oude dagboek
heeft bijna zijn tijd gehad
Ik lees het nog eens na
op mooie zinnen, te mooi
om verloren te laten gaan
Ik schrijf ze over en brei ze
met fantasie aan elkaar
met even mooie zinnen
Naadloos sluiten mijn belevenissen
aan op mogelijke gebeurtenissen
die ik er nu, jaren later, bij bedenk
en wel had willen meemaken
zoals Stendhal…
Strindberg, Kafka en Stendhal heb ik doorgespoeld
en zelfs Rimbaud heb ik in zijn sop gaar gekookt.
Ik kom steeds dichter bij mijzelf, de kosmos stuwt
zich dikker en dikker tegen mijn nietige lichaam,
ze wil me niet doodpletten, maar een baken en een
wollen deken zijn, een supersonische streelmachine.…
De dood is altijd kort, duurt hoogstens één seconde,
men is dood of niet dood, zoals Stendhal ons leert.
De foltering vooraf is langer aan de orde,
en iemand die, als Job, ontzaglijk blasfemeert,
kan zeggen: 'God mijn Heer, dit is Uw grootste zonde!…