Alle inzendingen over harlingen

In het Vestdijkmuseum zocht ik naar geuren van vroeger, maar ik kwam bedrogen thuis, want Simon en Jan hebben Harlingen verlaten.…

Ik weet nog hoe ik daar mijn ouders bezocht, hoe ze in een antieke woning woonden met een prachtige open haard hoe ik door de straten zwalkte, bij een boekenantiquariaat naar binnen loerde, kruidenlikeur in een ouderwetse slijterij verschalkte. Hoe ik boog voor het beeld van Anton Wachter en daarna een kroeg bezocht, met een keur aan bieren hoe…

Ze gingen naar een eiland van de Wadden. Dankzij het reukvermogen van zo’n hond Die wiet en drugs en hasjiesj bij hen vond, Greep men daar negen jongens bij hun kladden. Waardoor voor mij afdoende is verklaard Waarom de speedboot Koegelwieck daar vaart.…

O, wat moeilijk om in Harlingen te wonen zonder hond zonder kat zonder fiets. ------------------------------------------------------ uit: ‘De fiets, de vrouw en de liefde’, 2002…

In de haven van Harlingen moet ik alert blijven tijdens het vissen, ik wil de volgende “boot” namelijk niet missen. Af en toe varen we een stukje mee op de reling, Dan zing ik samen met mijn vrienden, “Ik wil terug naar Terschelling”, “Daar word ik wel honderd jaar”!…

Toen ik down and out was en strompelde door de straten van Harlingen, getergd door de welgestelden en veracht door de goedgelovigen, aaide ik midden in de pikdonkere nacht een poes, die net als ik op apegapen lag in de troosteloze goot. Haar zachte vacht gaf me meer liefde dan ooit tevoren. Ik kuste haar aaibare snoet.…

ik ben ruim dertig jaar agent heb vele dingen meegemaakt altijd het gezag erkend en tevens nooit mijn plicht verzaakt maar in het weekend ga ik los dan wil ik van geen regels weten dronken in mijn stalen ros de wereld om mij heen vergeten toch ging het gisteren fout ik reed aan de verkeerde kant en dacht: dit snijdt geen hout ik ben toch…

En mijn gedachten namen vlucht als in een droom naar Harlingen, Stavoren, Dokkum en Sneek naar hard werken in de kou het klunen, het zweten en het erwtensoep eten Ik dacht terug aan Henk Angenent en aan Evert van Benthem en aan Coen de Koning en natuurlijk Auke Adema nou ik doe het die jongens echt niet na Maar nu zal het er wel niet meer…

slobberen van die heerlijke chocolademelk met een vers stuk suikerkoek roodborstjes vliegen heen en weer en eten de overgebleven kruimels wieken van molens staan veelkleurig aan de hemel waar het laatste zonlicht schijnt in schemerige dampen NB dit gedicht is geschreven in het stadsfries zoals dat o.a in Leeuwarden, Sneek , Franeker en Harlingen…

Molenlanden ; Enschede Middelburg; Ridderkerk, Ouder-Amstel; Nieuwegein Doesburg; Hillegom, Altena ; Westland Bergeijk, Pekela; Beuningen, Steenwijkerland; Oisterwijk Zevenaar; Zaltbommel, Lansingerland; Maashorst Wassenaar; Zwartewaterland Montfoort; Nunspeet Nieuwegein Den Helder, Zandvoort; Emmen Zeewolde, Reeuwijk Almere; Harlingen…