Het Bijbels Openluchtmuseum kiest
een bijdetijdse naam: Orientalis.
De bisschop vindt dat dat toch niet normaal is,
omdat het zijn identiteit verliest.
Intussen, in het Heilig Land, besluit
men nu te kiezen voor de Rode Ruit.…
Dwalend door de hellepoort
luister ik naar dikke tongen
van de Souvignier Gris
– hoor de kakofonie! –
raak ik verstrikt in murmelaties
over de kring rond Sancerre
de vuurstenen afdronk
en andere smaaksimulaties –
of over de vreemdelingen
van Poperinge
met hun mout vol van hop
dool ik over de Veluviae Altea
dorstig langs de watermolen…
Hier lag de macht van Magna Frisia
Land van de Westerschelde
tot de Weser
Verdwenen is het nu onder
de grond
De zetel waar getekend werd
het recht
Dat bisschop Godebald dwong
om Traiectum
rechten te verlenen
van keizerswege
Een stempel op de tweede
van de hooimaand
In 't jaar des Heren 1122
Een mijlpaal in het openluchtmuseum…
geen hoog staal en beton
in de straten, maar
beloopbare ruimte
De zon trekt de aandacht
weg van ons, naar het licht
op de zwarte gevels aan de haven
de witte daklijsten en rode pannen:
het plaatje voor de foto's
van de roodbruine toeristen
op het terras van het taanhuis
die onze tuinen inlopen
alsof wij hier wonen
in een openluchtmuseum…
Eén van de mooiste plekjes op deez aard
Ze duwen echter wel je voordeur open
En komen zo je tuintje binnenlopen
Ook word je door je ramen aangestaard
Om ongenode gasten kwijt te raken
Moet je haast van je huis een vesting maken…