Alle inzendingen over ontbolstering

wat mezelf het meest eigen is geef ik uit handen wanneer jouw tederheid de boventoon voert een aanzetting tot ontbolstering…

breng mij in haar schoonheid en laat me steeds meer ruimte toe-eigenen tot ik helemaal voldragen uit mezelf kan losbreken om eindelijk te leren weten…

liever dan dichten wil ik openen woorden sluizen naar zee golven versterken deiningen laten branden ontdekkingen doen zinnen verzetten uitdijen wat leeft direct van de lever het hart laten spreken in verzen ademen penetreren spannen wat spieren willen moed ontbolsteren ontkiemen groeien liefde ontketenen zonder limiet liever…

stromen rivieren langs mauve beekjes door, waar berken staan met eekhoorntjesbrood al op de knieën gedwongen in het vaal gele zonlicht dat moerassig in het landschap overgaat tussen de lange halmen van grassigen slaan soortgenoten slijpend door de wind geen eerbied kan hier een soort nog redden vergankelijk is de ontbolstering…

ook al hangen zij smachtend in de touwen door een overvraging en enige nattigheid maar samen kunnen één en twee de wildste lijntjes kleuren, - alsof weerstand een state-of-mind vertegenwoordigt in tijdoverstijgende stappen die te nemen zijn als ondergelopen ideeën leeggepompt prompt tevoorschijn getoverd in heksenkringen ontbolsteren…

vrijheidsbeelden Kerkers die open breken Woestijnen regenen Concentratiekampen” Ledigen” Natuurlijke spirituele kracht de rede ontkracht Uitgeleide vrijblijvende trede Paardenbloem boterbloemen vergeet me nietjes Madeliefjes in gesponnen zijden vacht Graancirkels in dolmenkringen verweven Marekronen nestversjes van vogels lispelen Ontbolsterend…