Alle inzendingen over huden.

De dood denkbaar als een teken van geluk. Gewoon als een gevonden noodlot dat kerkhoven dankbaar maakt en rouwende tranen opspaart op de dagen dat ik het heden begraaf en wachtende ogen kijkend rouwen naar een vreemdeling die steeds op hen wilde lijken.…

die nogh altijd de huud bekraste, kier op kier, en waor mîn levenssaft verdampt in gelaotenhèd . herinner mîj aon den dach van merrege, die vertèlt van 't ontluukende grúúne ghras . waorin ick mîj dan, zoe zèèr wit geborghen, alsof noe al 't hede, gistere was…

doekoe its sa nowe ja sa nowe no play poempoe poempoe alstet by doekoe ende fielstet sa stang ende dy gaastet sa te spacen benstet dy den oke d tuge fan de riggle ikk denkstet dats nette sa dats nette sa weromme sekstet dy nette dyn crown ja dyn crown ende proberstt te komme ta de groun ta de groun weromme kanske dy mnsken nette folle fn dy huden…