Ze willen geen belastingen betalen
En ook geen boetes, evenmin hun huur
Het Nederlanderschap is ze te duur
Zij hebben zo hun eigen idealen
Liefst zagen ze het landsbestuur verdwijnen
Die ‘autonomen’ en die ‘soevereinen’…
ondertussen alsnog
bestierde ontsiering
Yeşilgöz’ hocus pocus
de diepgevroren focus
op de kerndelingen
op gewekte burelen
liggen ontgroende
blaadjes te rotten
onder een vers
laagje voor laag
net netjes gestapelde
gebroken sneeuwwit
als rechtsgedraaide melk-
fase richting de toekomst
der ontkleurde kamers
wit voor onze ogen maar…
Het moet nu maar eens afgelopen wezen
Met dat gepersifleer van de premier
Het maakt het landsbestuur tot de risee
Van heel het volk, zo hebben wij te vrezen
De grap wordt door herhaling ook niet beter
Ga liever weer eens aan je werk, Jan-Peter!…
motivatie kwijt
Je kreeg toch geen medaille of een beker
Nu, na zo’n vijftig jaar, wordt toegegeven
(dat zegt ‘t Centraal Bureau voor Statistiek)
Dat wij, als land, ’t lesgeven overdreven
Ons schoolregime is veel te fanatiek
Hoe lang, vraag ik me af, zal het nog duren
Totdat al ’t andere wat elk kind al weet
Tenslotte doordringt tot de landsbesturen…
Die wij te zijner tijd ook samen lozen
Slechts wie gekozen is met voorkeurstemmen
Blijft als hij breken mocht met zijn partij
Er voortaan op een eigen zetel bij
Wellicht zal dat de splitsingsneiging remmen
Provincies krijgen zo een echte kans
Verkiezing samen met de Waterschappen
De Kamers zullen die dan minder gappen
Dat brengt het landsbestuur…
en niet de politiek, het landsbestuur, Europa, de wereld
of dames is het misschien een vrouwendingetje: nijd, nijd
dat zou kut zijn, vooral voor de vrouwen zelf, want ook ik,
ik ben een oudere man, mag er zijn, ik ben JordaanDichter en meer, veel meer
maar ik zou allang monnik zijn geworden
als er geen vrouwen waren!…