Terugkeer naar de liefde

De winteravond valt vredig vroeg
en blust het felle kunstmatige licht
van tl-buizen en computerschermen

hij sluit zijn kantoorjas met een zucht
de geur van lust die in zijn tas bleef rusten
wordt weer een belofte in de koude uren

hij stapt opnieuw de kille winteravond in
het perron is nu gevuld met haast en drukte
maar zijn kompas wijst naar een ander doel
de trein reist lijdzaam door de duisternis
ditmaal als drager van een stil geduld.

Het niemandsland verdwijnt nu in gitzwart zwijgen
terwijl de wagon hem naar grijze schemering brengt
weg van de starre pikorde en saaie burgerplicht
waar hij een masker voor de buitenwacht droeg

zijn telefoon licht op met één kort woord
een fris baken dat de grauwe sleur doorbreekt
oude gevels van de stad ontwaken in het duister
terwijl het koude glas zijn spiegelbeeld verzacht.

Hij loopt de bekende straat weer in
waar straatlantaarns de stenen zacht verlichten
de opgezette kraag mag eindelijk omlaag
als hij de vertrouwde drempel overstapt
geen smokkelwaar meer in een anoniem bestaan
maar open armen in de warme huiskamer

waar de waarheid niet langer hoeft te reizen
en pure liefde geen geheim meer is.

liefde arbeid bezoek

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

4.0 met 1 stemmen 6