Codicil
Ik vrees dat ik geen mens meer kan plezieren
Daar straks mijn ogen uitgekeken zijn
En ook mijn lever bol staat van de wijn;
Ik heb alleen twee wandelende nieren
Die ik als donor af zou kunnen staan
Als ze toch later aan de wandel gaan.
... Door de kamer is het systeem afgewezen dat iedereen automatisch orgaandonor is ...
Schrijver: Driek van Wissen, 13 maart 2005Geplaatst in de categorie: snelsonnet

Er zijn 5 reacties op deze inzending:
as mei de jierren guon ta grom ferslite.
Is 't sa fier, lit it perfoarst my wite
en mei myn lichemsdielen bin 'k beret.
Wat fan myn harsens yn jo holle stoppe
dat jo tenei fan "FRYSLAN BOPPE" roppe.
De Vestdijkkring waarvan ik lid ben, of de Amsterdamse leeskring nog zulke negatieve reacties op Van Wissens verkiezing als Dichter des Vaderlands, hij raakt mij en met mij velen door de directheid, en vooral de oprechtheid die uit zijn gedichten spreekt. Jaren geleden gaf mijn zoon die in Groningen woont, mij het eerste bundeltje 'Het mooiste meisje van de klas' cadeau. Naast mijn bundels van Judit Herzberg, Nijhoff,Lodeizen, Achterberg etc. viel het bundeltje in het niet,. Maar een mens evolueert en zo ook Driek van Wissen. Zijn actualiteitsgedichten zijn scherp en raak maar vooral met veel humor geschreven. Deze actualiteit, het donorprobleem, weet Van Wissen op geestige wijze nog eens ectra onder de aandacht te brengen. Ik was blij dat Ilja Leonard Pfeiffer, die ik als neerlandicus zeker waardeer, toch niet de titel won. Hij staat veel te ver af van de gewone mensen. Ik ben ervan overtuigd dat door Driek van Wissen veel meer mensen zich voor gedichten zullen gaan interesseren.
En misschien vindt men mij wel heel raar
Maar al is er aan donoren nog zo'n grote nood
Ik wil met rust gelaten worden na mijn dood