Als ik contact met buitenlanders had
en zij naar Hollands mooiste plekjes vroegen,
heb ik die mensen altijd met genoegen
gewezen op ons fraaie Pieterpad.
Mocht Trump ooit vragen waar hij heen moet gaan,
dan zeg ik onomwonden: ‘Pieter Baan.’…
Woorden waren rond
verdronken in zichzelf
ver buiten elke zinnen
luisterend naar raad
zinvol in ‘t kwadraat
haal je raadsels binnen
kus vaarwel
je zelfportret
dat schaduwrijk
de muren vult
je aanstaart
met die blik
- jij komt niet ver-
want op de tast
van het gevoel
stap voor stap
zoek je sleutels
voor de doolhof
in je hoofd…
Een kijkje in de bovenkamer van Dionne
van zomaar een vrouw, een mevrouw
die ik ken als ad-hoc bariton in haar
OLVG-ziekenhuiskoor dat ze dirigeert
Daar zit ik dan in haar OLVG-Kapel
en laat me maar wat graag spiegelen
het mechanisch gesprokenen verstoort mijn oor
dat is mijn enige kritiek op de presentatie
doch het pianospel en haar sopraansolozang…
Warme wind blaast zachtjes door de haren,
heb vlinders zomaar op mijn hand.
Nee vandaag mag ik zeker niet klagen,
al mis ik wel het verre tropische strand.
Zolang mijn voeten me willen dragen,
loop ik nu alsmaar verder van huis.
Ik zal het jou ook steeds weer opnieuw vragen,
al blijf jij liever lekker thuis.
Kom laat ook jouw haren wapperen…
Wel de buitenstaander op het Pieterpad die jou exact traceert.
Nabij het Reitdiep duikt je krans van essen op. Wat houd jij
de door schelpen ingelijste pakweg honderd doden hoog!
Dat jij bewaard mag blijven, stille hoop voor wie rust zoekt.…
.'
Zij rijden en glijden en snijden door 't ijs
en ijlen en zeilen het spiegelpad grijs;
hij snort haar vooruit met een zwierende zwaai
en vangt haar weer op met een krassende draai.…