Alle inzendingen over francien

Als je echt van iemand houdt Iemand alles toevertrouwt Eén die echt weet wie je bent Ook je zwakke plekken kent Die je bijstaat en vergeeft Eén die naast en in je leeft Dan voel je pas wat leven is En dat liefde geven is...…

De zee danste tot aan de horizon stormachtig - zodat ik het horen kon ik liep op blote voeten langs de kust en voelde de warmte van de zon © Francien (sien)…

(bij 'frombeneath' van Francien Krieg) Vanaf de jubeltenen kijk ik omhoog naar het rijzige lichaam van een naakte dame, die op het punt staat om te gaan duiken. Nu is haar schone lichaam nog kurkdroog en ze duikt naar mij, is mijn zoete aanname, terwijl ik hunker naar haar flinke kruiken.…

Uit de evangelisch-charismatische beweging Zijn het complotdenkers die ons radicaliseren En even verder wordt verkondigd - 't is toch van de zotte - 'We mogen blij zijn met zo'n rechtsstaat', zegt OM-man Otte Madame Francien Oomen zegt 'De ander kun je respecteren Als je eerst jezelf leert zien en met respect te eren'…

Haar aangevallen lijf, de moordenaar te machtig, bleef volop in bedrijf. Van zo één, groot en krachtig, gaan zes in een dozijn en volleyballen prachtig. Ze stopt, maar mag er zijn en niemand krijgt haar klein.…

zei Francien, ‘Ik moet mijn partner van vanavond, die lieve Nico, waarschuwen!’ ‘Wát, wát, mij waarschuwen?’ riep ik. Ik was haar zat, ons bridgen zat, zelfs mijn vrienden zat!…

Doe ook de online quarantaine-check Net als Piet Klaas en Sint en Francien Oomen En help coronaspreiding te voorkomen Nee echt, je hoeft geen water heet te stomen Ook gij, Brutus, kom van uw bijbelstek Net als Cleopatra op Caesar's bed Er zullen geen nonvaxers aan ontkomen Ook Sinterklaas heeft nog een zwakke plek Marie wees wijzer…

Komt werkster Francien op bezoek bij Oom Rien en Tante Bora die twee huizen verder wonen. Oom Rien is, zoals gewoonlijk op donderdag, al vroeg mopperend het huis uitgevlucht. Tante Bora lacht maar eens om de onstuitbare woordenstroom van Francien. Zelf best spraakzaam, krijgt ze hier ook geen woord tussen.…

morgenstond ....ochtendzon een bootje dwalend op de golven en de wind... steeds zoekend.. naar jou.. naar jou mijn kind.…

De titel van mijn gedicht, is niet bepaald een lichtgewicht. Hoewel ze ontelbaar is beschreven, was dat een ieder naar eigen beleven. Wat kan ze dan al niet zijn, van God tot seks of zielepijn. Terwijl deze letters samerijgen, weet ik niet anders dan over haar te zwijgen.…

Als ik je ogen lachend in de lens van de liefde zie lonken vallen de schellen van mijn ogen die zich vullen met opwellende tranen. Het afscheid zal ondraaglijk zijn. Het zo eerlijk liegende beeld, gevangen door mijn roze bril, vernedert wreed mijn tere wereld. Gelaten heb ik je laten gaan. Je hebt me zoveel pijn gedaan.…

Ik zie ze zitten op het strand Dat ze verliefd zijn ziet iedereen. Ze lachen en kussen in het zand Vergeten alles om zich heen. Ik zie ze lopen langs de zee Hij slaat zijn arm om haar heen Dat zit wel goed tussen die twee Hun geluk houd ze bijeen…

kurken die knallen gillende keukenmeiden dronkaards die lallen helaas niet te vermijden gelukkig is het zo voorbij niet geheel zonder spijt maar voor de kat van mij is dit een vreselijke tijd normaal toch geen mietje de stoerste van de straat maar hij beeft als een rietje als er weer een knal afgaat…

Gedachten op papier geschreven woorden vluchtend in een gedicht gearmd met de weemoed genietend van de letters die in stilte verwoorden wat de ziel blootlegt…

Bordurende over het leven zal ik in gouden draden van een schitterend verleden voor de doffe glans van heden uit het weefgetouw diep in mij een kleed van verzoening weven…

Liggend in het hoge gras Mijn blik naar de wolken Zie ik op het laatst pas Wat het gaat vertolken Figuren drijven voorbij In een sereen gebeuren Ik voel de rust in mij En snuif de buitengeuren En hier waar ik alleen ben Heb ik een gesprek met jou Hoe ik door deze wereld ren En hoeveel ik nog van je hou…

Web in ochtenddauw Schitterende juwelen Geweven schoonheid…

Kleine Bonsai boom Opgegroeid in een harnas Om vorm te geven…

Vandaag op de sterfdag van Mam Iedereen heeft vrij en is gekomen Met zijn allen naar het kerkhof Lievelingsbloemen meegenomen Een mooie koude maar zonnige dag We zijn niet verdrietig of bedrukt Zijn Pap en Mam nog altijd dankbaar Dat niets ons uit elkaar heeft gerukt Daarna aanschuiven aan de eettafel En maar praten over Pap en Mam Herinneringen…

Ligt het aan mijn U P C kabel Of aan mijn trage computer Deze snelheid is niet acceptabel Ik word hier helemaal toeter Start soms wel drie keer op Zit er iemand te downloaden? Krijgen de kinderen op hun kop Want dat is als “ik ben” verboden Telkens “waar” was ik gebleven Als hij weer eens vast is gelopen Zo kan ik er geen lol aan beleven…

Ondergaande zon Spiegeling op het water Herfstkleurig afscheid…

Het donkert al vroeg De dag is aangevreten Kaarsen verlichten…

Wat is het leven mooi en prachtig Als je dit maar onder ogen wilt zien Ben blij en gelukkig met wat je hebt En waardeer het kleine bovendien Wat ben ik blij om wat ik nu ben Dat ik bewust op deze aarde besta Draai de radio gewoon wat harder Zodat ik swingend door het leven ga Zal het wel uit willen schreeuwen Mensen er is teveel opgekropt…

Mooie “ zwarte parel “ Prachtige baby Overgevlogen ……. Daar waar jij niet gewenst was kreeg jij in het koude Holland de liefde waar ieder kind recht op heeft……. “ Geborgenheid “…

Het smalle pad tussen de berkenbomen Kronkelend door witte basten verlicht Heeft ook hier zijn eigen weg genomen Schaduwen vangen het laatste zonlicht Gefilterde stralen verwarmen het zand Resten van de herfst een kleurig gezicht Jonge aanplant eerste jaar hand in hand Door hun kwetsbare naaktheid gebogen Elementen boetseerden reeds een…

We zitten gezellig op de grond Een glas wijn binnen handbereik Beroer heel even je mooie mond Terwijl ik je verliefd aan kijk Schat ik hou zoveel van jouw Onze ogen op elkaar gericht Ik ben de gelukkigste vrouw En buig me naar je gezicht We beginnen elkaar te kussen Vergeten de wereld om ons heen Niets kan onze liefde blussen Dan word…

Bloederig ivoor Kunststoten op het biljart Wereld Natuurfonds…

Nog even en dan komt de lieve Sint Kinderharten zullen sneller kloppen Spannende tijd die ik bijzonder vind Laat deze gezelligheid nooit stoppen Denk allen eens terug aan deze tijd Om zo overtuigend in iets te geloven Overal werd Sinterklaas voorbereid Waarom illusies van een kind beroven Verlanglijstjes en gedichtjes maken Zowel op school…

Als je de liefde hebt gekend Weet je wat geborgenheid is Ik was dat gevoel zo gewend Het verlies was een heel gemis Ik heb dit allemaal verloren Maar ik kreeg er iets voor terug Voelde door schrijven herboren Herstelde door gedichten heel vlug Kon gelukkig mijn verhaal kwijt Het was een rouwproces van mij Heb van het verwoorden geen spijt…

Ik weet niet of ‘God’ bestaat of niet Maar het houd veel mensen op de been Bij het verwerken van pijn of verdriet Wil je met al die zorgen toch ergens heen Menige hebben in uitzichtloze dagen Noem het maar in blind vertrouwen Door zoveel aan ‘Hem’ te willen vragen De handen in een gebed gevouwen…