Alle inzendingen over kipfilet

twee kipfilets een blik goulash en een laptop dat is 1739 euro ----------------------------------- uit: Daar schrik je toch van, 2008…

350 gram kipfilet 225 gram sperziebonen 700 gram krielaardappeltjes nog een pak Roti. Dit lijkt zo op het eerste gezicht een doodnormaal boodschappenlijstje. En, dat is het ook.…

Van elke dierenswaardigheid ontdane Cadeau's, van aap of andere exoot; Een uitgeholde olifantenpoot; 't Wordt toch weer opgeëist door de douane Dus ga ik op mijn beurt naar 't buitenland Met kippenleren knapzak in de hand…

doe mij een plezier luister/directie Albert Heijn NU eens echt naar Wakker Dier uw krenterige klanten interesseren mij geen zier fanaten de eerste dag/nieuwjaar werd met geld gesmeten 't leken bommen granaten stickerloos kipfilet 2 keer 1 stuk jaar 2020 nog steeds voor hen... geen seconde geluk vaste klant…

Hoe vreselijk schijnheilig zijn de Britten: Ze schijnen er geen greintje van begrip Te hebben voor de Nederlandse kip Wanneer er koeie-eiwitten in zitten Maar embryootjes van een donker stel In blanke moeders, dat mag blijkbaar wel…

Geniet van het fruitige bij de vis of een kipfilet. Steek je neus in het glas, wals ermee en ruik weer. Neem de wijn tot je en doe dit alles nog een keer. Rode wijn, uiteraard op kamertemperatuur. Cabernet sauvignon of Merlot. heerlijk bij een goed diner of drink het ook eens zo. Een glaasje port als afsluiting.…

Soms, na weer zo'n dag vol woordgeploeter, erwtensoep die te koud genuttigd wordt, kipfilet die ik deels rauw naar binnen werk, yoghurt met schimmelplekken toch, hé bah, maar echt, mijn maag knort niet voor nix, stop er wat in, het geeft niet wat, desnoods de befaamde bloemenbollen uit de oorlog, die men in wekflessen als relikwieën bewaart.…

mijn welgemeende en vooral warme wensen uitstrooien -een kleine kuch is hier op zijn plaats- alsof ik het vermogen zou hebben* *zie kleine kuch zodat ik dan na alle festiviteiten -de kipfilet van de C1000 smaakt best wel naar kalkoen- weer gewoon een homo sapiens kan zijn met al zijn, schuine streep, mijn fouten, onhebbelijkheden…

“Goh wat hangen ze er lief bij, klasse kipfilet” denk ik. En ik krijg ineens medelijden met ze. Eigenlijk horen ze bij mij. Eigenwijs, hebben een eigen wil, ik kan ze dat niet kwalijk nemen. Terwijl ik dat denk, zak ik weer terug naar beneden, beland in mijn stoel en schaam me eigenlijk voor het feit, dat ik mijn eigen borsten niet accepteer.…

“Graag twee kilo kipfilets”, vroeg ik. Ze knikte niet eens, woog die af en zei: Ja? met die intonatie van “nog iets?”. “Halve kilo gemengde stoverij”. Ja? vroeg ze opnieuw. “Twee varkenslapjes”. Dat was blijkbaar nieuw voor haar want ze vroeg verwonderd: “Zijn dat dan hespensneetjes?”. “Neen”, antwoordde ik.…