van tl-buizen en computerschermen hij sluit zijn kantoorjas met een zucht de geur van lust die in zijn tas bleef rusten wordt weer een belofte in de koude uren hij stapt opnieuw de kille winteravond in het perron is nu gevuld met haast en drukte maar zijn kompas wijst…