Alle inzendingen over uiteengaan

je kunt de diepte van de zee niet zien ook niet de diepte van verdriet je kunt de diepte van de lucht doorzien maar die van pijn dat lukt je niet de diepte van een liefde reikt tot voorbij het heelal verdriet en pijn van uiteengaan voel je overal…

Vaarwel, prinses van mijn gebroken dromen het ga je goed geniet zo lang het kan van je illusie: de droom van vrijheid en de vlucht vooruit op eigen vleugels. Geluk, het weze je gegund de prijs die ik betaal en die je niet wil kennen geeft er je recht op. Vergeet mijn tederheid mijn kwetsbaarheid en zoek jezelf in strelingen van…

Samen gaan, vooruit! En stuiteren, laten we samen gaan vissen Jij en ik naar liefde gissen in vijverogen… (Soms gaat één onder in een ander, als in een waan) Lachend samen gaan, vooruit! Laten we samen taart eten en de room van elkaars gezicht likken! Jij en ik in een droom wonen we koele vlinders bij die uiteen gaan. “ Wat…

linke lenteleugens kunnen slecht verklaren wat ik met matte middagen in mei precies wil evenaren schuldgevoel, mijn cultgevoel ik neem me zo graag mee bedolven onder golven van een nooit verstilde zee tranen vlokken schuim uiteen onsamenhangend uiteengaan kapot, verspreid altijd terugverlangend naar de stilte na de vloed naar een altijd…

soms blijkt bevrijding een groot gemis en het uiteengaan een node keuze toch ontken ik niet als ik nu zeg ja, dat er nog steeds die liefde is ik stond er van harte voor open plots werd er een pijl afgevuurd waarvoor ik niet wegdook, immers het was een speer op weg naar geluk; het alleen zijn had te lang geduurd liefde blijkt een hard gelach…

Zó vanzelfsprekend waren wij samen dat onze harten ongemerkt verstrengeld zijn geraakt, nu onze wegen scheiden stroomt een stil gemis dat raakt aan wanhoop uit barsten en scheuren die ons uiteengaan nog steeds maakt.…

Waarna wat was en scheen in leegte overgaat die door geen preveling zich meer vullen laat als woord en werkelijkheid uiteengaan en vervagen. ---------------------------------------- uit: 'Bzzletin', nr. 148 1987.…

Voor ons stervensuur ons tot zich neemt, en het ons de adem beneemt, laat ons wensen elkander weer te zien na dit tijd`lijk uiteengaan, elkander weer te zien in die mooiste hof, na ons heengaan. Stof wordt hij en tot as zal hij wederkeren, maar laat mij bij leven verkeren, in uw aanschijn en onder het zachte steunen van uw adem.…

* onuitgedoofd - zonder dat het water de vuurgloed kon doven * Schift doch - scheid toch, doe toch uiteengaan * grijze scharen - menigten van grauwe golven * ’t driftig - het snel voortdrijvende * Blanke Goddin - Venus * wel gewenste - de zeer begeerde * steden - plaats, plaatsen * Thuis - bij haar familie waar zij thuis hoort; of terug…