Alle inzendingen over opblijven

Als een schip vaart langs de maan roeken naar hun slaapplaats gaan als over kattenpaden en -wegen kattevoetjes gaan bewegen de oude gnoom op de schutting zit stil en vroom, alsof hij bidt als peren vallen loom en zwaar van de kromme perelaar fladderen de kleine kinders door de hof als dikke vlinders kruipen door ligusterhagen eten…

Als Jarigen van etage Bellevue Opblijven en zuchten dat zij moe zijn.…

Zomertijd- de zon mag langer opblijven. Lente- waterjuffer serveert eitjes op een blad.…

Gisteren is het me gelukt Om tien uur sliep ik pas Voor mij is dat heel laat Maar niet voor Paul en Dennis uit mijn klas Als ik die geloven moet Wordt het zeker elf uur Met sloten jus of cola En chocolade, melk én puur Om half acht hoor ik roepen Christiaan, je moet naar bed Even denk ik dan aan Dennis Aan limonade en patat mét Maar…

'Opblijven' noemden wij ’t in onze kinderdagen Niet vroeg te bed gaan, en ’t was hard te verdragen Te moeten rusten als de zon pas onderging. Die kindsheid komt weerom; is ’t niet een wonder ding? Hoe dat men ouder wordt, hoe m’ouder zoekt te wezen: Opblijven is de vreugd, te bedde gaan het vrezen Van alle menslijkheid!…

Laat d' ouderwetse dichter nog zijn lier Besnaren om het zonlicht te bezingen; Ons, jongren, wenken hoger, beter dingen Dan 't eeuwen reeds banale hemelvier. D' elektro-lampen, met de kracht van vier- Miljoenen kaarsen kunnen mededingen, Zou 'k menen, naar de lof der stervelingen, Die bidden uit 't elektrisch-kerkbrevier. Hebt dank,…

Nee, zei de zon tegen de maan We gaan niet meer ruilen Ik blijf hier voortaan Ook al ga je erbij huilen Ik blijf hier mooi staan Oh ja, zei de maan tegen de zon Dat zullen we wel eens zien En ze deden een wedstrijdje: wie-het-langst-opblijven-kon De maan telde zachtjes tot tien Degene die weggaat is gezien Het was een ongelijke strijd…

De spin poederde haar poten wit en paars en nog een kleur Ze zei tegen haar ouders dat ze niet helemaal niet moesten opblijven laat staan zich zorgen maken Ik ben een frivool doch eerbaar meisje, brulde de spin tegen haar spiegelbeeld en holde naar het feest De volgende dag berichtte de krant over een spin gevangen in een bokaal…

In nachten zoals deze hoeven we ons niet te verliezen er is opblijven, lang gaan lezen om voor te kiezen. Laat dat klavecimbel in je hoofd er maar los deze week loste ik al het vrachtschip met haar tros. Het vrachtschip vol ellende, pijn en beetjes paniek maar de uitkomst loog er niet om er is weer verschiet.…

Opblijven tot je bijkans sliep en dan in de bedstee waar je stiekem en in het geniep tussen de deurtjes door kon kijken wat of oma daar wel deed. Als de lampen eindelijk uitgingen en dus oma ook ging slapen was het donker maar je was niet bang Want oma lag toch immers naast je, slapen als een marmot, kon snurken als de beste.…

Me moe werken door handarbeid, altijd een optie, lekker lang opblijven, werkt altijd versuffend, lezen tot je geest één groot gat is, tot je als een malle opa over straat schuifelt, de mensen je een zombie vinden, mezelf hardhandig toespreken nu eens echt kalm aan te doen, want anders gaat het mooiste naar de kloten, droplul!…

Zulke mensen, die ondanks het lange opblijven, fris en opgewekt op hun werk verschijnen. ‘Heus ze zijn er!’ Ik hak de knop door, breng de hond binnen en schrijf een briefje voor mijn vrouw. ‘Schat, kon niet slapen en ga even weg, een stukje rijden.’ Als ik in de stad arriveer, neem ik plaats op zo'n terras en bestel een cola.…

Ik mocht opblijven tot twaalf uur. Je jokt, zegt Janneke. Ik jok niet, zegt Jip. Maar moeder zegt: Jip is om zeven uur naar bed gegaan. Gewoon. Maar hij is om twaalf uur beneden geweest. Heel even. Hè, Jip? Ja, zegt Jip. En ik heb een appelbol gehad. En ik heb knallen gehoord. En Janneke is jaloers. Want zij heeft geslapen.…

Ik mocht opblijven tot twaalf uur. Je jokt, zegt Janneke. Ik jok niet, zegt Jip. Maar moeder zegt: Jip is om zeven uur naar bed gegaan. Gewoon. Maar hij is om twaalf uur beneden geweest. Heel even. Hè, Jip? Ja, zegt Jip. En ik heb een appelbol gehad. En ik heb knallen gehoord. En Janneke is jaloers. Want zij heeft geslapen.…

Ik ben nog niet erg moe en ben al een beetje gewend aan het laat opblijven. Het is immers al vakantie en morgen kan ik zo lang uitslapen als ik wil. Het boek is eigenlijk een beetje saai maar dat maakt me niet uit.…

Ben gelukkig nog een beetje goed te been en zo kan ik wat langer opblijven. Ik fronste lichtjes de wenkbrauwen. Hij vertelde me dat in het sappige Vlemsch wat ze ook nog hier en daar nog over de "schreve" (de grens) spreken. En hij wees me naar de kleine maar nette huisjes die aan de overkant van de straat stonden.…

Daarna mochten wij nog een uurtje opblijven en dan naar bed. Zondags ochtends draaiden we ons tegen negen uur nog eens behaaglijk om en genoten nog half soezend en slaperig van het mooie geluid. Ik kan me, achteraf, eigenlijk niet voorstellen hoe de sfeer zaterdags of zondags zonder de klokken zou zijn geweest.…