Alle inzendingen over zegelring

onverslapte aandacht tikt een dronken boodschap in de brievenbus een onverwacht bezoek aan de deur gevonden de zee die door de straten weifelt de zon een onbeholpen minnaar op mijn huid en de doofstomme takken van de bomen in mijn ogen et cetera Tenzij ik jaren op je wachten wil en op je mond het stempel ongeopend druk als met een zegelring…

Volmaakt van veren - een jonge tjiftjaf van de grond geraapt en op je hand geklommen lichter dan een zegelring. Je blaast hem zachtjes op zijn rug - maar hij laat zich niet wegblazen, hij klemt zich nagelpuntig aan je vast jij bent zijn vriend geworden.…

net als je bedenkt dat het wellicht de takken van de hazelaar zijn die tegen het vensterglas zwiepen blijkt het toch weer Fritz te zijn die krast met zijn zegelring “verdomme Fritz jij weer! wat wil je toch van me?”…

richting het oosten daar schijnt een zon oneven geheel doormidden binnen naar buiten licht diep vanuit het kunstwerk en daar sta jij volmaakt schepsel in het rood rozen vol goden liefde bedreven in onvolmaakte tijd daar gaan wij meer olie op het vuur en daar gaan we lief bijna een zegelring voor anna de vertaler uit een verhaal…

Zo nu en dan tel ik mijn zegeningen bij tijd en wijle somtijds af en toe cassettes vol juwelen zegelringen misschien breng ik ze naar de kringloop toe Heel zelden draag ik mijn verlovingsringen als ik een vlucht boek met frans avia of bel italia, doet er niet toe dan maakt mijn hart een sprong en hoor haar zingen die ene hit van abba, waterloo…

Ze stelen zijn zegelringen, halssnoeren. smelten ze bij de bonkige smid. De keizer wil de bronzen klok horen, Want zijn vader wordt wat kinds en doof. Elke avond test hij de tien grendels van de schatkist op de roofzucht van een rebellenmacht. 2 maagden schonk de slaaf aan de botergeile keizer.…

De tovermacht van zijn zwarte zegelring bestaat alleen omdat mij angsten ze gedogen, verdicht zich tot een drogbeeld vol duistere zin: ik heb mij met dit schaduwbeeld bedrogen – de moordenaar in spe zit binnenin. Het baanbrekend licht dat mij met moed en hoop vervult, doet de schim verbleken tot hij is gezwicht.…

De telgen van het zwelgen naar een zegelring of de barokke kast, kondigen de kindse tijd aan, tikken op de schedelpan. De pillen schikkend op het geruite kleed herhaalt zij de huisarts in haar gebeden. Verslonden doorheen een magere hals, Overvloedig herkauwde sneden.…

Als ik langs de auto van dat mens van twee huizen verderop loop kras ik met mijn zegelring een streep in de lak. Ze vraagt erom, moet ze dat wrak maar niet steeds voor mijn deur zetten. Bij de C1000 ga ik die nieuwe jongen achter de kassa verrot schelden. Ik zal die puistenkop duidelijk maken dat hij veel te langzaam werkt.…

De hofbode kuste er zijn zegelring. Het volk vleide zich aan zijn voeten als een nest jonge honden. De moerasoever werd leeggepompt want de weelde moet bloeien. Vrachtschepen gaan voor anker langs de kademuren, met korstmos overwoekerd Onder de vleugels van het kasteel schemert de glimlach van Mona Lisa door matte vliezen van kleur.…