Alle inzendingen over golem

6 resultaten.

Sorteren op:

een terracotta sage

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 591
dompel je onder in het grillige water van deze rivier breng kostbare klei leemkleurig slib naar boven boetseer een wezen het zal niet spreken de rabbijn blaast met een spreuk leven in de klei in tijden van nood zal golem te hulp schieten een kunstmens uit leem…
J.Bakx27 november 2024Lees meer >

Candace

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 371
Van repliek dienend heeft ze het gemikt Op een fanbase die haar retoriek slikt En een Golem openlijk of verdekt Waartegen ze als de stoottroepen optrekt In het web van haar eigen spinsels verstrikt Lijkt ze recentelijk wel van Lotje getikt Die woordvoerder alsof het staat gedrukt Onder wiens podcast de waarheid gaat gebukt Wordt zij door…
Henk Jonker30 januari 2026Lees meer >

Drie kwatrijnen

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 529
I We lopen, beiden, aan de Waterkant Je kijkt me aan maar ziet me niet Alsof de wereld door je iris vliedt Ik begrijp: ik zit al aan je binnenkant II De mensen willen je naar hún beeld en gelijkenis kneden als een golem, uit modder, zwijgend en zonder rede, een dommekracht, zeven maal omlópen: “Shanti, shanti, dahat, dahat”.…

Het stralende land

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 20
Jong licht giet zich over de huid die trilt van kleur waar landschap en lichaam samenvloeien in warme golven en de Bosweg kronkelt door het groen vol zonnige tinten terwijl houtduiven hun vleugels slaan in de heldere lucht Een golem rijst op uit de leem van vergeten dromen en stapt naar Atlantis dat gloeit onder de kim van water met schuimende…

Baal Sjem

gedicht
3.1 met 36 stemmen aantal keer bekeken 20.063
Tussen acupunctuur-pop en zen-beat met spreuk spiritisme en dooddoener drugs wordt slijk tot golem en tot god gekneed: in zijn dode mond is mode het baalsjem, hij wankelt door het brein op lemen voeten.…

LAIS CCXCIII

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 394
Dag jij. Ik kus jouw huid, zilte parel van de dood die mij omsluit, ik draai om en om de zuil van git, het is een spel, staatsgreep, grijplok, ik voel mij heerlijk dom omdat ik zoveel later dan jou kom. De ochtend dan. Ik blijf erin bestaan. Jouw lach was nacht, geen zon wil in mij gaan. Rest mij de nevel in jouw vilten kleed dat ik tot golemrijk…
Dirk Vekemans15 februari 2021Lees meer >