Alle inzendingen over schaduwkind

je tuin houdt me verborgen tussen onkruid en wildgroei een schaduwkind snakkend naar licht onder geamputeerde bomen afgemaaid gras groei ik gehaast wil het leven inhalen ademloos…

Zijn auto, zijn jas, en de post wachten op hem – gestorven of niet.…

Het bewustzijn gespleten, tweemaal nu En tweemaal gisteren, vannacht Ik wachtte op het schaduwkind Vertrapte stenen, wilde dingen Geluiden van een schaterlach Maar dan, een blinde spiegelwand Die lijn bewoog oneindig Moro deed mee, die schreeuwt en lacht: De zon blijft eeuwig schijnen! En ik, ik denk aan jou vannacht…

zout waren in je hoofd gevangen; zo oud de angst in alles en adem mijn vingers volgden de stemmen van zand, ook je huid uit glas geblazen je keek in woorden en donkere dagen zag het meisje van eb en vloed waarom, vroeg je laat je me niet gaan het buitenlicht en de duizend monden van het water gaven mijn antwoord aan het schaduwkind…