Alle inzendingen over straatgebeuren

Weer gaat de wereld als een meisjeskamer open, het straatgebeuren zeilt uit witte verten aan…

Ik weet niet waarover het ging, dat gesprek tussen man en vrouw al kibbelend over straat. “Als ik niets zeg, wil je het horen, als ik het zeg wil je niet luisteren”, zei ze luid en nogal kwaad. Zijn antwoord ging helaas verloren, ze kozen een andere weg. Maar de opmaat wist me te raken vooral de toon waarop het werd gezegd.…

Weer gaat de wereld als een meisjeskamer open het straatgebeuren zeilt uit witte verten aan arbeiders bouwen met aluinen handen aan een raamloos huis van trappen en piano's.…

Weer gaat de wereld als een meisjeskamer open het straatgebeuren zeilt met witte verten aan arbeiders bouwen met aluinen handen aan een raamloos huis van trappen en piano’s.…

Het straatgebeuren ligt volledig lam, slechts een enkele bouwvakker hoor je fluiten. Populieren en vogels verbazen zich: lege pleinen - waar blijven de mensen? De hemel is zo ver je kijkt ontdaan van elk vliegtuigje. Men ziet de ernst in van een lockdown. Anders valt dit virus niet te temmen. Ik draag een mondkap - wat een plaag...…

Ik was een paar dagen van de leg uit mijn vingers geen schrijverij obstinaat en bedroefd over uitwassen van de World Pride in het vervuilde Amsterdam want de straten kunnen we niet schoonhouden en onderdelen schieten mijn inziens het doel voorbij doel: bemoei je niet met de seksualiteit van anderen en ook niet met hoe iemand zich kleedt…