Poëzie van Virginie Loveling

1836 - 1923

Laatst toegevoegde poëzie (nr. 20):

'S MORGENS VROEG

Zij stiet de vensterluiken open:
Een winterdag, een grauwe mist.
Daar komen rasse stappen nader:
’t Zijn vier soldaten met een kist.

Wie dragen zij zo vroeg ten grave?
Een vreemde knaap, een jong soldaat.
De markt is leeg en toe de huizen,
En niemand, die er achter gaat.

Zo ver van huis alleen gestorven
In ’t gasthuis ener vreemde stad,
En onbeweend naar ’t graf gedragen,
Terwijl men ginds zo lief hem had!

-------------------------------
uit: Gedichten (1870)