Een mannetje alleen

'k Sta aan mijn venster. Het is laat.
Ik kijk neer op de stille straat.
In duisternis. Waar niemand gaat.

Van nergens komt meer één geluid.
'k Sta met mijn hoofd tegen een ruit.
Wanneer gaat die lantaren uit?

Eén lichtkring op wat vunzigheid.
Dat goor is met die gloor in strijd.
Daar gaat zelfs geen verloren meid.

In mij is net zo'n stille straat.
Waar niet één lamp te branden staat.
Waar sedert lang geen mens meer gaat.

------------------------------------
uit: De Gids (jaargang 1930)

Schrijver: Edgar du Perron
Inzender: Redactie, 11 november 2026

infogedichten.nl

Biografie van deze schrijver

alleen mannetje straat

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

3.9 met 9 stemmen 1.696