Alle inzendingen over thalassa

guur weer en in nevelen gehuld de ministeries o thalassa een straaltje zon kietelt je wiegende huid…

De nacht was in de eikebossen Tussen de heuv'len klaar en koel; En statig stapten onze rossen Naar 't oosten en 't verlangde doel. Toen woei een windje in onze oren Een vreemd gemurmel, ver en veeg . . . En briesend sprong mijn ros naar voren, In onbevolen draf en steeg, En stond ter kruine. Onbewogen, Onder de koperrode maan, Aanschouwden…

we kunnen ons verleden onterven, herbetreden maagdelijke ruimte met het eerste woord beschrijven neigt dit naar dwaasheid? we kunnen ons begeven in de oudste toekomst de diepzee van droogte naar intenser heden meer dan vandaag…

wij kijken naar de brokstukken van onderwaterruïnes als we boven het plaveisel zweven verkenning van verstilde resten van een verzonken stad Pompeï in gefilterd licht vroeg of laat komt alles boven water weet Thalassa moeder van alle leven in zee dralend in de tijd van onze laatste onderwaterdagen zoeken wij de weg naar boven…