De wieken van de molen waaiden je mijn kant op,
helemaal naar Amsterdam daar was je dan.
Jij mooie lieve man,
vol emotie en passie
maar met een gebroken hart.
Een prachtige vader
die door een vuurzee voor zijn kinderen gaat
Een man met een verleden,
dat nog altijd in het heden op je schouders draagt.
De wieken van de molen waaiden…
Tanja was groot, zij mocht staan,
daarom zat ik op een stoeltje vooraan.
De zon ging langzaam onder
oh, wat was het eigenlijk bijzonder!
Met opa op zijn fiets
reden we door de brede straten.
Opa begon met trotse stem te praten:
Luister, allemaal!
Ze zijn weer in het land.
Mijn meiden zijn er weer,
en ze blijven langer dit keer!
Met…