Alle inzendingen, met trefwoord tanka

Het kleine boompje hangt zielig gebogen neer; zijn twijgen zijn zwaar van gele katjes vol kracht voor hun komend kort leven.…

Kasseien zwijgen, spreken in hun smalle straat van een verleden, dat onverstoorbaar tussen de huizen blijft waren.…

In het stadsplantsoen omhelzen elfenbanken een knoestige beuk, tonen sterke heersersaard uit de vroegste wildernis.…

Men noemt de Alpen het dak van Europa´s grond. Maar vergeten wordt het Kaukasusgebergte: de iets hogere dakspits.…

Hittegolven en regendagen met onweer volgen elkaar op. Toont God de mensen dat ze van Hem blijven afhangen?…

Zomerse hitte; loom stappen mensen voort naar een vrij tafeltje op het drukke terras van hun gekoesterde stamkroeg. Onder de schaduw van een wijde eik komen tongen spoedig los, aangemoedigd door dranken met pit en verlangde spijs. Kinders genieten, smullen al krijsend vol pret. Die kleine speeltuin ligt er leeg, stil, troosteloos…

Als dagelijks werk die drukkende ontlasting naar buiten werken... Even een vieze lucht? Maar Gods zegen voor je lichaam!…

De lamellen dicht. Niet langer geborgenheid in het blinde huis. Waarom denk ik aan Hopper? Met twee tezamen alleen.…

Een gunstig verloop van het daagse gebeuren is boven alle grootse belevingen de mildste zegen van God.…

Het ware geloof troont boven boeiend spreken, grote samenkomst, als Gods gebod nastreven in klein daags doen en laten.…

Het lage lover blaakt vol kracht en zonneschijn van ontloken groen, waarboven kale eiken hun oud geduld uitstralen.…

Gods grote zegen is steeds het bed te mogen opzoeken, om het daarna ook even dikwijls weer te mogen verlaten.…

Een echtpaar wandelt speurend door het koude bos, waar slechts stilte heerst, kijkt vriendelijk naar struiken, die stug en willoos hangen.…

Naar de verte gaan om genot te zoeken fleurt een korte tijd op; vreugde vinden in eigen omgeving sterkt het leven.…

Jonge fazantjes lopen de boswandelaar vlak voor zijn voeten, pikken en huppen lustig zorgeloos als krielkippen.…

De Oosterse tuin van de Efteling heeft een boompje vol bloemen: kleine wit-roze waaiers schenken geurige koelte.…

"Vol overgave aan Jezus' kribbe knielen," luidt een minzaam woord. Mijn geloof krijgt ware kracht als ik buig onder Zijn kruis.…

Een duif vliegt omhoog, mensen kijken hem lang na, wilden graag meegaan, naakt en verlicht, klapwiekend als een luchtige engel.…

Schrijver en tekenaar treffen elkaar in een zaal vol schone werken: hun levens en kunst waaien samen over de wereld.…

Vol gebolder van vuilnisbakken is de straat; geluk en welzijn steeds weer het gangbare werk te doen klinkt door heel de stad.…

Steeds vreugde vinden bij daagse bezigheden is de grootste gunst en zegen op de Aarde, door onze Heer gegeven.…

Ridder en elfje staan druk pratend bij elkaar: de aard van geweld en zachtzinnige sprookjes gaan samen broederlijk voort.…

Sneeuwklokjes wiegen zacht, nietig en bescheiden, worden bemoedigd door heersende narcissen. Knipoogt dichter Staring nog?…

De bezigheden in het daagse leven, die als vanzelf voortgaan, zijn elke dag weer een gunst van onze Hemelvader.…

Een dag als alle andere _ of misschien toch iets heel bijzonders: altijd een dag, gemaakt door genade van onze Heer.…

Het wijde moeras heft veel ruige eilandjes, waarop eenden stil en ongestoord hun kuikens opvoeden en beschermen. De reine poelen, vol vrij leven van dieren, hebben onder zich een zeer lange buis, waardoor fel bijtende vloeistof stroomt. Ongehinderd, zonder iets te bederven, gaat het venijn voort door de dichte pijpleiding naar de stad…

Op het Deense meer zwemmen eenden deinend voort, vloeiend op de maat van Andersens vertelling "Het lelijke eendje."…

Een sterke bede tot de Hemelse Vader: moge de wil om Hem te volgen ook bestaan in ons onderbewustzijn.…

In de wei lopen vijf ooievaars pikkend rond en ook wat reigers. Die twee groepen houden met eerbied grote afstand.…

Kalme effen zee dringt zacht tussen strandstenen, bereidt met groen wier een ijl, zichzelf vermengend eeuwig trillend schilderij. Glooiende weiden verbergen aan hun voeten kleine ravijnen vol koele loverschaduw en begroeide rotswanden. Op blauwe meren, door zware keien omrand, blinkt de stille ziel van misschien lang vergeten én blijvende…