Met Oudjaar klink ik even
Wat een illusie, het meten van de tijd.
De mens peilt met zijn knallen, opgetogen,
de omvang van zijn eigen onvermogen
om te ontsnappen aan vergankelijkheid.
In tijd of eeuwigheid, straks klink ik even
op alles wat dit jaar mij heeft gegeven.
Biografie van deze schrijver
Oudjaar 4.0 met 7 stemmen 
602
602
Er zijn 3 reacties op deze inzending:
De kalenderjaren moeten we maar laten voor wat het is.
De ruimte die voor ons ligt is immers vele malen groter en hoor de glazen al klinken. Proost!
Knap en proost!