Alle inzendingen over putdeksel

In het schamele licht De kou dreigt te winnen De appel zeven parten gedeeld Zacht beginnen zij te zingen Overtuigd geloof getrouw Kille mist uit zeven keeltjes Diep onder straten van Moskou Stille nacht gesmoord klinkt hun lied Hebben zij recht op verdriet Hopend hun gezang gehoord En zie een engel het witte licht Doch het putdeksel…

"De straat" is dood nu en praat niet meer als in vroeger dagen de straatlantaarns wijzen als lichtende vingers de hemel tussen huizenblokken straalt niet meer zoals toen de ijzeren putdeksels klinken na in mijn oren waar op de straathoek onze stemmen vervlogen in het nu van onze dromen hangen daar misschien nog ergens vervaagde beelden…

het ging om de knikkers tientjes, eenlingen, vijfjes en stuiters de laatste won de pot kaarten met sigarettenmerken Camel sloeg alles bedeltjes, metaal was drie keer plastic, want minder waard verstoppertje conservenblik plat getrapt ver weg geworpen na drie keer raspen over het putdeksel en degene die 'm was zocht achter het hek…

niet meer dan een broze putdeksel echter, van het soort ’retourvlucht in hogere sferen’ zo bewater ik mijn plantaardig geesteshuishouden en hou gelijktijdig mijn drempel demonenvrij en als ik weer met beide benen op vaste grond sta heb ik mijn bestemming bereikt…

In het schamele licht De kou dreigt te winnen De appel zeven parten gedeeld Zacht beginnen zij te zingen Overtuigd geloof getrouw Kille mist uit zeven keeltjes Diep onder straten van Moskou Stille nacht gesmoord klinkt hun lied Hopend hun gezang gehoord Hebben zij recht op verdriet En zie een engel het witte licht Doch het putdeksel…

parels In het schamele licht De kou dreigt te winnen De appel zeven parten gedeeld Zacht beginnen zij te zingen Overtuigd geloof getrouw Kille mist uit zeven keeltjes Diep onder straten van Moskou Stille nacht gesmoord klinkt hun lied Hebben zij recht op verdriet Hopend hun gezang gehoord En ziet een engel het witte licht Doch het putdeksel…

Schrijf mij een boek vol jeugdige herinneringen de rode step vooraan noem geen namen of plaatsen ik zal ze niet herkennen leg linoleum vast in mooie marmerwoorden rieten tegels in huiskamergesprekken de suitedeuren glas-in-lood geef pagina’s de ruimte voor af te zetten voeten in putdeksel slalom laat knerpend grind, de sloppen…

Verstoppertje spelen, dat deden wij met "busje kras", een platgeslagen blikje werd over een putdeksel gehaald en vervolgens zo ver mogelijk weggeworpen, degene die "hem" was ging er achter aan, de rest verschool zich in portieken en achter tuinhekjes. Zeep was zeep, Chocomel was Chocomel, goeie ouwe tijd.…

Op straat speelden we 'softbal' met putdeksels als honk. De jongen die me voordeed hoe het moest sloeg ik het slaghout in zijn gezicht. De speeltuin aan de Merwedekade was Jongensland. We bouwden hutten van schotten en oude planken, deden stoer tegen grote jongens en gingen schijterig op de loop voor de vijand.…