biografie: julius dreyfsandt zu schlamm
Stijl van dichten .
Algemeen: Je kunt hem het best plaatsen in de traditie van: beschouwende, filosofisch-lyrische dichters die schrijven vanuit levenservaring, stilte en existentiële betrokkenheid.
.
De Duitse taal:
versterkt zijn poëtica, verzacht mogelijke zwaarte, en legitimeert zijn thematische kern. Daarom is zijn Duitstalige werk niet te lezen als “afgeleid” of “vertaald”, maar als een autonome tweede literaire ruimte, waarin zijn poëzie natuurlijker, consistenter en overtuigender functioneert dan in het Nederlandse veld..
--
Zijn gedicht GLASZEIT is aantoonbaar opgenomen in een Duitstalige verzamelpublicatie die in de catalogus van de Deutsche Nationalbibliothek voorkomt. Bron :Deutsche Nationalbibliothek
.
Slavic Languages
.
Ook bouwt hij thans aan een blog met gedichten in bijna alle Slavische talen (nu ruim 200)
(he publishes his poems in the Slavic languages)
https://blog.seniorennet.be/bulgaars/
.
Juliaanse Taole https://blog.seniorennet.be/boecderjuliaansetaole/
zoals nu vastgelegd in september 2026 ( gestart met project in 2005)
.
Hij heeft sinds 15 jaar een eigentaal aangemaakt, (iegene taole) nu dus Juliaanse Taole
De Juliaanse taole is gheen dialect, (Dicht-Kunsttaal)
gheen nabootsing van een gestorven spraoke,
noch een versiering van het Nederlandsch.
Zij is een zelfstandige, archaïsch-poëtische dichterstaol,
Brabantsch van onderklank, tijdloos van aord,
en geboren uut het luisteren
naor hetgeen zich beweegt
tusschen herinnering,
stilte,
.
De Gedichten in de Juliaanse Taal zijn ook te vinden op: deel en 2
https://blog.seniorennet.be/juliaansetaal/
https://blog.seniorennet.be/juliaansetaaldeel2/
.
Geboren Alphen aan den Rijn 1948
Woonachtig : Meierijstad (Nijnsel) Nederland
Ruim 1650 Nederlandse staan gedichten op Gedichten.nl
(https://www.gedichten.nl/nederindex?cat=&twoord=&snaam=dreyfsandt&site=&titel=&maand=&jaar=&mode=zoek)
Zijn ruim 550 Duitse gedichten o.a. op https://blog.seniorennet.be/dreyfsandtdeutsch/ en elders.
Hij heeft ook een YouTube kanaal met gedichten en muziek:
https://www.youtube.com/@JuliusDreyfsandtzuSchlamm/shorts
https://www.youtube.com/@JuliusDreyfsandtzuSchlamm/videos
Publicaties in Bundels, Lokale Kranten , Magazines, Radio's, Tv's, YouTube , Poëzie Podia, Samenwerkingsprojecten met o.a. Gerry van Roosmalen
en bij Concerten van "Barokensemble Scordatura" of in samenwerking met organisten op diverse plaatsen in Nederland
Oprichter van het : "Schrijverscollectief Meierij (1500 leden)"
Drie Duitse gedichten zijn op toon gezet. Een door de componist Dirk Kokx (koormuziek), en twee aria's door Vergouwen. Van deze laatste componist is de eerste uitvoering geweest in Krasnojarsk/ Siberië door Elena Stromilo, sopraan. (twee liederen vastgelegd op YouTube)
Facebookaccount: https://www.facebook.com/profile.php?id=100012200792595
Links
derooiseschool.nl ·
https://blog.seniorennet.be/juliusdreyfsandtzuschlammprosa/ „Hauptsprache ist Deutsch“
https://blog.seniorennet.be/dreyfsandtdeutsch/
https://blog.seniorennet.be/prosa3dreyfsandt/ (Nieuwste pagina met Duitse Gedichten., in opbouw)
https://blog.seniorennet.be/julius_dreyfsandt_zu_schlamm/
https://blog.seniorennet.be/bulgaars/ - Een pagina in diverse Slavische Talen-
https://blog.seniorennet.be/divers1/
http://Seniorentreff.de
FB: Raum der Poesie (Dld)
https://vimeo.com/1210302599?share=copy&fl=sv&fe=ci
Inzendingen van deze schrijver
656 resultaten.toendertijd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
3 ik had je lief
meer dan een dag
terwijl een storm
van binnen en buiten
al raasde,
weliswaar
onbedoeld
nee, ik vergeet je niet
al heb je op tijd je ogen
en gordijnen kunnen sluiten
ik was niet van jouw adem gewag
pas later kon ik uitgesteld
de gestolde tranen afdrogen
ik had je lief
in een stervend gerief…
geboeid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen 0 wat ik nu terplekke schrijf,
kunt u nog niet begrijpen
het is vooreerst aan deze dichter zelf
om zijn kunde te aanschouwen;
het is in feite een doel van mijn bestaan
dat ik uit mijn fantasie beelden delf
.
in mijn ziel kan een toekomst rijpen,
doch kunde vraagt eerst en vooral
het innerlijke te ontvouwen en betrachten
om daarna vrijelijk…
Teeder
netgedicht
3.3 met 3 stemmen 0 sy kust de sonne
met gheloocken ooghen
ende voelt de stralen
van naebij gheluck
’t is als hadde liefde
voor een wijle, teeder,
haer selve nedergeboghen
over haer broose
ontvanckelijckheyt…
Snoepen van ’t komende
netgedicht
4.0 met 4 stemmen 142 de toekomste, al valt si somtijts
met ’t heden tsaem,
herkent haer selven oock uyt ghisteren,
dat wij verleden noemen
telcken bij dageraet
rijst in mij de vraghe
wat ick herkenne
uyt mijne stille verwachtinghe
.
oft welcke quellinc,
soo die daer is,
in mij komt bruischen
uyt ’t gheweten oft elders vandaan,
seght maer…
In blijde verwachting
netgedicht
4.0 met 3 stemmen 170 onse eerste dienaer des lands
gaet met sijnen naesten beminde
het vaderschap tegemoet;
.
doch de daertoe noodighe daet
volghde niet den ouden wegh
waerlangs het leven
meestentijts sijne wordinge vindt.
.
met sijnen man,
ende eene draghende vrouwe,
gewilligh in herte ende gave,
ende een voor ons naemloos korrelken
uyt het graen…
als de windt gaet ligghen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen 171 een straffe storme oft dreighende waterval
ontmoeten wij in de schaduwe van ons bestaen
sy spreken van onse broosheyt ende verval
al wat tijdelijck is
raeckt eens uyt het ghesicht
dies hoede men sich voor ’t vergaen
van ’t geen achter verholen diepte ligt
’t is de tijdt
die ons tot inzicht dwinght
jae seker
sy reckt sich als…
Gheketent - ’n Slotdicht
netgedicht
4.0 met 4 stemmen 98 mijne siele spiegelt sich
aen 't licht van desen tijt
der verloren oceaen
.
in den beginne was er sien
wazigh noch
als door een sluijer
nu, scherper
.
doch vaker ende dieper
ervaer ick
de verwe van nieuwe maen
.
al is d'aerde
vol van monden
ende kent sij
ontelbare wouden
met handen
.
een mensch wordt
ongevraeght…
Als d’einder naeket
netgedicht
3.7 met 3 stemmen 99 als verlaten aerde
haer killen kimme thoont,
dan wijckt de hope
ende taent het innigh vier
.
de verte wast onsiendigh groot,
stof verwordt tot kouden steen;
doch in- ende uytademen
legghen stillekens meer bloot, dat
.
nabijheydt ’t eenigh doel sal blijken,
ende als ghi uwe ooghen wijder opent,
valt dicwerf ’t waer gevoelen in uwen schoot…
de dichtende in mij
netgedicht
3.2 met 6 stemmen 57 .
wat sal dit noch
tot wordinge brengen
vraghe ick mij af
.
want herhalen doe ick
al heet het dan
anders gheseght
dan ghij het segt
.
somwijlen voeghe ick mij
naer den heerschenden aert
soo die al heerscht
of naer mijn eyghen stemme
soo die tenminste
herkenninghe duldt
.
ende immer dat pogen
in woorden te vangen
wat…
Achter het gheduld
netgedicht
3.2 met 4 stemmen 166 het wort weder stille om mij henen
ofte krimpt het buytenland
oock van binnen, in mij selven
heeft elck mensch dat ghemeen?
sal het een verslavende vryheyt sijn
die u ende mij verblindt,
wil ick gheene angste ervaren
„het goede is mij immers welghesint”
schreeuw ick
om mijn selven te bedaren
doch de schaduwe naedert nu snel…
aan den oever der wederkeer
netgedicht
3.3 met 6 stemmen 131 spreeck niet van later,
want later woont niet in mijn ure.
dan ben ick reeds
wechgegleden uyt uwen tijt.
.
maer nu
drijf ick op de rimpelen,
lichtblaeuwe wateren,
gelijck een stille ademtocht
onder den hemel.
,
alsof den deze
mijne glimlach bemint,
alsof het hooghe
mij wederkent.
.
ja, ick ben ick,
ende voor een corten stond
gevoele…
Verbeeldinge
netgedicht
3.5 met 2 stemmen 61 Nog een wijle
spreken mijne ogen
nog niet vermoghende
tot wederrust te neigen,
want zij aanschouwt mij immer aan.
Mochte zij mij willen,
mochte zij met mij
ten slaapwaerde gaen.
Zeker zal zij geuren
naer laet-herfstigh rozenbloet,
ende haere borsten
begeeren een lentebloesem te onthullen.
Het zijn mijne lippen
die dorsten…
wederrust
netgedicht
3.0 met 5 stemmen 107 stilte en is niet altoos
gevuld met leegte.
somwijlen
rust daarin een vrede,
zeldzaam van geboorte.
zij komt niet.
zij is er.
en voor men het weet
ligt zij over herte en gedachte
zonder geweld.
dan is er slechts
alleenzijn,
en een tevredenheid,
waarin de ziele,
zonder woorden,
gekust wordt.…
Beklemminge
netgedicht
3.3 met 3 stemmen 424 Langhs d'ackers
van schroom ende schuwe stille,
slenter ick
teghenwindsche stappen,
aerzelende om onghericht
in een verwarrede droem
te treden ende te verdwalen.
Neerwaerts
ghekeerde ooghen
beghrenzen als
beklemmende bundelen
van swart licht,
die meer ende meer
de ademende borst
omhaelen met stomme banden,
Totdat…
Mijn schild ende betrouwe
netgedicht
3.4 met 5 stemmen 965 Uytterlijck ghebeeldt
in lijvelijcke omheyninge,
in blinkende
plechtighe toghen,
.
Alwaer die Schoonheyt
haere stoffelijcke goetheyt
te sien gheeft.
.
Maer daerboven
viert een sachte glansinge
in uwe beyder ooghen,
als een stille wederklanck
van licht.
.
Zij spiegelt
den ongherijpelijcken wegh
naer dat woordelooze ghevoelen…
In den Avond der Inkeere
netgedicht
3.0 met 4 stemmen 76 O mine ziele, com nu naderby,
ende sit in stille wordinge neder.
Den dach en heeft syn laetste glansen niet meer,
maer sijn schaduwe dwaelt al over veldt ende steden.
.
Siet hoe de avonde nederdaelt,
als een sachten sluijer over menschenherte.
Den eenen vindt ruste in sijn huys,
den anderen blijft dolen met sijn smerten.
.
Laet hen…
Prometheus : Eene Juliaanse herscheppinge nae Goethe .
netgedicht
3.0 met 4 stemmen 82 Boven der wolcken
zocht ick.
Onder den zonnebrand
zocht ick.
In den hooghen glans
zocht ick.
Maer gheen stemme
quam.
.
Gheen oor
luysterde.
Gheen herte
antwoorde.
.
Doe keerde ick weder.
Niet verre.
Doch inwaerts.
Daer,
onder lagen van tijt,
onder assche
ende vergetelheyt,
bleef een gloet
bewaert.
.
Niet van goden.
Niet van…
hier
netgedicht
3.1 met 7 stemmen 1.227 neem mijn hant,
en wees niet bevreest
als ick trecke
door levende velden
met voelende bosschen
alomme
want dickwils is een mensch
te seer bedeest
om sich als deelende,
roepende stemme,
kenbaer te maken…
tijtloos
netgedicht
3.4 met 5 stemmen 377 ghe leest dit met een kloppend herte,
soo mach men hopen,
ja nogh stercker.
.
ghe leeft gewis in mijn ghe-dicht,
ick schenk u adem ende morgenlicht,
mijn bezielinge is in u gekropen.
.
't is een langh zoeken gheweest
naer 't rythme van uw wordinge,
door luysteren, voelen ende schouwen.
.
oogen verhalen 't meest,
soo segt men dickwils…
Aonroep
netgedicht
3.0 met 5 stemmen 123 nimp mi in dijne aorme, kum mi haole,
ghij, engheline van den nacht
.
verzacht mijn schurend daghdröome
in 't vervloekte aardsche dwaole
.
immers, ick zweef mit tastende hande
op 't lenghend loover van lichte luchte
luusterend naor dijne innighe zoete zuchte
.
opdat sij eens in mijn herte zulle belande
om mi mit dijne teederheid te bevruchte…
Sachte wint
netgedicht
3.5 met 4 stemmen 67 In de sachte wint heur ick di,
ghij zijt d'r nog altijt,
nie zichtbaar vur mine ooghen,
mer voelbaor in alle tijt.
Verbonden in vervlogen daegen,
segght nie wat blieven zal;
ick zie dien warmen glimlach heden,
geliek een lichtval overal.
Mer starck is 't missen
in dit aordsche leven,
verbonden an vergankelijcke stont;
doch…
Ghelucke
netgedicht
3.5 met 6 stemmen 125 Somtijts neemt eene bliede verruckinge mi in hare macht,
als 't licht hem selve plotselinc openbaert.
Ic worde dan al te ras vermeten
ende raep oude letteren op, in swert ende wit,
die ic eerdens op een andre wijse hadde ghebaert.
.
Niets en is schoonder dan dat het herte sneller slaet
ende vergheten crachten wederom opstaen.
Dan en sta…
Suughend slib
netgedicht
3.5 met 4 stemmen 150 .
'nen geblaekerden zolder,
waanden mit verskeurd behangsel,
'nen huus, gansch uutgeroofd
.
dat negatief deurdrenght mijn gepeinzen,
verpaord an een duustere doodenzang,
gij raokten allenghs meer en meer,
beklonken mit een stoalen aongezicht,
de loodzwaore deuren van een sluus
.
waor wij eers nog kolkten van genot…
Mist
netgedicht
3.2 met 5 stemmen 688 in mènne hof van mèn liefde
geurt menigh schaawe
roerloos, zwighende as de doot
ôk mèn gepeins hangt in den mist
.
'k bèn allèèn mit mèn zelven, doch schuw
.
.
In horto dilectionis meae
odorantur multae umbrae,
immotae, mutae sicut mors;
mens quoque mea in caligine suspensa est.
.
Mecum ipse sum, atque tamen pavidus.…
Ick, as unne goejmoedighe .
netgedicht
3.2 met 4 stemmen 112 ick zuuk tederheid zònder woorden
enkel 't ghevoel dè d'r iemend vur mij is
iemend die mij anschouwt zoa'k bin
unne mins mit verscheijde kaante
soms binne mijn "Zijn" mit zijne dualismen
doch van 't groetste belang is, dè ik mezèlf ken
.
De wègh dur 't bestaon
is dikwijls as un concours hippique
ge stöt oe al teghen d'n ierste balk…
As den dach van merrege
netgedicht
3.6 met 5 stemmen 182 .
vertèl mîj van drome, nogh verborghen,
maor waorin zèker 't verleeje wart ontnomme
ick gao nogh iene kier langhs de velde van weleer,
die vertèlle van dreughte en diepen verlaotenhèd
.
die nogh altijd de huud bekraste, kier op kier,
en waor mîn levenssaft verdampt in gelaotenhèd
.
herinner mîj aon den dach van merrege,
die vertèlt…
Tied van Leve
netgedicht
3.6 met 5 stemmen 116 haore hove
rust so sottecke op miene herfste,
droomt van unne lange soomer
daer icke nog jaege,
renne langs ’t strande
ende om unne glimlache vraoge,
sie om unne reikende hande.
die afstand drieft al dunne ferre,
’t slape is dieper as ooit,
sezoene nervet miene vel,
jonkhede verdwijnt,
miene toekumste dooit.
haore wange
verraodt verte…
De rozenboog .
netgedicht
3.6 met 5 stemmen 158 ik ga nog steeds vooruit en naar voren
doch de jaren tellen mee, de vruchten
die ik pluk zijn wel rijper doch geringer in aantal
ouder worden doet regelmatig vertragen
ook wel zuchten
mijn lijf wordt trager, hoe gezond ik ook leef
.
bij de geest is dat minder het geval,
zo lijkt vooralsnog
het is een soort spanningsboog
welke ik moet…
Ontvlieden
netgedicht
3.0 met 8 stemmen 130 ik leun met beide elle bogen op een breed dikhouten stok
een van de gevlochten pilaren van de oversteek
en overzie de groene sprieten nabij en zo verder van mij af
de beide kanten van onze enige dorpse meander
(ontwaar zelfs een schichtig drinkende reek)
.
en verhelderd oppervlak duidt de hoogte
van het water aan, soms spiegelend,
immers het…
ontwaken
netgedicht
3.8 met 5 stemmen 174 de straat is weer ontmaagd
door zacht sproeiend regenwater
hitte en klamme onzichtbare zuchten
hielden het voetbed en klinkers,
gehuld in stoffig zand
en ook mijn duffe geest
lang gevuld met vragende
uitzichtloze vluchten,
ieder op eigen wijze,
zo men de behoeftigheid zelf leest
.
ik zie ook
hoe de vruchtjes aan takken
druppeltjes…
Meer van deze schrijver...
