Niet het dorre land,
niet de ogen die verblinden,
de doop met stenen,
het gras dat steekt
als lansen
in de bek van een wolf.
In een ruïne vond ik sterven,
dynamiet in een grot
en weerlichtkrachten
om te bloeden uit het oog,
aan vissehaken,
hakenkruisen
kruisen, drie op Golgotha
neem terug, het varken dat ik ben,
de sloot die stinkt…
Maar het was bullshit, een fantasievlucht tegen de realiteit.
Nu zit hij stil in de buik van de grote mensen stad.
Die aasgieren van de media hebben z’n hart gejat,
jaren geleden. Geen toeval, gewoon de harde waarheid.
Hij denkt aan die zomer. Pure liefde, zeiden ze.…
407
Bezig met laden