Zijdelings gloeit rodondendron op.
Zwaar ook weegt de onweersnacht
op klamme schouders.
Bladerruisen door de nevel dringt.
Het huilen der honden.
Het zweet.…
En ik, nog loom
en zoet van jonge wijn, dwaal straks
tot op het bot geknot, met vertwijfeld
witgetrokken knokkels, door de vallei
waar nu nog onze rodondendrons bloeien.
------------------------------
uit: Tirade nr. 1, 1996.…
Het laatste wat ik van hen zag was de witte haardos van tante en één zwaaiende arm die boven een rodondendron uitstak. Toen ook dat aan het zicht onttrokken werd, blikte ik verdrietig voor me uit. De tranen biggelden over mijn wangen en proefden zout aan mijn lippen.…