Alle inzendingen over schoonouders

De Nederlandse taal ontbeert een bruikbare aanspreektitel voor schoonouders…

Ontmanteld was hij na zijn CVA, een warme mantel werd hem omgeslagen, zij gaf hem al haar liefde, voelde zich gedragen door wat ze op hun trouwdag aan Hem had beloofd. Hij zou haar bijstaan wist ze, al hun levensdagen, ze hield niet op Hem in hun nood te vragen. De mantel kleurde door de trouwtekstwoorden en werd zijn schuilplaats…

in onze tuin staat een oude vlinderstruik prachtig te bloeien deze vlinderstruik stond eerst in de tuin van mijn schoonouders iedere zomer verspreiden deze paarse bloemen een intens vertrouwde geur als een vlinder op een bloem neerstrijkt raken zij me even aan een tedere begroeting van hen die zo troostend voelbaar aanwezig zijn…

Waarom doen sommige mensen je zo`n pijn Het is zo`n rotgevoel Om te weten dat je niet geaccepteerd wordt Om te weten dat ze je stom vinden Om te weten dat het je schoonouders zijn Om te weten, ach ik kan nog wel even doorgaan... Maar dat gevoel, overgaan zal het nooit! Ik zal het nooit kunnen vergeten!…

weet dat ik heel veel van haar hou gewoon omdat ze is die wie ze is spontaan, eerlijk en warm ze luistert ze troost ze droogde mijn tranen bij het verlies van mijn pleegmoeke bij het misgaan van mijn relatie ze was er en is er als ze nodig is ook voor haar lieverds thuis ze verzorgt niet alleen haar eigen gezin maar ook haar schoonouders…

Ouders en schoonouders zijn nu tachtig Ik ben erg blij en vind dit prachtig. Hun bronnen van ervaring kan ik aanboren De wijze verhalen, machtig om aan te horen. Nestwarmte, geborgenheid, je kan het toch niet kopen Al zoek je echt heel hard en ga je er achteraan lopen.…

Er waren ook nog die andere klaagzangen bij een muur naast de kampen in Azië onder de Japanners de rouw, strijd met en om neven , ouders en schoonouders de geuren van kruidnagel en sawa's en Ambon. Erbarmelijke omstandigheden in de Oost, op Java , de kampen, de vlucht voor dwangarbeid het beulen aan de spoorwegen in de verzengende hitte.…

Ik hield het bescheiden bij mijn Herman Finkers methode door te zeggen: “Ach ja, mijn schoonouders konden geen kinderen krijgen.” “Nou ja”, zei ze, “Je hebt toch wel een vriendje gehad…of ben je lesbisch?” Ik moest bijna lachen en was bijna in staat om haar met een knipoog te vragen of zij ook lesbisch was, maar dat kon ik niet maken.…

Mamma vertelde me later lachend dat hij meer om die hond heeft gehuild dan om zijn schoonouders, wat ik maar een vreemde, macabere gedachte vond. Ik kijk omhoog langs de oude, fluisterende bomen en hun met mosbedekte stammen en zie dan door de kale takken een stukje van de blauwe lucht.…