draagt iemand jou op handen
aan de randen van de hemel
in de zaal der verloren schreden?
slaat iemand acht op je engelengehalte
in het Limbus infantum
de nooit in kaart gebrachte terra incognita?
een cartograaf die verwijst naar
het onbekende landschap waar engelen wonen
in opperste gelukzaligheid wellicht?
in de geheimen van de bloedstroom…
mijn liefde voor jou
is de wiegedood gestorven
ik heb haar begraven
maar ze ademt nog steeds
ik mocht aan haar onecht bestaan
toch al geen ruchtbaarheid geven
wat jij in mij brandde dat leven
maakte je bang kon je niet aan
ik heb haar gevoed wou niet verliezen
als een leeuwin haar jong tegen me aangedrukt
toen jij begreep dat je moest kiezen…
in je vernielende armen
stierf ik ongemerkt wiegedood.
je knuffelde mij zeer bewust
een verstikkende ademnood
in het slapende ochtendrood.
in je begrijpende armen
herleefde, herrees ik even.
je duffelde mij onbewust
weer warmpjes in medeleven,
het slapende niet verdreven.…
40
Bezig met laden