blauwomrand zwart, buitengetreden
lichamelijk ontveld
de zielezucht is altijd zwaarder
dan het hart dragen kan
opnieuw hapert de geest inzake verbeelding
of blijken namen anders dan jaartallen
boomlang versteend, anders dan graniet
het gebeente ontwijkt zijn vlees
verscholen in diepere ijslagen
teruggedrongen tot krapte van huidhonger…
Toen hij van zijn eerste proefde
dacht hij: wel dit smaakt naar meer
Toen hij dan zijn tweede ontmoette
dacht hij: nou nog maar een keer
Toen de derde hem lief groette
dacht hij: hups daar gaan we weer
Maar de vierde was een loeder
want die gaf hem hartenzeer
Toen werd die bedrogen minnaar
een verstokte vrijgezel
en hij gaf zich nooit…
Lola was een wildebras
die Jan Kremer en zo las
Caty daarentegen
was een ietsje te verlegen
Charlotte danste de gavotte
op haar zwartfluwelen botten
Jacqueline was een waar katijf
maar ze had een prachtig lijf
Clotilde was erotisch
en hield van al wat bloot is
Victoria victoriaans
en Luna ondermaans
Zij krijgen allemaal in deze evocatie…
De lente evocatie begint!
Het tuinpubliek houdt de adem in want het wachten duurde lang.
Langzaam en op zweverige toon wordt het crescendo bereikt. Ritmisch groeit de tuinsymfonie onder leiding van de dirigent, die eerst met felle blik de muzikanten aanspoort tot een krachtig fortissimo, om nadien met langzame gebaren aan te manen tot rust.…
III
Ik doe hier echt geen water bij de wijn,
want dat veroorzaakt anti-adaptatie
en minimaal en slechte evocatie
van hoe de ware erwtensoep moet zijn.
Het is een groot gebrek van onze natie
-het interesseert het volk voor nog geen grein,
want haast geen mens in Nederland proeft fijn-
dat men hier snert eet van de laagste staatsie.…
539
Bezig met laden