As den dach van merrege
.
vertèl mîj van drome, nogh verborghen,
maor waorin zèker 't verleeje wart ontnomme
ik gao nogh iene kier langhs de velde van weleer,
die vertèlle van dreughte en diepen verlaotenhèd
.
die nogh altijd de huud bekraste, kier op kier,
en waor mîn levenssaft verdampt in gelaotenhèd
.
herinner mîj aon den dach van merrege,
die vertèlt van 't ontluukende grúúne ghras
.
waorin ik mîj dan, zoe zèèr wit geborghen,
alsof noe al 't hede, gistere was
... Juliaanse taal ...
Schrijver: julius dreyfsandt zu schlamm, 10 september 2026Geplaatst in de categorie: taal

Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!